Indlands-Konni+Ella+Mikael Tumi

7. Október 2009 - Bangalore, Indland

2009-10-07T07:01:00.002+05:30

Ég er komin upp á hótelherbergi í Bangalore á Indlandi eftir að eyða einum degi í háloftunum á leiðinni hingað frá Reykjavík. Ég er sem sagt komin til Indlands aftur eftir rúmlega ár heima á Íslandi en mun nú að þessu sinni aðeins stoppa í eina og hálfa viku.

Við Áslaug ætlum að vinna með fólkinu okkar hér á Indlandi auk þess að fara á Scrum Master námskeið næstu tvo daga hér í Bangalore. Það er hálf einkennilegt að fljúga alla leið til Indlands til að fara á námskeið hjá ameríkana, en við áttum leið hjá.

Það er einkennileg tilfinning að vera á Indlandi án prinsanna minna. Indland hefur hingað til verið æfintýri okkar þriggja en að þessu sinni lúra þeir heima í holunni okkar á Tómasarhaganum þessar elskur. Það er gaman að vera komin aftur, aðalgamanið verður að fylgjast með áslaugu sem horfði sposk út um gluggann á leiðinni áðan og sagði "það er eins og það sé allt hálf klárað hérna" og hitti naglann á höfuðið:)

Áslaug á afmæli í dag, í fyrra héldum við upp á afmælið hennar í Hong Kong með miklum látum. Sjáum til hverju við finnum upp á í dag.

Ég bið að heilsa í bili,
Ella

Við þökkum áhorfið

2008-08-21T19:42:00.002+05:30

Jæja, síðasti vinnudagurinn í Hyderabad að enda. Við pökkuðum (já ok, sáum um að 5 menn pökkuðu) dótinu okkar í gær og því er nokkuð tómlegt heima.

Við eigum von á góðum gestum í kvöld en vinir okkar sem við höfum kynnst hér undanfarna mánuði ætla að sulla niður nokkrum bjórum með okkur og hlæja í síðasta sinn í bili að þessum vitleysingjum hérna í indlandi:)

Takk fyrir áhorfið, og öll commentin. Það var verulega gaman að fá að heyra í ykkur annað slagið og okkur hlakkar mikið til að hitta ykkur öll heima á fróni eftir rúmlega viku.

Við fljúgum annað kvöld til Amsterdam, svo til Barcelona og ætlum að dunda okkur þar í faðmi fjölskyldunnar (Ellu) í viku. Hitta tvo nýja fjölskyldumeðlimi í fyrsta skiptið og skála fyrir ömmu gömlu sem ætlar að dansa inn í sjötugsaldurinn:)

Knús og kossar til ykkar allra.
Ella, Konni og Mikael Tumi

úti er ævintýri

2008-08-19T09:18:00.005+05:30

Þetta er síðasta vikan okkar í Hyderabad. Ég veit ekki hvort við munum koma hingað aftur, Hyderabad hefur ekki skapað sér nafn sem vinsæll ferðamannastaður en hver veit nema það verði tilefni til að koma hingað aftur vegna vinnu. Við höfum oft talað um það að það væri gríðarlega gaman að koma hingað eftir 10 ár og sjá breytinguna á borginni. Borgin stækkar ört og það er mikið verið að byggja af stórum og glæsilegum skrifstofu byggingum uppi í HiTech city og Gatchibowly en í þessum hverfum má finna stóru IT fyrirtækin og fjármálafyrirtækin. Af öllum hótelunum sem er verið að byggja má ímynda sér uppbygginguna á næstu árum, Marriott er að byggja held ég 2 ef ekki 3 í viðbót við það eina sem er fyrir og Novotel er að byggja amk. eitt ef ekki tvö í viðbót.

Sonata er að fara að byggja nýjar höfuðstöðvar ekki langt frá HiTech city. Það hefði verið snilld að vinna þar uppfrá en öðruvísi upplifun auðvitað en að vinna hérna niðurfrá í það sem fer að vera gamli hlutinn af borginni. Þetta svæði sem skrifstofan mín er á var og er enn miðborgin ef svo má kalla þó svo kaffihúsin, göngugöturnar og torgin þvælist ekki beint fyrir manni. Flugvöllurinn var hérna utar í götunni en nú er búið að opna Frankfurterinn út í Shamsabad.

Eins og það hefur verið gaman að fylgjast með íslandi úr fjarlægð síðust mánuði þá verður gaman að fylgjast með Indlandi á næstu árum. Bara ef þeim tekst að uppræta spillinguna sem er landlæg hérna í flest öllum stéttum og byggja upp 'infrastructurinn' (íslenskt orð óskast) þá þróast hlutirnir hratt.

Við fórum á kynningarfund hjá útflutningsráði áður en við komum hingað út sem bar titilinn 'Indlandsglugginn er opinn núna', það er nokkuð ljóst að tækifærin eru næg fyrir þá sem eru til í slaginn. Tökum sem dæmi bara búðareigendur, kaffihús, matsölustaði og fleira þegar almenningur hér fer að hafa meiri pening á milli handanna. Svo ekki sé talað um IKEA og BYKO. Ég vona bara að Indverjar hafi vit á því að rækta og snobba fyrir eigin menningu og hönnun en fylli ekki öll götuhorn af amerískum og evrópskum vörumerkjum. Sérstaklega hér í hyderabad þá snobba menn fyrir öllu sem ammerískt er og skilja ekki þegar ég fussa og sveia yfir því. Þetta er ekki ólíkt því sem var heima, hver hefur ekki heyrt einhvern segja með merkisvip "já já hann Siggi hann lærði í ameríku".

Það þykir gríðarlega fínt að vera sigldur og hefur mikið verðmæti ekki bara á ferilsskránni heldur einnig þegar kemur að heimanmund. Sigldur maður á von á hærri heimanmund, spurningin er hvort sigld kona komi með minni heimanmund?

Ég spurði hann Pankaj sem vinnur með mér um daginn hvort fólk hér væri ekkert að horfa til þess að fara til Japan eða Kína í nám í staðinn fyrir ameríku. Hann var ekki lengi að svara því og sagði að Indverji gæti ekki lifað af í Japan, það væru tvær ástæður fyrir því:
a. Japanir eru svo stundvísir
b. Indverji myndi svelta í Japan

a er alveg rétt hjá honum, Indverjar verða seint frægir fyrir stundvísi. En b? Báðar þjóðir éta hrísgrjón í flest mál, en hins vegar veit ég ekki hvort það fáist dahl í Japan. Menn segja að svo lengi sem þjóðin eigi nóg dahl þá deyr enginn úr hungri.

Já þetta eru ljúfsárir dagar. Við fljúgum frá Hyderabad á föstudagskvöldið. Erum svona rétt byrjuð að pakka og erum í samningaviðræðum við flutningsaðila. Það er svolítil íslandsstemmning í þessu fyrirkomulagi hjá okkur, eða kannski Siggu-stemmning:)

Eins og allir lenda í sem flytja til Indlands þá tekur það aðeins á þolinmæðina. Ekki bara að eiga við (þjónustu)aðila til þess að halda vatni, rafmagni, interneti, sjónvarpi og heimilstækjum gangandi heldur einnig í vinnunni að eiga við hugsanagang sem er ekki eins og maður á að venjast. Stundum finnst mér ég hafa breyst í gamla gráhærða kennslukonu í lok dags sem heldur uppi falska brosinu til að hylja pirringinn á meðan gráu hárin læðast fram undan ömmuspennunum.

En fólk er duglegt, og er tilbúið til að vinna mikið og eins og alls staðar í heiminum er hægt að gera ótrúlega hluti með rétta fólkinu.

En ég á eftir að sakna Indlands mikið. Og er pínu hrædd um að okkur fari að leiðast eftir nokkrar vikur heima svo í guðana bænum komið í heimsókn til okkar annað slagið!

Nýtt heimilisfang okkar er:
Álfatún 12
200 Kópavogur
Ísland

Sjáumst eftir rúmlega viku á Íslandinu góða. Hjá litlu þjóðinni sem nær því ekki einu sinni að fylla eina Indverska borg, varla bæ. Meðalstórt þorp kannski. En er sjálfstæðari en indverska beljan sem röltir um götur Hyderabad til þess að drepa tímann.

Heimanmundurinn

2008-08-13T09:32:00.002+05:30

Það er ágúst árið 2008. Það er IT sprengja í Hyderabad, konur sem karlar flykkjast til stóru IT fyrirtækjanna sem þrífast á því að enn er vinnuaflið ódýrara en á vesturlöndum. Konur vinna við hlið karla og eiga að vera með svipuð laun þó svo mig gruni að það sé einhver munur.

Í Hyderabad tíðkast að gefa heimanmund. Þetta er gömul andstyggileg hefð sem á flestum stöðum er búið að leggja niður en er enn mjög ríkjandi á þessu svæði, í öllum stéttum. Heimanmundur getur þýtt ýmislegt en alltaf er heimanmundur greiddur af foreldrum konunnar. Eigandi Taj Krishna og Daj Deccan hótelanna í Hyderabad fékk þau sem heimanmund frá tendó, landeigendur gefa mangóekrur í heimanmund, hjá lægri stéttum eins og mörgu þjónustufólki er þetta lágmark 2 lakkar eða um 400 þúsund IKR sem er gríðarleg upphæð fyrir þetta fólk.

Í þeim tilvikum sem tengdaforeldrar konunnar eru anstyggilegir, þá hirða þeir allan heimanmundinn. Í tilviki Mamöthu þá greiddu foreldrar hennar 2 lakka með henni, ásamt alls kyns húsbúnaði og raftækjum. Þetta fór allt saman til tendaforeldranna og ekki króna til nýju hjónanna. Auk þess flutti hún inn til þeirra auðvitað og sér þar um heimilið. Svo þau fengu (keyptu) í raun ókeypis húshjálp, sem var greitt með í þokkabót.

Þegar heimanmundurinn fellur á eindaga kemur stundum upp úr krafsinu að foreldrar konunnar hafa ekki burði til að greiða heimanmundinn. Mér skilst að það sé nokkuð algengt að í þeim tilvikum að hin nýgifta fremji sjálfsmorð, eða þá að tengdaforeldrarnir nýju myrða hana. Grey konan lendir á milli foreldra sinna og nýju tengdó og er eina fórnarlambið í málinu.

Nú ertu að hugsa, "þetta er væntanlega bara í lágstéttunum". En mér varð hugsað aftur til heimanmundsins í vikunni þegar félagi minn á skrifstofunni tilkynnti okkur öllum að það væri búið að ganga frá kvonfangi fyrir hann. Það var búið að taka óvenju langan tíma því stjörnurnar pössuðu aldrei saman hjá honum og kandídatnum. En nú er þetta loksins komið sem er frábært því þetta er alveg frábær strákur. En.. hann tilkynnti okkur að þar sem hún á 3 systur, þá munu foreldrar hennar ekki geta greitt heimanmund. Sem honum fannst svosum í lagi þar sem hún vinnur fyrir sér.
Ég óskaði honum auðvitað til hamingju og sagði að það færi frábært að sleppa þessum heimanmund enda væri hann gríðarlega móðgandi fyrir konuna.

Það sló þögn á hópinn.

Uhhh. Sko, konan vinnur fyrir sér, hún á eftir að ganga með börnin þín, hún á eftir að ala þau upp, elda, þrífa og allt það... en samt þarf að greiða með henni? Þetta er auðvitað móðgandi.

Enn meiri þögn.

Mér tókst að slá þessu upp í grín með því að láta mig hverfa bak við næstu mannesku og segjast ekki vera á staðnum.

En eins og þið heyrði er þetta ennþá viðkvæmt mál, amk í samræðum milli konu og karla. Ef ég spyr stelpurnar eru þær auðvitað allar á sama máli, þetta er móðgandi og algerlega úrelt.

Svo. Stundum þarf maður að læra að þegja en stundum er best að segja bara það sem manni finnst.

Hvíti hjálparinn

2008-08-12T09:45:00.002+05:30

Lisa vinkona okkar frá Bandaríkjunum býr hjér ásamt sínum ekta manni Sudheer en hann vinnur fyrir UBS. Þau komu til Hyderabad á svipuðum tíma og við og eru alveg frábær. Sudheer er fæddur og uppalinn svona fyrripart ævinnar í Indlandi en flutti svo til bandaríkjanna á unglingsárum þar sem þau kynntust.

Lisa er kennari að mennt og er lengi búin að vera að leita að vinnu en engri venjulegri vinnu. Kennarastarfið er yfirleitt ekki vel borgað, hvað þá á Indlandi svo vinnan var ekki til að auka á tekjur heimilisins. Hún fann loksins draumastarfið en það er lítill skóli fyrir börnin sem búa í bláu plastpokatjöldunum. Þetta eru mjög fátæk börn og góða málið er það að þeim er boðið uppá smá menntun. Hins vegar er ekki mikil hvatning, það er engin skólaskylda og foreldrarnir horfa frekar á að koma þeim í vinnu en að senda þau í skóla.

Þetta er víst frekar skrautlegt, húsnæðið er nýtt en lyktin og skíturinn upp um alla veggi er víst krefjandi. Börnin eru um 80 í bekknum og Lisa er að reyna að kenna þeim ensku en þau tala bara telegu. Sudheer gerir bara grín að henni og kallar hana hvíta hjálparann:) Enda færir hún þeim liti og stílabækur sem þau fá ekki enda eru þau frekar vön að leika ser með draslið á götunni.

Ég er svo stolt af henni því eins og þetta hljómar og er göfugt þá er þetta gríðarlega kerfjandi. Hræðslan líka við sjúkdóma er til staðar en svo líka bara lyktin og skíturinn en líka sorgin við að horfa uppá þessa krakka.

Svo þetta blogg er tileinkað hvíta hjálparanum henni Lisu:)

Hyderabadísk helgi að baki

2008-08-11T12:25:00.005+05:30

Helgin okkar var mjög indversk, mér datt í hug að deila henni með ykkur:

Föstudagskvöld:

Drykkjarvatnslaust, vatnsstrákarnir komu ekki alla vikuna.
Netlaust. Eftir eina og hálfa viku tókst Ellu að kaupa áfyllingu á netreikninginn. En netið virkar auðvitað ekki.
Það er búið að loka símanum hans Konna
Talvan hans Konna er biluð (líklega út af 8 mánuðum af óstöðugu rafmagni)
Síminn hennar Ellu er enn í viðgerð. 3 mánuðir eru liðnir. Guarantee að hann verði til á Laugardag.
Það er rigning.

Laugardagur:

Konni hringdi í Tata Indicom til að koma að laga netið. Kemur í dag, 100% guarantee. Enginn kom.
Vatnsstrákarnir komu, nú er drykkjarvatn í boði.
Það er ekkert heitt vatn í íbúðinni, Ella fór í kalda sturtu, Mikael slapp við kvöldbaðið. Konni þreif sig ekki neitt.
Það rigndi allan daginn.

Sunnudagur:

Tata Sky inneignin rann út, við skuldum 50 ISK. Ekkert sjónvarp. Við fórum í 8 búðir til að kaupa áfyllingu, engin átti áfyllingu.
Surya spurði hvort Tata Sky væri lyf.
Það hætti að rigna.
Ennþá ekkert heitt vatn í boði.
Ella fór í kalda sturtu.
Mikael fór í stutt kalt bað.
Konni þreif sig ekki neitt;)
Lakshmi kom ekki að þrífa, allt var skítugt, ekkert hreint leirtau í boði (við nennum auðvitað ekki að vaska upp lengur)
Skjárinn á tölvunni Ellu fór að blikka bláskjá. Hún var tekin úr sambandi með hraði.

Þeir sem þekkja okkur Konna vita að við erum ekki þolinmóðasta parið á jarðríki, en sem merki um hvað við erum orðin vön því að búa á indlandi þá hlógum við að þessu öllu saman:)

Blog í boði Mac

2008-08-07T10:13:00.002+05:30

Hefur þú einvherntíman þurft að opna .iso image? iso skrár eru oft notaðar til að geyma backup af cd/dvd, sem er hentugt til að senda cd/dvd yfir hafið í gegnum angalanga internetsins (með smá dash af þolinmæði).

Ef þú ert með windows þá þarftu að hlaða niður einhverju tóli til að opna þessar skrár, svo ég fór auðvitað á stúfana að finna sambærilegt fyrir makkann þó svo ég sé líka að keyra windows á makkanum (en bara í neyð).

Leitarniðurstöður sýndu að auðvitað þarf ekkert neitt tól, Finderinn í Makkanum styður þetta beint svo eina sem þarf að gera er að þrýsta staðfast tvisvar á músina og sem töfrum líkast opnast skráin.

Ég hugsaði mé mér, þetta er snilld, ég þarf að blogga um þetta...

Þetta blog var í boði Ellu Makkahnakka, ef þú ætlar að fá þér nýjan lappa, fáðu þér Makka!

Og dagskráin heldur áfram

2008-08-06T09:13:00.003+05:30

Við biðjum áhorfendur um að afsaka biðina, dagskrárstjórar brugðu sér úr hlaði en vegna tæknilegra örðuleika var ekki unnt að hefja dagskrána á áætluðum tíma.

Við erum ekki með neitt net heima. Velkomin til Indlands:) Það var reyndar frábært að koma heim eftir tveggja vikna flakk. Ferðin gekk alveg meiriháttar vel og myndirnar skila sér vonandi á myndasíðuna okkar í vikunni með smá ferðasögum.

Það er alltaf skemmtilegt að bæta nýjum asíulöndum á kortið, hvert og eitt er einstakt en asískt og það er gaman að bera þau saman. Beijing stóð algveg upp úr enda höfum við hvorugt komið til Kína sem er töluvert þróaðara en mörg önnur asíulönd. En það sem stendur eftir er minningin um gamalt og nýtt stórveldi. Sagan er svo áþreifanleg í Beijing en það sem gerir hana líka einstaklega skemmtilega heim að sækja er að það er hægt að eyða morgninum í mollum að skoða alla nýjustu tísku í glæsilegum nýjum byggingum en rölta svo eða taka taxi til að eyða hádeginu eða síðdeginu í 600 ára gömlum 'Hutongs' sem eru gömul hverfi með lágreistum byggingum í gömlum kínverskum stíl. Meira um það síðar.

Þegar maður ferðast til margra landa er gaman að bera saman fólkið og ferðamátann. Í Beijing er lítil talva fyrir framan öryggiseftrilitið þar sem þú getur gefið álit þitt á hversu fljótt og góð þjónustan var við passport tékkið. Þegar við komum til Indlands hófst biðin í löngum biðröðum að eftirliti og við tók gamla tilfinningin að þú værir glæpamaður í búningi saklausrar konu í viðskiptaerindum með Konna og Mikael sem 'props' til að gera gervið trúlegra.

Þegar út var komið fór ekki á milli mála að við vorum komin til Indlands. Blessunarlega tókum við monsoon með okkur frá Thailandi en við tóku köll og flaut sem tilheyra indverskri umferð. '.. feels like home':)

Litla indverska fjölskyldan okkar tók vel á móti okkur. Surya tók skælbrosandi á móti okkur á flugvellinum. Ég elska að hafa einkabílstjóra. Lakshmi mætti morguninn eftir að elda handa okkur morgunmat. Og um hádegið hringdi Mamatha og tilkynnti að hún hefði komið kvöldið áður að elda hrísgrjón, dahl og ciabatti sem mætti finna í ísskápnum. Við eigum svo sannarlega eftir að sakna þeirra þriggja! Mamatha er núna að reyna að sannfæra okkur um að búa á indlandi þangað til Mikael verður 14. Þá meigum við flytja heim:)

Meira síðar, ekki gefast upp á okkur. Það eru tvær og hálf vika eftir af indverskum sögum og blaðri.

Stay tuned...

Afsakið hlé

2008-07-17T15:31:00.002+05:30

Við erum í kína. Og förum svo til Thailands. Komum 'heim' 28. Júlí.

Skrásett

2008-07-11T22:09:00.003+05:30

Já, við erum búin að láta skrásetja okkur. Komin með dvalarleyfi að mér skilst. Ég verð þó að viðurkenna að ég nennti ekki einu sinni að lesa stimpluðu pappírana sem við fengum eftir 6 klst dvöl á lögreglustöðinni í dag.

Við komum loksins um að verða ellefu, vopðum öllum nauðsynlegum gögnum. Uppúr tólf komumst við að til að sýna þeim skjölin, en neibb, myndirnar voru ekki heftaðar við. Mohan stökk og reddaði því, en neibb, það vantaði afrit af mínu vegabréfi í umsókn strákanna (ekki að það stóð neinstaðar að það þyrfti), og Mohan stökk og reddaði því. Og loksins skrifaði einhver nafnið sitt á umsóknina eftir smá múður.

við fórum að næsta borði til að láta annan mann kvitta. Hann vildi fá að tala við eigandann af húsinu okkar. Þrátt fyrir leigusamning, rafmagnsreikning, símreikning og staðfestingu frá Sonata að ég ætti heima þarna í þessu húsi. Við sluppum við það að setja númerið 'hans' á leigusamninginn. Sem var auðvitað ekkert númerið hans, við erum ekkert með númerið hans. En símanúmerið 'hans' átti að vera á samningnum. Maðurinn endaði á því að kvitta á mörgum stöðum og stimpla mismunandi stiplum á marga staði.

Ég sá fram á að komast út fljótlega.

Þá hófst biðin eftir niðurstöðuum. Við biðum í næstum 3 klst eftir því að eitthvað gerðist i þeim málum og vorum hreinlega að missa vitið. Loftið á biðstofunni var kæfandi, allt var skítugt og einu upplýsingarnar sem við fengum var að þetta myndi gerast eftir 10 mín. Sem voru ansi lengi að líða. Mín fór að missa þolinmæðina þegar ég fór fram og komst að því að 'þeir' væru i matarhléi. Grey mennirnir verða að borða auðvitað, en ég þurfti ekkert að vita af því.

Loksins kom maður inn í biðstofuna, kallaði 'icelandic residents' og ég hélt að málið færi leyst. Neibb, við fengum vegabréfin okkar og áttum að bíða lengur.

Loks voru allir kallaðir upp, við nafnakallið áttum við að fara í röð upp við skítugan vegginn. Eins og glæpamenn. Nú héldum við inn til lögreglustjóra. Sem fór aftur yfir pappírana, fletti fram og til baka. Spurði spurninga en kvittaði loks á umsóknirnar.

Þá hófst önnur bið.

Verið var að undirbúa fleiri skjöl.

Loks vorum við kölluð upp, aftur að öðrum manninum. Sem fletti blöðunum, færði til blöð, kvittaði og svo kvittuðum við. Og við máttum fara.

Út fórum við, tveimur blaðsneplum ríkari á mann. Við munum gæta þessarra snepla gríðarlega vel á næstunni, ef ekki bara ég læt sauma þá innan á fötin mín til vara.

Eftir stendur minningin um skít, hlandlykt, skít, fullt af fólki og hrikalega hrokafulla starfsmenn lögreglunnar. Andrúmsloftið þarna var ótrúlegt, starfsmennirnir voru kóngar í ríki sínu og umsækjendur réttlausir aumingjar frá útlöndum. Ef þeir voguðu sér út úr 'biðsalnum' þá var þeim sópað inn aftur eins og rollum. Við fengum undanþágu eftir að Konni sagði þeim að það kæmi ekki til greina því Mikael fann blett til að leika sér á. Þeir svo ekki mikið sem litu við tilburðum Mikaels til að segja hæ eða bæ, krakkar voru svo mikið fyrir þarna, en þurftu samt greyjin að vera á staðnum.

Nú ertu örugglega a hugsa, "Ella, þú ert á Indlandi", og það er alveg satt hjá þér. Það má búast við öllu, og þetta kemur ekki mikið á óvart svosem. En þetta er ögn íktara en ég átti von á. Í nokkra klukkutíma í dag fórum við að hugsa um hvernig það væri að vera flóttamaður, óvelkominn, fyrir, fastur, skítugur,... úff mig hrillir við tilhugsunina.

Það var ekkert smá gott að koma heim í Whisper Valley í dag:)

En þetta hafðist!!! jei og við erum á leið í fríið á morgun. og úff ætli ég fari ekki bara að sofa.

Að láta skrásetja sig

2008-07-10T20:22:00.003+05:30

Við þurfum að skrá okkur inn í landið. Við áttum auðvitað að vera löngu búin að því en nú er þörf því við getum lent í vandræðum að komast inn aftur ef við gerum þetta ekki núna.

Við byrjuðum í gær. Fundum skráningarskrifstofuna loksins um hálf tvö en hún er staðsett í gömlu borginni sem er töluvert ólík þeirri Hyderabad sem við erum í dags daglega. Aðallega eldri, eins og að koma 100 ár aftur í tímann.

Við vorum vopnuð Mohan til að hjálpa okkur við að túlka, og skilja, og bjóða mútur ef þörf væri á. Mamöthu til að passa Mikael sem þarf víst að vera viðstaddur ef við fáum samþykki og Surya til að keyra. Skilaboðin voru þau að eyðublöð til skráningar eru afhent eftir þrjú. Milli þrjú og fimm.

Konni fór aftur milli þrjú og fimm til að sækja eyðublöðin sem lágu í stafla þá á borðinu í afgreiðslunni. Eitt afrit, hann átti að ljósrita hin 17 sjálfur.

Auðvitað þurfti alls kyns fylgiblöð, eftir vinnu í gær náði ég að kurla saman öllu sem ég vonaði að myndi duga. Blaðabunkinn innihélt amk. allt sem þurfti til að fá VISA á sínum tíma svo þetta hlaut að duga.

Við lögðum af stað klukkan átta í morgun. Komum að verða níu að skráningarskrifstofunni. Á móti skrifstofunni voru tvær ljósritunarskrifstofur sem sérhæfa sig í að aðstoða umsækjendur. Á götunni fyrir framan kom gamall múslimi sér fyrir við enn eldri ritvél. Han bíður uppá þjónustu við að vélrita umsóknir. Það var ekkert rafmagn í hverfinu og við áttum eftir að ljósrita eitt eyðublaðið, svo við fórum í næsta hverfi, og svo næsta hverfi og þá fundum við rafmagn.

Við Mikael komum okkur fyrir í biðstofunni á meðan Konni fór í banka að borga sekt (sem þarf að greiðast þegar maður skrásetur sig of seint) og Mohan fór að sækja 'hefti'. Ég ætla aldrei aftur að hlusta á væl yfir því að bíða í biðsölum á vestrænum flugvöllum sem eru jafnvel með legubekkjum, matarsjálfsölum, börum, veitingastöðum, sjónvarpi og ég ég veit ekki hvað.

Biðsalurinn
Biðsalurinn var lítið herbergi, fullt af stólum. Allan hringinn þar sem stólar voru við vegginn var dökkur hringlaga skítablettur eftir alla hausana sem hafa hallað sér upp að veggnum í langri bið eftir að lífið liði hjá. Skítugur vatnshani var í miðju herberginu, rimlar fyrir gluggum og gamalt lítið sjónvarp uppá vegg. Ég þurfti á klóið og vippaði mér í bakherbergið. Klósettið var allt klístrugt, skítugt, lyktandi og bara ógeðslegt í alla staði.

Það tók Konna 2 klst að fá að greiða sektina. 4 biðraðir og 2 stimpla á hverja umsókn og kvittun. En það tókst.

Mikael var ótrúlega sáttur við þetta allt saman. Þarna voru tvær litlar stelpur á svipuðum aldri sem hann vingaðist við og það nægði mínum. Mamman var öllu stressaðari enda allt svo ferlega skítugt þarna.

Það var áhugaverður hópur af fólki á biðstofunni. Ungur maður, hávaxinn í dæmigerðum múslimabúningi, skyrtu niður að hnjám og með hvítan koll kom að tali við mig. Spurði hvort ég væri frá Rússlandi. Hann var frá Afganistan. Ég stóð mig að fordómum... Afganistan, gæti hann verið hriðjuverkamaður?... skammaði mig svo í huganum og spjallaði nokkuð við hann. Hann er að læra hér stjórnmálafræði og hefur ferðast um víðan völl eða til 18 landa. Talaði rólega með ögn starandi augu en kurteis í alla staði.

Mohan sá um að fara yfir fylgiskjölin með srkásetjaranum og okkur vantaði víst ýmislegt. Rafmagnsreikning sem er þó ekki með nafninu okkar á né húsnúmeri. Þeir vilja bara rafmagnsreikning. Samninga fram og til baka upp og niður um allt milli himins og jarðar.

Ég vildi fá betri útskýringu á hvað vantaði uppá þrátt fyrir þrjú bréf frá Sonata og eitt frá Calidris og fékk að tala við yfirmanninn. Áður en röðin kom að mér öskraði hann nokkur vel valin orð yfir tvo afríkubúa við hliðina á mér. Þeir komu víst með leigusamning sem þeir höfðu gert við látna konu. Yfirmaðurinn hótaði að henda þeim beint í fangelsi. Nokkrum sinnum, og lét nokkrar svívirðingar fylgja.

Reynsla mín af Whisper Valley Owners Association fundinum kom sér vel. Ég talaði rólega, hægt en nógu hratt svo ég kæmist að. Brosti samt ekki því yfirmaðurinn hafði skammað afríkubúann fyrir það rétt áður. Passaði að láta hrokann í honum ekki æsa mig. Ég reyndi að útskýra að ég þyrfti góðar upplýsingar því ég væri að yfirgefa landið á laugardaginn en okkar manni var skítsama, það var sko hreint ekki hans vandamál. Sem það var svosem ekki.

Hann var svo yndislega Indverskur. Bréfið skrifað undir af Calidris um veru mína hér var sko enginn samningur, hann var bara nokkrar línur og það vantaði 'terms and conditions'. Ég þorði varla að segja honum að það væru engar 'terms and conditions'. Ég er bara íslendingur að vinna tímabundið verkefni fyrir íslenskt fyrirtæki á Indlandi. Það eru engar 'terms and conditions', mér var bara treyst fyrir verkinu og send í næstu vél út.

Klukkan er að verða níu og hér sit ég í básnum mínum að bíða eftir restinni af samningunum sem ég þarf frá Sonata. Í fyrramálið, klukkan níu eigum við stefnumót við skrásetjarann aftur, og þá vonandi með nægar upplýsingar.

Þreytt Elín Elísabet Torfadóttir talar úr básnum sínum

Hreyfing fyrir upptekna viðsiptamenn og konur

2008-07-05T19:44:00.003+05:30

Við Mikael fórum út að leika í morgun eftir morgunmatinn sem hún Lakshmi eldaði handa okkur. Nýbreytni sem hún tók uppá um síðustu helgi, algerlega óumbeðin okkur til mikillar ánægju.

Við röltum nokkrar götur og enduðum í rólugarðinum að róla. Ég rak augun í mann um 35+, í röndóttri skyrtu, joggingbuxum og hlaupaskóm röltandi framhjá, svona frekar hratt og talandi í síman. Mér var ekki alveg ljóst hvort hann væri í morgunleikfimi eða hvort hann væri bara að flýta sér. Það að hann var að tala í símann ruglaði líka myndina.

Stuttu seinna labbaði hann aftur framhjá. Og aftur. Og aftur. Mér var nú orðið ljóst að þetta var morgunleikfimi. En alltaf talaði hann í símann.

Ég hef alltaf áhyggjur af heilsu bróður míns sem eins og margir, vinnur of mikið og hreyfir sig of lítið. Þarna er tækifærði Rósi bró, taka nokkur struns Daltúnið fram og til baka yfir morgunfundinum á morgnanna, eða bara sæbrautina. Sjáið þetta ekki fyrir ykkur? Svo slást kannski fleiri í hópinn, og götur fyllast af jakkafatamönnum og konum, í íþróttaskóm, talandi í símann.
Ég sé fyrir mér að stærri fyrirtæki myndu láta útbúa 'strunsganga' þar sem fólk gæti strunsað fram og til baka án þess að þurfa að klæða sig út á veturnar. Fólk gæti leitað til Japans þar sem fréttir hafa borist af öskurherbergjum og kariokee herbergjum innan fyrirtækja.

Ég er sannfærð um að þetta myndi skila sér. Losa um stressið á strunsinu, ná hjartslættinum aðeins upp, rúlla blóðinu nokkra hringi um æðarkerfi líkamans og losa svitann úr svitaholunum. Fara svo aftur að vinna.

Elín Elísabet Torfadóttir talar frá Hyderabad

Kaupmaðurinn á horninu

2008-07-02T11:36:00.002+05:30

Þegar við bjuggum á Sólvallagötunni (forðum daga) kíktum við oft í Kjötborg á Ásvallagötunni ef okkur vantaði mjólk eða eitthvað smáræði. Kjötborg er ein af þessum fáu litlu hverfisbúðum í Reykjavík sem eru enn á lífi en þeim fer ört fækkandi. Hún minnir mig á það hvað það er gott að búa í vesturbænum:)

Kjötborg er í eigu tveggja bræðra. Iðulega stóðu þeir á spjalli við fastakúnnana þegar maður kom inn um þau mál sem voru heitust á hverjum tíma. Ef maður spurði um eitthvað sem var ekki til þá var svarið alltaf "komdu aftur á morgun vænan og ég skal hafa þetta til handa þér". Einu sinni komum við mamma þarna þegar annar bróðirinn var að loka, hann kallaði yfir götuna, "vantaði þig eitthvað gæskan?, komdu inn, mér liggur ekkert á". Þetta er snilld, einu sinni hljóm Maren úr miðjum pizzubakstri að redda einhverju, um leið og hún kom inn askvaðandi heyrðust "hvað vantar þig væna, þú ert greinilega á hraðferð, við skulum redda þessu strax".

Ég fýla svona, þetta er svo heimilislegt eitthvað. Þeir líka skrifa hjá fólki, en það er nú betra að borga bara. Með seðlum, því þeir eru ekkert hrifnir af því að strauja kortið fyrir klink.

Ég fór í fiskbúðina á road number 2, Banjara Hills í fyrradag að kaupa nýja síu í fiskabúrið mitt því það hreinsast ekki nógu vel. Ég var ekki með seðla á mér, bara kort. Það var ekki mikið vandamál. "no problem, you just pay me later". Og það í miðri rúmlega 7 milljón manna borg. Ég sagðist auðvitað koma strax á morgun; "no problem, dont come for me, just come next time you are passing by".

Kaupmanninn á horninu má finna víða.

Ella

Singapúr-Beijing-Tioman

2008-07-01T11:51:00.006+05:30

Þá erum við loksins búin að bóka fríið okkar. Við fljúgum út 12. júlí til Singapúr, ætlum að anda að okkur ferskleikanum, hreinleikanum og smartheitunum í nokkra daga. Þaðan förum við til Beijing til að skoða kínamúrinn, torg hins himneska friðar og fleira. Ég efast ekki umm að við finnum nóg að dunda okkur við þar.

Frá Beijing fljúgum við aftur til Singapúr og förum þaðan til Tioman í Malasíu. Tioman er lítil paradísareyja nálægt Singapúr, hluti af myndinni South Pacific var tekin þarna ef þið hafið séð hana. Ró og friður, pálmatré, frábært dýralíf á landi og sjó. Hver þarf meira?

Svo það verða þrjú ný lönd á kortið hjá Konna og Mikael Tuma á þessum tveim vikum, eitt hjá mér því ég hef komið bæði til Singapúr og Tioman í Malasíu. Fyrir tæplega tíu árum síðan fór ég þangað með líffræðinni í meiriháttarferð, við fórum þá til Singapúr, Malasíu og Indonesíu. Afhverju að þræða sömu staðina aftur? Afhverju ekki, Singapúr er frábær til að stoppa í nokkra daga, og Tioman er hreint yndi ef manni langar í rólegt strandalíf á milli pálmatrjánna. Og hvað gerir maður ekki fyrir Konna;) Það er búinn að vera brandari hjá okkur hérna úti að hann vill alltaf fara á staði sem ég hef séð eða er að fara að sjá.

Þessi ferð verður alveg frábær, smá saga og menning fyrir Konna, dýralíf fyrir Ellu, strönd fyrir Mikael og verslun, veitingastaðir og kaffihús fyrir alla.

Það verður frekar fyndið fyrir Mikael að eiga allar þessar myndir af sér á merkum stöðum um allan heim, sérlega á kínamúrnum. Eftir þessa ferð hefur hann ferðast um þrjár heimsálfur og níu landa áður en hann verður tveggja ára. Fyrir þá sem hafa séð myndina Amelie, þá datt mér í hug garðálfurinn... :) Fyrir þá sem ekki hafa séð Amelie, þá legg ég til að þið rennið við á leigunni í kvöld og grípið hana með.

All roads good in Hyderabad No!

2008-06-25T09:53:00.003+05:30

Ég hef oft sagt ykkur frá hinni frábæru Suryensku, þ.e. enskunni hans Surya enda höfum við átt mörg frábær samtölin enda eyðum við töluverðum tíma saman í bílnum við tvö.

Ég er alltaf að reyna að kenna honum betri ensku, en stend mig alltaf að því að tala sömu einföldu enskuna og hann til að einfalda málið því of mörg auka orð eins og 'there are', 'it is' osfrv gera hana bara erfiðari til skilnings.

Film Nagar Temple Road er gata sem ég keyri á hverjum degi á leiðinni heim. Vegurinn eins og margir aðrir í Hyderabad er illa farinn og búinn að vera hálfkláraður síðan við komum. Surya var að kvarta undan þessu í gær: "All roads in Hyderabad good no!". Og það er svo dásamlegt hvernig hann segir þetta með alveg extra áherslu á no! með smá nefhljóði í o-inu. Svo fylgdi "all roads in india good no!" :)

Annars er rok og rigning úti. Hressandi!

Sokkar og Chutneys

2008-06-24T13:57:00.005+05:30

Eins og flestir foreldrar þekkja þá getur verið miserfitt að koma fjölskyldunni á fætur á morgnanna og erfiðari hlutinn af 'mis' átti við um þennan morgun.

Litla djásninu okkar fer mikið fram í að tala þessa dagana og er farinn að mynda setningar eins og 'má ég sitja' sem er í miklu uppáhaldi. Sokkar eru líka í miklu uppáhaldi þessa dagana og í morgun greip hann sokkapar og sýndi mér og sagði 'sokkar'. Hann vildi hins vegar ekki fara í sokkana, hann vildi ekki fara í skó heldur. Mamma mátti ekki fara í sokkana og ekki vildi hann borða. Það getur stundum verið erfitt að geta í eyðurnar og í morgun varð ég alveg hugmyndalaus. Eðlilega kannski var Mikael ansi pirraður á mömmu sinni að skilja ekki hvað hann vildi en ég náði að hressa hann við með því að hleypa honum út til Surya. Það bjargar oft deginum að fá að leika aðeins í bílnum.

Þetta ásamt því að vakna með kviðverk, gasleysi (þ.a.l. engan graut) og mjólkurleysi þá ákvað ég að ég ætti inni smá 'treat' og kom við á Chutneys að fá mér Dosa. Chutneys er frábær staður, mjög indverskur en snyrtilegur, fljótlegur og góður. Þeir búa til besta Dosa sem ég hef smakkað og bjóða upp á 4 mismunandi tegundir af chutney með sem er hrein snilld.

Þetta var svona svipuð stemmning eins og að fara á kaffitár heima sem ég gerði stundum áður en ég fór í vinnuna. Svo eftir 7 mánuði er ég loksins búin að finna mitt 'kaffitár' í Hyderabad. Eins gott að nýta það vel næstu tvo mánuði:)
Mesta snilldin var að þetta tók aðeins korter og kostaði 87 rupies eða um 170 Ikr. Ein Dosa og einn líter af vatni til að koma deginum í gang.

Heilsist vel
Ella

Netrusl og indverskar hárgreiðslustofur

2008-06-21T22:33:00.005+05:30

Jibbíí...internetið virkar - vona að það haldi út í klukkutíma eða tvo...liggur við að ég blási upp blöðrur og setji köku í ofninn í hvert skiptið sem netið virkar af einhverju viti, ég þyrfti örugglega ekki oft að blása upp blöðrur og henda í köku.
Indverskt internet getur gert hvern mann geðveikan. Svona eins og íslenskt veðurfar. Ef netið virkar einn daginn þá getur þú bókað að það virki ekki næsta dag - eða það virkar í þrjá tíma og dettur svo út næstu 8 klukkutímana. Svo kemur einhver að laga netið eftir dúk og disk og þá virkar það fínt í klukkutíma eða hálfan dag - maður veit aldrei. Nú virkar netið bara hjá nágrannanum til dæmis....eins gott að hann er með þráðlaust net. Ef netið virkar þá fer rafmagnið af þannig að best að drífa þennan pistil út í algeiminn...ef svo vildi til að einhver nennti yfirhöfuð að lesa þetta. Nú veit ég alla vega hvernig fráhvarfseinkennin af netleysi eru...

En að allt öðru, nú hef ég afrekað að fara tvisvar í klippingu á Indlandi og Ella hefur líka klippt mig tvisvar á indverskri grundu með þokkalegum árangri eða bara fínum í samanburði við hárgreiðslustofurnar - það var líka frítt.
Í fyrra skiptið þegar ég fór á hárgreiðslustofu hér í bæ þá fékk ég meir að segja nudd á eftir - kom reyndar hálfvankaður úr þeirri meðferð. Um daginn skellti ég mér aftur í klippingu og nú á nýja glæsilega stofu - Ella hefur nefnilega gefist upp á að klippa mig.

Það er ekki mikið vesen að fara í klippingu hérna - ekkert að panta tíma. Ég skutlaði mér í rakarastólinn og rakarinn spurði einfaldlega hversu margar tommur hann ætti að klippa - eftir smá umhugsunarfrest ákvað ég að taka um eina og hálfa tommu (3.81cm). Hér er ekki verið að spá í nýjustu straumum og stefnum í hártísku eða verið að fletta glanstímaritum - þetta snýst eftir sem áður um hversu margar tommur skal klippa. Ég bað reyndar klipparann um nota skæri þegar hann fór að munda rakvélina svona til að spara tíma. Ekkert mál, hann sótti skærin sem eru svona svipuð skæri og ég á heima hjá mér, allt í besta.
Einni og hálfri tommu síðar fékk ég fína vatnsgreiðslu og smá Tinna-lúkk. Ég náði að væla út smá gel í hárið til þess að losa mig við Tinna-lúkkið...sko barasta fínt....ég veðjaði á rétta tommu lengd. Allt ferlið tók 14 mínútur - frá því ég labbaði inn og þar til ég labbaði út nýklipptur og það fyrir aðeins 390 krónur íslenskar. Toppið það!

Ég hef það á tilfinningunni (af fenginni reynslu) að rafmagnið sé fljótlega að fara yfirgefa mig þannig....bless og bæ.

Konni

Kormákur Dagur Björnsson

2008-06-18T12:40:00.002+05:30

Við eiguðumst nýjan frænda í nótt. Hann heitir Kormákur Dagur Björnsson og fæddist í Luxembourg um hálf fimm að sínum tíma.

Við erum að rifna af stolti og þurftum því auðvitað að blogga um þennan merkisatburð. Mig langar helst að dansa og syngja í básnum mínum en það væri hálf vandræðalegt fyrir viðstadda.

Nú eru rétt rúlega 9 vikur þangað til við fáum að líta litlu nýju frændsystkyni okkar þau Guðný Rún dóttur Rósa bró og Kormák Dag Sigguson augum í fyrsta skiptið og ég bara get ekki beðið...

Ég neyðist til að fara til Kína til að stytta mér stundir þangað til. Ó auma líf... :)

Hæ hó jibbí jei það er hamingja á bæ.

17. júní í frystiklefa

2008-06-17T21:35:00.005+05:30

Til hamingju kæru landsmenn með lýðveldisdaginn okkar og þið fenguð meir að segja ísbjörn að gjöf frá Grænlendingum - hvað ætlið þið að gefa Grænlendingum í staðinn? Kannski sjálfstæði frá Dönum eða ef til vill uppstoppaðan ísbjörn sem var að flýja kulda og vosbúð á klakaeyjunni.
17. júní stemningin er með minnsta móti í Hyderabad og því tóku feðgarnir sig til í morgun að lita á blað íslenska fánann í allri sinni dýrð og kyrja lýðveldissöngva....„ástkæra ættjörð“ og hið sígilda „hæ hó jibbí jeiiii það er kominn sautjándi júní“. Nú bíðum við feðgarnir spenntir að sjá hvort Ella komi fram í fjallkonubúningnum og segi nokkur velvalin orð í tilefni dagsins.
Mamatha barnfóstran okkar bakaði eplaköku fyrir okkur í gær til þess að legga sitt á vogarskálarnir á þessum hátíðisdegi, við sáum sóma okkar að gefa henni frí á lýðveldisdeginum. Surya bílstjórinn okkar fékk ekki frí þar sem dagskráin var þéttskipuð fyrir daginn. Hann hafði reyndar ekki hugmynd um mikilvægi dagsins þannig að ég tilkynnti honum gleðitíðindin með þjóðarstolti og ættjaðrarást: “Surya - did you know today is our independence day“ - Surya svarar með glotti: “okey, do you feel happy?“ Konni svarar: “yes, very happy today - lets got to parade“. Þar með lauk þeim samskiptum.
Dagskráin var sem fyrr segir þéttskipuð í tilefni dagsins og lönguákveðin og samþykkt til að uppfylla 17. júní stemninguna í Hyderabad. Við vorum á leið í SNOW WORLD....hvorki meira né minna og það í annað skiptið, fyrsta atrenna endaði án inngöngu í SNOW WORLD þar sem 10.000 Indverjar voru í biðröð en nú var nánast enginn enda bara þriðjudagur í þeirra augum.
SNOW WORLD eða Snjóheimar eins og það útleggst á lýðveldismálinu er stórt hús fullt af gervisnjó, skítakulda, snjóþotum og trítilóðum Indverjum að upplifa í fyrsta skipti hitastig undir 25 gráðum. Í stuttu máli var þetta eins og labba inn í stóra frystigeymslu í sláturhúsi og allir í ofstórum ljótum appelsínugulum og bláum úlpum. En stemningin var óviðjafnanleg, snjóþotuhringekja, snjóhús úr plasti, skítug rennibraut og allt saman innvafið með glæsilegu bláu veggfóðri á veggjum og hálf gulum gervisnjó . Mikael var nú ekki að rifna úr spenningi - vildi ekkert með þetta hafa og var nú nógu erfitt fyrir að klæða drenginn í sokka, stígvél, úlpu og vettlinga. Indverjarnir voru í essinu sínu, ég giska að það hafi verið svona - 10 gráður í geymslunni.
Eftir fjóra og hálfa mínútu fengum við nóg af þessum skemmtilega hallærislega indverska ævintýraheimi sem engu að síður var drepfyndin og ekki til þess að missa af. Hitastigið var aðeins of mikill raunveruleiki.
Til að jafna sig á misþrifalegum indverskum skemmtigörðum og indversku áreiti er ávallt besta meðalið að ná aftur innra jafnvægi með því að skella sér í mat á fimm stjörnu hóteli, í dag var sá dagur...þó að áreitið hefði verið með minnsta móti enda bara þriðjudagur.
...Næst koma myndir af herlegheitunum.

Konni og co.

Indversk 'au-pair' í boði

2008-06-16T10:37:00.002+05:30

Mikael á litla vinkonu ská hinummegin við götuna sem heitir Nalini. Hún er ofsalega sæt lítil stelpa, tveggja ára rúmlega en töluvert minni en Mikael. Mamatha talaði alltaf um hana sem stelpan með litla andlitið. Nalini kemur nú stundum í heimsókn á dagin og þau Mikael leika í herberginu hans með fóstrunum sínum. Frekar sætt.

Á laugardagsmorguninn bankaði fóstran hennar Nalini upp á hjá mér með erindi. Systir hennar, 33 ára, ógift og líka fóstra vill gjarnan flytja með okkur heim til íslands og vera fóstran hans Mikaels. Ég veit ekki hvort þetta henti okkur en þetta er alls ekki vitlaus hugmynd, sérstaklega þegar hugsað er til vandræða við að fá leikskólaplass.

Ég held að þetta sé líka snilldarlausn fyrir fólk sem á 2-3 börn og foreldrarnir eru báðir útivinnandi. Fóstran er alltaf heima og tilbúin með eitthvað jummí handa börnunum þegar þau koma heim og Indverskar konur eru með alveg sérstaka þjónustulund. Svo ekki sé talað um að það sé hægt að hafa litlu grísina heima amk. þangað til þeir eru 2ja ára. Þið þirftuð að borga henni eitthvað, hún myndi ekki biðja um mikið en betra væri nú að borga henni lágmark 30-40 þúsund kall auk fæði, húsnæði (hún myndi búa hjá þér) og svo auðvitað flug frá og til Indlands. Hún er einfaldlega að leita sér að betra lífi og vill finna sér eiginmann utan Indlands.

Áhugasamir sendi okkur póst;)

Útskriftarveisla í Hvíslaradalnum

2008-06-14T14:28:00.002+05:30

Þá er stóra stundin runnin upp, í dag útskrifast ég formlega og opinberlega sem stjórnmálafræðingur úr Háskóla Íslands....eins einkennilegt og það hljómar nú, en dagsatt engu að síður.
Þannig að nú er lag að slá til veislu í kvöld í Hvíslaradalnum...og þér er boðið - mæting upp úr 20 - strax á eftir regnpartýinu. Hlakka til sjá ykkur öll með nýju Hyderabadda-vinum okkar.

Stjórnmálafræðingurinn.

Skítakuldi

2008-06-13T12:46:00.002+05:30

Það var skítakuldi í Hyderabad í morgun, ég komst að þessu þegar ég fór út. Það var ekki kaldur vindurinn sem læsti sér í skinn og bein, það fór ekki um mig hrollur en afhverju var þá skítakuldi? Jú, Surya var kominn í jakka. Við vorum samt að tala um 25°C í morgun sem nú er komin upp í 28°C. Skítkallt, brrrrr....

Monsoon EM spenna

2008-06-10T18:03:00.002+05:30

EM í fótbolta er komið á fullt og spennan í hámarki....ég varla nenni að vaka yfir þessu, en ég er ekki búinn að gefast upp.
Á sama tíma er monsoon (regn) tímabilið að skella á, hitastigið hefur dottið í 32-34 gráður...burrrrr. Það ringdi hressilega seinni partinn í gær en þó aðeins í hálftíma og okkur fegðunum til mikillar undrunar fór rafmagnið af hverfinu.......átti reyndar von á þessu - það þarf ekki nema smá bleytu í fimm mínútur að þá fer rafmagnið af borginni. Eins gott að í okkar hverfi er vararafstöð til að útvega okkur rafmagn - en því miður þá virkar það seint og illa.
Sem sagt í gærkvöldi varð rafmagnslaust og svarta myrkur í húsinu - tók smá tíma að finna Mikael í þessu myrkri og borðuðum við hádegismatinn aftur í kvöldmat við huggulegt kertaljós. Þetta minnti mig á stóra-rafmagnsleysið sem varð í Reykjavík þegar ég var srika 13-14 ára. Ekkert óvenjulegt fyrir Ellu þar sem hún er víst vön því að upplifa almennt rafmagnsleysi frá æskuárum sínum á Akureyri.
Strax eftir kvöldmat kom rafmagnið aftur á og ég gat farið að undirbúa mig fyrir EM í fótbolta í sjónvarpinu. Um miðbik fyrri hálfleiks ákvað ég að poppa þar sem lífsmarkið í leiknum var frekar takmarkað (og bjórinn búinn). Viti menn poppið mitt var rétt byrjað smella....þegar auðvitað rafmagnið fór aftur. Nú var ég einn og yfirgefinn með hálfeldað popp og ekkert EM í fótbolta...leið eins og steinöld hefði bankað upp á og ég í mínum torfkofa að furða mig á heitum maísbaunum í pappírspoka.
Með þolinmæði minni taldi ég rétt að gefa vararafstöðinni smá séns á að komast í gagnið....beið bara í myrkrinu og maulaði hrátt popp. Huggaði mig við þá staðreynd að leikurinn hefði nú ekki verið beint augnakonfekt og enginn úrslitaleikur. Korteri síðar...bingó....rafmagnið kom aftur...eða hvað! Jú það kom rafmagn en bara á fiskabúrið...ekki meira spenna í boði frá rafstöðinni. Hálfeldaða poppið var búið og ekki spennandi að horfa á fiskabúrið til lengdar. Það var alla vega nóg rafmagn í þeirra heimi....vona bara að þeir hætti að éta hvern annan.

Konni

EM 2008 eða ameríska landsmótið í stafsetningu

2008-06-07T20:28:00.005+05:30

Nú er klukkan hálf níu og aðeins klukkutími í að opnunarleikur Evrópukeppni landsliða í fótbolta hefjist - EM 2008.
Mæli ekki beint með því að reyna að horfa á þetta mót á asísku tímabelti....flestir leikjanna eru á dagskrá á miðnætti - örfáir leikir sýndir klukkan hálf tíu. En maður verður víst að fórna sér í þetta verkefni, ætli ég reyni ekki að fá Mamöthu barnfóstruna til að mæta snemma út júnímánuð þar sem maður er jú á fótboltanæturvaktinni þennan mánuðinn fyrir fjölskylduna.

Nú er sem sagt allt tilbúið, Mikael sofnaður, Ella að poppa og ESPN íþróttastöðin læst á fjarstýringunni...sem ég þurfti að kaupa auklega fyrir 40 Rs. eða 79 krónur íslenskar fyrir einn mánuð.
Nú rétt fyrir leik er verið að sýna á ESPN beint frá ameríska landsmótinu í stafsetningu...það verður nú að viðurkennast að sú keppni er æsispennandi og höllin troðfull. Eftir að ein 11 ára stelpa datt út úr keppni þá eru eftir tveir 12 ára strákar í úrslitum, annar strákurinn lítur út eins og flest allir venjulegir 12 ára strákar en hinn keppandinn lítur út eins og að hann hafi aldrei gert annað en að stafsetja orð, klæddur eins og sextugur prófessor og í þokkabót er hann með yfirvaraskegg....magnað og alveg dagsatt. Eftir að hafa horft á stafsetningakeppnina í nokkrar mínútur er nokkuð ljóst að keppendur eru ekki beint venujulegir krakkar - ég einfaldlega gæti ekki stafsett eitt orð af þessu orðababli sem er í boði, ég er reyndar viss um að enginn annar en þessir (ó)ofvitar gætu stafsett þessa vitleysu.
Þetta er nánsta eins og að vera fluga á vegg í einhverjum sértrúarsöfnuði - greyið krakkarnir hafa aldrei átt stafsetningalausa æsku. En þetta er æsispennandi engu að síður og krakkinn með yfirvaraskeggið virðist ætla að sigra keppnina, slíkt er stafsetningaöryggið hans. Andstæðingur hans ruggar sér ótt og títt fram og aftur á meðan hann bíður eftir sínu orðaskvabli.
Nú dregur til tíðinda...yfirvaraskeggjadrengurinn er að klikka á einum staf af 10 stöfum í orði - andstæðingur hans á nú leik á borði, ef hann stafsetur rétt þá er hann Stafsetningameistari Ameríku......það má heyra saumnál detta.....og hann stafsetur lýtalaust, hann vinnur í bráðabana - ættinni til mikillar gleði. Ætli hann fái stafasúpu í verðlaun?
Þetta var svipuð tilfinning eins og að horfa á vítaspyrnukeppni í úrslitaleik HM í fótbolta....þvílík spenna og ég sem veðjaði á yfirvaraskeggjadrenginn. Jæja nú er klukkan níu og aðeins hálftími í leik...vona bara að leikurinn verði jafnspennandi og stafsetningameistaramótið.

Konni

Verkfallsalda í Hyderabad

2008-06-06T09:09:00.005+05:30

Mörg IT og BPO (Business Process Outsourcing) fyrirtæki hafa ákveðið að hafa frí í dag sökum áframhaldandi verkfalls bílstjóra. Mörg þessi fyrirtæki bjóða upp á ferðir í vinnuna og aðeins 700 af 1600 starfsmönnum Google skiluðu sér alla leið í gær. Sum fyrirtæki létu starfsmenn tékka sig inn á næsta hótel í gærkveldi svo þeir skiluðu sér í vinnuna í dag, önnur ákváðu að loka.

Bílstjórar og eigiendur auto-riksjaw (þríhjóla) eru í verkfalli í dag.

CPI (communist party of India) hvetur alla til verkfalls í dag til þess að mótmæla ört hækkandi verði á bensín, dísel og gasi.

'SBI officers' eru í verkfalli til að þrýsta á gamlar kröfur, hljómar eins og þeir hafi bara ákveðið að taka þátt í gleðinni. Afþví bara.

Það sem sagt hitnar enn í kolunum og við sitjum heima og kvörtum ekki á meðan ég get unnið og við höfum mat í ísskápnum.

Fyrirmyndarleigjendur í boði - með útsýni

2008-06-05T22:52:00.002+05:30

Stórkostleg lítil fjölskylda óskar eftir leiguhúsnæði með haustinu, tökum að okkur garðhirðu, sameignarbókhald, viðhald á húsnæði og góðum anda. Höfum góða reynslu af meðhöndlun drykkjurúta, subbulúða og froska. Erum vel til fara, vel menntuð og almennileg í alla staði. Staðföstum greiðslum heitið; net- og hárgreiðslum. Erum með góð meðmæli, frá mömmu.

Við vorum að skoða fasteigna og leigumarkaðinn heima og þorum ekki heim. Beinast liggur við að skrá Konna áfram í skóla og sækja um á háskólagörðunum.

Annars er fasteginavefurinn góð skemmtun á svölu monsoonkvöldi. Lágreistir bárujárnskofar, varla teinréttir í miðbænum á þrjátíu milljónir. Og 14% verðbólga. Hvernig lifir landinn þetta af? Hvernig á ungt fólk (við flokkumst ennþá undir það) að koma undir sig skjóli við þessar aðstæður? Er ekki landflótti í aðsigi? Erum við að horfa á önnur móðuharðindi? Nema í þetta skiptið er móðan ekki sökum öskufalls heldur grátbólginna augna yfir stöðunni á bankareikningnum.

Ella

Verkfall

2008-06-05T15:08:00.003+05:30

Það er verkfall hjá bílstjórum í Hyderabad í dag, en eigendur bíla og langferðabifreiða eru að mótmæla nýjum 12.5% skatti sem stjórnvöld ætla að leggja á 'Tour Operators' Sjá frétt.

Þetta þýðir það að við erum föst heima í dag og erum hálf lömuð eitthvað. Ég hringdi á leigubíl í morgun og var tjáð að ég gæti fengið bíl á eigin ábyrgð en sögur fóru af því að menn ætluðu að ráðast á verkfallsbrjóta hér og þar í borginni. Stuttu síðar hringdi bílaleigan mín og tjáði mér að á amk. tveimur stöðum í borginni væri múgæsingur þar sem ráðist var á leigubíla og fleiri, rúður brotnar og bílarnir skemmdir.

Það er sem sagt hiti í hyderaböddum í dag.

Mér datt í hug að fara með ricksjaw í vinnuna en miðað við að það tók okkur rúmlega klukkutíma að komast heim á bílnum í gær þá lagði ég ekki í það. Auk þess hljómaði ekkert spennandi að lenda í einhverjum látum á opnu þríhjóli.

Á morgun hafa ökumenn og eigendur þríhjólanna, eða auto-ricksjaws tilkynnt að þeir ætli í verkfall til að fá fram hækkun á lágmarksgjaldi. Þeir krefjast hækkun úr 9 í 17 rupies á kílómeter. Það verður því rólegt á götunum á morgun, þar sem það eru um 60.000 þríhjól í borginni. Þetta mun hins vegar valda vandræðum alls staðar í borginni þar sem þetta er aðal ferðamátinn, og er notaður af sama magni og lestarnar í evrópskum borgum.

Elín Elísabet talar frá Hyderabad

Heimferð hefst 23. Ágúst

2008-06-04T09:41:00.010+05:30

Við erum komin með miða hálfa leiðina heim eða svo langt sem Amsterdam. Við stefnum á að skila okkur alla leið á klakann í lok Ágúst.

Það sem ég mun sakna frá Indlandi:
Að ganga um í pilsi og hlírabol alla daga
Birta frá 6 á morgnanna
Að horfa á umferðina
Litla fjölskyldan okkar, Mamatha, Surya og Lakshmi (og ekki má gleyma Sati Babú)
Maðurinn sem straujar.
Að geta haft Mikael heima
'Útlensku' vinirnir okkar
Dosa
Að geta keypt mango af götusalanum
Papaya
Húsið okkar
Að vera í asíu
Skraddarar
Að eyða sunnudeginum í sundlauginni á Novotel
Kingfisher

Það sem ég mun ekki sakna frá Indlandi:
Mosquito
43°C
Skítur (sem venst reyndar ótrúlega vel)
Henska
Myndaóðir Indverjar
Gamlar AC
Að vera með indverja í maganum
Indversk nettenging
Almenningssalerni
Indversk mjólk

Það sem ég hlakka til á íslandi
Að fara í haustlitaferð í Þórsmörk
Drekka íslenska mjölk
borða kjöt
Eyða tíma með fjölskyldunni
Hitta vini mína
Fara á barinn
Fara í hagkaup (já það er spennó)
Anda að mér ferska loftinu
Karate
Rölta Laugarveginn á laugardegi

Það sem ég hlakka ekki til á íslandi
10°C
Myrkur
Verðlagið
Að þekkja hvert götuhorn
Stress
Kaupa bíl
Finna hús

Annars á ég eftir að sakna Indlands, en allt hefur sinn enda og ný og spennandi verkefni taka við, eins og að kaupa úlpu á alla fjölskylduna.

Ella ísbjarnasérfræðingur

Hagyrðingar í Calidris

2008-05-30T09:50:00.003+05:30

Svo verð ég að birta þessar vísur eftir félaga mína í Calidris, Bjössi var að fara yfir pósthólfið sitt og þá kom þetta aftur á yfirborðið. Þetta er hrein snilld, enda miklir snillingar á ferð.

Á þessum tíma var uppáhaldið okkar hann Mummi kokkur ekki byrjaður svo allir voru hálf horaðir og væskilslegir í þá daga. Við pöntuðum mat frá Nóatúni í hádeginu sem stundum kom og stundum ekki og á föstudögum fékk einn það hlutverk að panta heimsendan mat.

Þennan föstudag fyrir um tveimur árum síðan voru menn all hungraðir og þreyttir á ástandinu:

Geir:

Ef matnum ekkert miðar
og magnast til ó-friðar
einn mjúkur er og meyr
og massamatur ef hann deyr
ééééétuuuuum Viðar

Viðar svaraði:

Matarklúbbur magur er
Magnús engan friðar
Ella pantar gras og ber
étum bara Viðar

En á hinn bóginn má líka segja:

Pinnamatinn panta má
pappakassa og fleira
Eins er hægt að éta þá,
Magnúsinn og Geira

Andri:

Maður eigi matur er
Þó leggja megi að munni
Gras og einhver furðu ber
Þá vel ég frekar Unni

MIO:

Hryggur Viðars, væntir Gunni
veldur klandri
Oss að munni, leggjum Unni
eggjar Andri

Gunna:

Mannát margur setti á blað
magann til að fylla.
Kökur Bjössa komu í hlað
karlinn til að hylla!

Andri:

Starfskraft ekki borða má
þótt Magnús sé víst stjórinn
ef magahvelið fæða á
Þá fer ég bar'í bjórinn

Magga Dóra:

Til að seðja maga svanga
strax til verka munum ganga
svo þau verð'ei seig
heldur dúnmjúk og deig
við verðum að láta þau hanga

og eina hæku:

Starfsfólk er í mat
slíka starfsmannaveltu
erfitt að melta

Gunni Briem:

Allir þurfa magann sinn að seðja,
en sífellt kál og korn mun fáa gleðja,
þá er betra Viðar á að veðja,
vöðva hans og innmat — en helst án hr…yggs.

Tóti:

Mannæturnar margar hér,
mikið hafa samið.
Fæðan þessi ferleg er,
og fellur ekki í kramið.

Skjálfti

2008-05-30T09:41:00.002+05:30

Það fór skjálfti um mig í morgun þegar ég opnaði póstinn minn. Það er nokkuð sérstakt að fá fréttir af skjálfta á Íslandi alla leið frá Dubai þar sem vinnufélagar okkar voru að athuga hvort allt væri í lagi. Ég rauk auðvitað beint á mbl, bölvandi TATA Indicom fyrir netleysið heima í gærkveldi.

Ég geri fastlega ráð fyrir því að allir séu heilir á húfi, fyrir utan það að vera smá skelkaðir yfir móður náttúru sem minnir okkur enn einu sinni á það hvað við ráðum litlu, og ráðum lítið við hana þegar hún er í ham. Engin dauðsföll voru tilkynnt á mbl, og enginn hringdi í mig frá Íslandi með sorgarfréttir svo ég tel vini og ættingja í góðum höndum.

Þið eruð örugglega búin að sjá þetta allt á undan mér, en þessi upptaka var skemmtileg: Hrafnaþing

Kosningar og Suryiska

2008-05-30T08:58:00.002+05:30

Það voru kosningar í Indlandi í gær, eitthvað svipað og bæjarstjórnarkosningarnar heima, annars getur verðandi stjórnmálafræðingur útskýrt þetta betur. Margar búðir voru lokaðar, og sum IT fyrirtækin voru lokuð til að hvetja fólk til þess að kjósa. Til þess að kjósa þarftu vegabréf og sérstakt kostninga skilríki, eins og vegabréfið sé ekki nóg. Margir hafa ekki sótt þetta skilríki og geta því ekki kosið.
Surya fór og kaus í gær, og kom málaður á puttanum til baka. Þegar þú ert búinn að kjósa þá ertu ss. málaður svo þú getir ekki komið aftur og kosið. Þetta er svipuð aðferð og var notuð í sveitinni til að muna hvaða rollur var búið að sprauta, þá voru þær spreyjaðar.
Þetta er gósentíð hjá götufólkinu, flokkarnir bjóða upp á föt, dýrindis máltíðir og fleira í skiptum fyrir atkvæðið og kannski eðlilega þá er atkvæði þessa fólks alveg til sölu fyrir smá aur. Gangverðið á atkvæði í dag eru 2000 rupies eða um 4000 ISK.
Annars er morgunspjall okkar Surya alltaf jafn skemmtilegt:
"Your country, good home?"
"Yes, Iceland good home, peacful"
"Big house?"
"No, no house in Iceland"
"Aoohhh"
"House more expensive in Iceland"
"Aoohhh"
Svo snýr að öðru, spjalli um flyover sem er verið að byggja í miðborginni, sem er eiginlega hreint umhverfisslys og er búið að vera í byggingu síða við komum til Hyderabad...
Ella: "This flyover, nothing happening!" -eins og þið heyrið þá hef ég þróað sérstaka Suryisku
"Yes! hohoho happening no!"
"many many months, happning no!"
Hús eiga það til að vera í byggingu í marga mánuði, stundum virðast framkvæmdir stoppa og ekkert gerist í marga mánuði nema að grunnurinn fyllist af heimilislausu fólki.
"This house, nothing happening?"
"No, this house, court, you no court inside"
"Aha this house, problem?"
"Yes, this house, court inside, problem, building no"
Góðan vinnudag öllsömul

Ella

Morðgátan í fiskabúrinu

2008-05-29T09:08:00.005+05:30

Svartöfði bættist við stóru fjölskylduna í fiskabúrinu í byrjun Mars. Hann var frá upphafi þunglyndur, þrátt fyrir mikla og góða athygli hjá Mikael og umönnun hjá hinum eldri. Hann átti það til að hanga við dæluna, kannski afþví að hún var svört líka. Mig grunaði alltaf að hann væri með komplexa vegna útlits síns, hann var eini svarti fiskurinn í fiskabúrinu og eini flati fiskurinn. Kannski fannst honum hann ekki falla í hópinn.

Ég keypti kærustu handa svarthöfða til að hressa hann við. Allt er fáanlegt fyrir peninga í Indlandi. Hún var flöt eins og svarthöfði en fagurhvít á litin. Þau felldu ekki hugi saman, Svarthöfði hélt áfram að vera þunglyndur, hékk við dæluna og glefsaði í þá sem komu nálægt honum.

Við uppgötvuðum í síðustu viku að svarthöfði var horfinn. Hvernig hverfur fiskur sporlaust úr fiskabúri? Hann hlítur að hafa verið myrtur greyjið. Hinir fiskarnir hafa fengið nóg af honum og étið hann. Í stað þess að veita honum andlegan stuðning þá átu þeir hann. Svolítið indverskt? Ég spurði sjálfa mig hvort örlög svarthöfða hefur verið önnur í skandinavísku fiskabúri.

Konni keypti nýjan fisk í gær. Hann er svartur. En hann er gullfiskur svo vonandi finnst honum hann falla betur í hópinn. Svo er hann ekki eini svarti fiskurinn því nú eru líka tvær svartar ryksugur. Þær eru reyndar ekkert sérlega kyssilegar.

Það er erfitt að vera öðruvísi. Þetta er skrifað í minningu Svarthöfða.

Uppáhald vikunnar

2008-05-28T13:07:00.002+05:30

Uppáhald vikunnar eru indverskir skraddarar. Þeir eru mjög góðir og efnin sem eru í boði eru mjög góð, sérlega í jakkafötum. Það var komið gat á eina uppáhaldsskyrtuna mína sem ég keypti í GK í fyrrahaust á alltof mikinn pening svo ég fór með hana og lét gera afrit á 1500 krónur íslenskar.
Við komum við í MeBaz sem er ein af betri skraddarabúðum hér á mánudaginn, konni pantaði sér tvennar skyrtur og keypti eitt bindi, ég pantaði mér dragt með buxum og pilsi ásamt einni skyrtu. Saman kostaði þetta um 14.000 rupies eða tæplega 24þúsund íslenskar. Dragt, þrennar skyrtur og bindi.
Þetta er skemmtileg athöfn, ég var með fjóra menn á tímabili í að aðstoða mig, svo fær maður auðvitað vatn, kaffi og te en ekki bjór til að hressa sig við á milli mælinga.
Ég valdi sherlock holmes efni í dragtina, svo er spurningin hvort hún verður samþykkt af CLO (chief look officer) hjá Calidris.

Nýjar myndir

2008-05-27T08:37:00.002+05:30

Það eru komnar inn myndir frá Mumbai á nýja vefinn okkar í boði Eplisins.

Leigubílaflotinn í Mumbai

2008-05-26T10:46:00.005+05:30

Þessi stenst varla skoðun....þarf sennilega ekki að hafa miklar áhyggjur af því úr þessu.

Kannski kominn tími til að hressa aðeins upp á útlitið á þessum Fiat! Vandasamt verk.

Afi gamli var ekki vandræðum með sinn Fiat-kagga og skellti kerrunni okkar upp á toppinn og batt einn spotta á milli.

Konni

Götubörn til leigu

2008-05-25T00:12:00.003+05:30

Það er í grófum dráttum þrír flokkar betlara í Indlandi. Gamla fólkið, fatlaða fólkið og 'mömmur'. Ég gef oft gamla og fatlaða fólkinu pening en ég á það til að verða reið við mömmurnar. Afhverju taka þær börnin með í betlið? Ástæðan er einföld; til að þéna meira. Er hægt að vera reiður út í það? Nei, þetta eru ekki háar fjárhæðir, og þeim veitir ekki af meira. Ég verð samt reið því þær eru að nota börnin til að fá samúð. Ég hef heyrt það oftar en einu sinni að börn hér eru leigð yfir daginn, barn fer á milli 'mæðra' sem leigja þau til þess að betla. Það gerir mig virkilega reiða. Og hvernig er hægt að greina á milli fals-'mömmu' og mömmu? ég hef ekki hugmynd.
Ég á í svolitlum vandræðum með mig, því ég verð reið, en hef samúð með þeim um leið. Kannski verð ég bara reið við heiminn, við Indland við allt sem veldur því að börn þurfa að alast upp við þessar aðstæður.

Ég hitti þessa stelpu í Mumbai. Hún sagðist vera 30, er frekar 13 að mínu viti. Ég bað bílstjórann að spyrja hana hvort hún ætti barnið sem mér fannst ólíklegt miðað við að hún er um 13 og barnið um 6. Hann brosti og sagði nei hún á það ekki, þetta er leigt barn. Þetta segir hann brosandi.

Ég gaf henni 10 rupies og hálfan líter af vatni því barnið lá hálf meðvitundarlaust á henni í hitanum. Ég horfði á eftir henni, hún drakk helminginn og gaf svo barninu. Svo ég laumaði að henni öðrum hálfum líter.

Ég hef lengi hugsað um að hafa með mér hrísgrjón í bílnum, gefa betlurunum frekar hrísgrjón og vatn. Sumir eru að vinna fyrir mafíur sem hirða mest allan peninginn. Ég hef heyrt ljótar sögur af mafíum sem ræna börnum, misþyrma þeim svo þau þéni betur á götunum.

Ég las bókina 'Viltu vinna milljarð' áður en ég kom út, hún lýsir þessu meðal annars. Ég mæli með henni, hún er fljótlesin, spennandi og veitir góða innsýn í götulífið á Indlandi. Mér verður oft hugsað um þessa bók hérna.

ABC hjálparstarf er meðal margra annara verkefna að hjálpa götubörnum á Indlandi. Hjá ABC getur þú fyrir 2-3000 íslenskar krónur séð barni fyrir mat og skólagöngu og með því gefið því möguleika á betra lífi. Einn skólinn er hér í Andhra Pradesh: Heimili Litlu Ljósanna

H2O

2008-05-23T10:56:00.006+05:30

„Eins og að drekka vatn“ er góður frasi sem lýsir einhverju einföldu, léttu eða fljótlegu verki. Þessi frasi á ekki við á Indlandi þar sem vatn er alls ekki sjálfsagður hlutur og reyndar er ekkert verk sem yfirhöfðu telst fljótlegt eða einfalt af hálfu heimamanna.
Á Indlandi er augljóslega ekki hægt að drekka kranavatnið til þess er það of mengað - slík athöfn væri ávísun á góða skitu í nokkrar vikur og magakrampa á Ricther-skala.
Næst þegar þið á Íslandi skrúfið frá krananum og látið renna lengi vel til þess að fá ískalt og ferskt vatn - þá skulið þið hugsa til okkar. Hér þarf að panta drykkjarvatn sem kemur í 25 lítra kútum sem er besta mál en að fá áfyllingu getur tekið á taugarnar - stundum koma gaurarnir tvisvar í viku með nýja kúta en stundum sjást þeir ekki í margar vikur. Einn kútur dugar í svona 2-3 daga. Við erum með þrjá kúta en samt sem áður eigum við til að vera vatnslaus.....þá er bara að bíða í von og óvon að vatnsdrykkjarkórinn skili sér í hús sem fer algjörlega eftir þeirra hentugleika en ekki okkar þörfum.
Baðvatnið er önnur saga, við erum með 4000 lítra tank neðanjarðar í garðinum okkar sem er fylltur af vatni tvisvar á dag, við erum 1000 lítra tank upp á þaki, við erum með elektróníska græju sem flæðir þessu vatni í tankinn upp á þaki. Til þess að fá heitt vatn þá erum við með 250 lítra tank við hliðina á 1000 lítra tankinum - vatnið flæðir frá 4000 lítra tankinum í litlum rörum upp á þak og inn í 1000 lítra tankinn og þaðan í litla tankinn sem hitar vatnið með sólarrafhlöðum og skilar svo herlegheitunum í kranana. Of flókið? Ef ein af þessum einingum virkar ekki þá er ekkert vatn. Nema hvað nú er svo heitt í veðri að það þarf ekki að hita vatnið - allt vatn er heitt nema kannski á nóttunni.
Sem sagt við drekkum sirka 60 lítra á vatni á viku og notum sirka 6000 lítra af baðvatni á viku. En þú?

Skrapp í ríkið í gær að kaupa bjór.....afgreiðslumaðurinn var glaðbeittur 14 ára drengur. Svipaða sögu má segja um apótekin.

Konni

Gleymskuvörðurinn Surya

2008-05-22T09:01:00.004+05:30

Þeir sem þekkja mig kannast við ástæðuna fyrir hefðum Surya á morgnanna. Sumum að minnsta kosti.
Þegar ég kem út á morgnanna bíður Surya með bílinn tilbúinn, ég heilsa og hann segir hi. Hann hjálpar mér með töskuna og nestið inn í bílinn eins og sannur bílstjóri (það er erfitt að venja bílstjóra af þessu, enda eru þeir vanir að veita góða þjónustu) og sest sjálfur inn.
Eftir að hann sest inn þá segir hann 'Good morning madam' með bland af kátínu, stolti og virðingu. Þetta markar upphaf vinnudagsins hjá okkur Surya.

Ef ég er ekki með kaffibollann minn með mér af heimalöguðu nescafé þá spyr hann þegar við keyrum út úr whisper valley hvort ég vilji stoppa og sækja kaffi.

Þegar við komum niður í vinnu stoppar hann fyrir framan lyftuna í kjallaranum og opnar hurðina á meðan ég safna saman draslinu (talvan, maturinn sem Mamatha eldaði í gær og kaffibollinn). Hann fer vel yfir bílinn og sér til að ekkert gleymist, spyr til öryggis hvort ég sé með símann minn.

Þegar ég kem niður í lok vinniudags bíður Surya eftir mér, iðulega sofandi í bílnum. Þegar ég sest inn í bílinn þá segir hann með sama virðulega tón, eylítið þreytulegri en um morguninn: 'good afternoon madam'. Ef kaffibollinn skilaði sér ekki niður af skrifstofunni spyr hann hvar kaffibollinn sé.

Ég á það nefnilefga til að gleyma hlutunum, og þetta er hann Surya búinn að uppgötva undanfarna mánuði. Það er ekki slæmt að hafa einhver sem passar svona vel uppá mann.

Heitar löggufréttir

2008-05-21T11:25:00.004+05:30

Skrapp á bæjarskrifstofuna að borga rafmagnsreikningin, ekki nema sirka 50 manns á undan mér, að sjálfsögðu var maður í vinnu við að kalla upp næsta númer. Í einfeldni minni spurði ég næsta starfsmann hvort það væri ekki hægt að borga reikningin á netinu.....hann hélt ég væri að grínast, hló að mér og fór.

Það eru fleiri en hvítir útlendingar að stikna úr hita í Hyderabad. Lögreglan í fylkinu (AP) heldur inntökupróf um þessar mundir, allir karlmenn þurfa að hlaupa 5 km. og konurnar 3 km. á tilteknum tíma til þess að uppfylla inntökuskilyrði. Að labba í 40 stiga hita er erfitt hvað þá að hlaupa 5 km. Enda hefur komið á daginn að alla vega fjórir einstaklingar létust við þessa þrekraun á tveimur dögum og 20-30 þurftu að fara á spítala. Löggan var ekki á þeim buxunum að fresta þessum hlaupum heldur reddaði sjúkrabíl við upphaf og endamark hlaupsins. Ekki breytti það miklu, fleiri tilvonandi löggur hafa drepist úr hita og ofþornun þrátt fyrir sjúkrabílinn góða.
Fleiri löggufréttir, spilling er landlæg í stjónkerfinu á Indlandi, launin eru svo léleg að margir reyna að drýgja tekjurnar með vafasömum hætti. Ein lögga í bænum komst í fréttirnar á dögunum, umrædd lögga var að ná sér í auka pening með því að fjárkúga búðareigendur - mútur fyrir vernd. Einn búðareigandinn var ekki parhrifinn af þessum spillingarleikjum löggunnar og hringdi í lögguna - nánar tiltekið Anti Corruption Police Force sem útleggst einhvern veginn sem Andspillingarsveit löggunnar. Sveitin heiðarlega tók sig til og sat um spilltu lögguna sem fór grunlaus sinn vanagang að innheimta persónuafsláttinn til búðareigandans. Andspillingarsveitin stökk til þegar spillta löggan tók við illa fegnu fénu - í örvæntingu sinni ákvað löggan að best væri að gleypa peningin til að eyða öllum sönnunargögnum og flýja í næsta strætó. En strætóinn var ekki beint á hraðferð í umferðaröngþveiti. And-sveitin átti því ekki í miklum erfiðleikum með að góma spilltu lögguna á næstu stoppistöð og peningurinn sem hann gleypti aðeins 4000 rúpíur eða tæplega 8000 íslenskar. Hann hafði þó alla vega vit á því að vera ekki að hlaupa neitt í þessum hita....tók bara strætó.

Konni

Dánarfregnir og jarðafarir

2008-05-20T10:38:00.004+05:30

MSN virkar í dag, mér bárust þessar sorgarfréttir að heiman:

Hyderabad-Konni says: (10:34:18)
Við höfum misst enn einn fjölskyldumeðliminn.....látlaus kveðjustund fór fram á klósettinu. Mikael sagði nokkur vel valin orð: bæ -bæ og pabbi sturtaði honum niður til hinstu hvílu í holræsakerfi Hyderabad

Viðrar illa til netspjalls

2008-05-19T15:54:00.002+05:30

Maður venst því í Indlandi að stundum virka hlutirnir ekki. Stundum er svar við því og stundum ekki. Oft er best að eyða ekki tímanum í það að leita svara. Dagarnir myndu fjúka hjá án nokkrrar uppskeru.

Í dag get ég ekki notað msn. Ég veit ekki afhverju. Það eina sem ég veit er að stundum er þetta svona, suma daga viðrar bara ekki til msn spjalls á internetinu.

Kannski sofnaði indverjinn sem heldur msn-portinu opnu? Það kæmi ekki á óvart. Í þessum hita líka.

Menningarsjokk

2008-05-14T09:17:00.004+05:30

Ég held ég hafi fengið mitt fyrsta alvöru menningarsjokk um helgina. Fyrst þegar ég kom til Indlands þá var jú smá sjokk að sjá allan skítinn, ruslið, fátæktina og allt það. Þetta eru hlutir sem maður venst. Svo rekur maður sig stöðugt á öðruvísi vinnuaðferðir, viðhorf og venjur í vinnunni en ég hafði nú unnið með Indverjum í nokkra mánuði áður en ég kom út svo ég var viðbúin.

Ég reyndar missti smá andlitið í gær. Ég hafði beðið hópstjórann um að skipuleggja nokkra fundi um ákveðin málefni. Eitt málefni er leyst af einum forritara og einum testara en fundurinn átti að vera með tveimur aðilum heima til að skilja betur viðfangsefnið. Ég skaust inn á einn fundinn í gær, inni sátu þau fjögur. Ég spurði hver ætlaði að leysa viðkomandi mál. Einn rétti upp höndina. Ég spurði hvort það gæti verið smá sóun á tíma að allir sætu alla fundina? Jú, kannski fannst þeim það.

Föstudagskvöldið einkenndist sennilega frekar af menningarþreytu. Maður verður stundum þreittur á því hve fólk er ofsalega stíft og fylgir alls kyns reglum vel og er lítið til í að stíga út fyrir rammann.

Á sunnudaginn lenti ég í einkennilegum aðstæðum. Ég hitti Whisper Valley nefndina eiginlega fyrir tilviljun en sú nefnd sér um reksturinn á Whisper Valley og samanstendur af fólki um fertugt-fimtugt sem eiga húsnæði í dalnum. Ég var ekki sátt við ákveðnar reglur sem þau höfðu sett og var að fara fram á að vita í hvað peningarnir sem við borgum í viðhaldi á mánuði fara í (10.000 ISK á mánuði fyrir 85 hús gera 850.000.- ISK á mánuði).
Þau sáu rautt, hvít, ung, KONA og LEIGJANDI í dalnum vogaði sér í fyrsta lagi að setja út á reglur og í öðru lagi að biðja um upplýsingar. Eins og ég hefði einhvern rétt á því? Ég hef aldrei áður lent í öðru eins viðmóti sem ég fékk þarna. Þetta voru alvöru yfirstéttar Indverjar að tala, fólk sem lítur á sig töluivert merkilegra en annað fólk. Ég gafst upp þegar ég var farið að titra af reiði og fór heim.

Ég er farin að skilja betur og betur afhverju Indverjar sem ég hef kynnst eru svo langt á eftir Íslendingum þegar kemur að sjálfstæði í vinnu og fylgja eftir hugmyndum. Þeim er ekki gefið neitt frelsi til þess að æða á eftir sínum hugmyndum. Auðvitað eru hugmyndir ekki alltaf góðar, en án þess að fá að útfæra nokkrar slæmar hugmyndir þá er erfitt að koma úpp með lausn á snilldarhugmynd. Vondar hugmyndir geta verið eins og að sulla mjólk yfir símann mömmu og sjá hvað gerist, sleppa sér lausum í partýi (sem er reyndar góð hugmynd), stela jarðaberjum í næsta garði til að búa til jarðaberja-moldarstöppu til að maka á gluggann hjá nágrannanum, mótmæla reglum sem eru ákveðnum hópi hliðhollar (með vel studdum rökum að sjálfsögðu) og svo fram eftir götunum.

Indverjar státa sig stöðugt af skólakerfinu hér, að það sé með þ ví besta í heiminum. Lísa er kennari frá bandaríkjunum sem fór inn í einn almenningsskólann hérna í kynningu en hún er að hugsa um að kenna jafnvel eitthvað hérna. Í hverjum bekk voru 80 krakkar og kennarinn stóð uppi á töflu og skrifaði sama orðið aftur og aftur. Krakkarnir skrifuðu sama orð aftur og aftur. Enginn skildi hvað orðið þýddi.

Við fórum í brunch á sunnudaginn með bruggstjóranum í Budwiser verksmiðjunni. Verksmiðjan er í um klukkutímakeyrslu frá borginni. Hann segir að nánast á hverjum degi keyri hann fram hjá dauðum manni á veginum, jafnvel í blóðpolli en enginn stoppar.

Það er kominn tími til þess að fara úr borginni yfir helgi. Við ætlum að skoða menningiuna í Mumbai og vonumst til þess að þar séu amk. gangstéttar til að labba eftir. Það væri stór plús ef það væri hægt að labba á milli búða og jafnvel stoppa við og fá sér kaffi.

Annars er ég ánægð með að búa á Indlandi. En það er kominn tími á smá frí.

Tími fyrir Teiti

2008-05-09T08:51:00.003+05:30

Það er parýkvöld í kvöld. Nú er ég gríðarlega spennt að sjá hvernig kvöldið fer, ég hef aldrei haldið partý fyrir Indverja áður, þeir fá sjokk... borðað klukkan hálf sjö, á matseðlinum eru fylltar kjúklingabringur með kóríander-kartöflumús og plokkara ásamt Ítölsku viðbiti. Konni er búinn að búa til myndasjóv frá íslandi og taka saman íslenska tónlist (Sonia fær sjokk en hennar uppáhalds er Brian Adams og Enriqe Iglesias (kann ekki einu sinni að stafa þetta)) og actionary bíður notkunar ásamt stóra major og litla major ef það verður stemmning. Mest spennt er ég líka að sjá hversu langt kvöldið endist. Sumir eiga að vera komnir heim klukkan tíu....

Ég verð stríðnis-kúnninn í kvöld... púkinn í mér er í stuði. Ég vona bara að Sonata fái ekki upphringingar frá brjáluðum foreldrum 25 ára yngismeyja því þær voru í partý fram að miðnætti.

Ört stækkandi millstétt

2008-05-08T08:43:00.002+05:30

Hann Bush hefur verið duglegur að hrista upp í Indverskum pólitíkusum undanfarið og það er svolítið gaman að sitja hérna megin á hnettinum og fylgjast með. Ekki það að það er alltaf gaman þegar Bush er að fara í taugarnar á einhverjum. Ein útskýring hans á auknum skorti á matvöru í heiminum er sú að indverjar og kínverjar eru farnir að éta meira. Þetta er alveg rétt hjá honum, ört stækkandi millistétt í þessum löndum mun hafa áhrif á komandi árum í öllum heiminum. Millistétt var hreinlega ekki til hérna áður fyrr, fólk fæddist í ákveðna stétt og lifði í ákveðinni stétt. Þetta hefur breyst mikið með IT og BPO (business process outsourcing) sprengju á undanförnum árum og það góða við þetta er að fólk getur unnið sig upp í þjóðfélaginu. Svo ekki sé minnst á að konur fá aukið sjálfstæði með auknu fjárhagslegu sjálfstæði.

Bush greyjið sagði auðvitað líka að það að vanþróuðu löndin væru að þróast væri gott mál, fólk fengi fleiri tækifæri og lifði betra lífi. Það var minnst á það mjög aftarlega í greininni.

Hins vegar kom einnig fram að þrátt fyrir að neysla hins almenna indverja hefur aukist þá er hún langt (og þá erum við að tala jafnvel tífallt) undir meðalneyslu hins almenna ameríkana. Þannig að ég skil svosem að Indverjar séu svolítið sárir yfir þessu, Bush er best að skoða sinn heimabæ áður en hann fer að leita annað. Ég spurði Mohan sem vinnur með mér í gær hvað hann eyðir í mat á mánuði fyrir fjölskylduna (sem er jafnstór og mín) svarið var 2500 rupies, hann borðar kjúkling einu sinni í viku annars er uppistaðan í fæðunni hrísgrjón, dahl og grænmeti. Ég eyði nálægt 30.000 rupies á mat á mánuði (60.000 ISK), uppistaðan hjá mér er sú sama en þar fyrir utan er ostur, skinka, kjöt, fiskur, ávaxtasafar, cerios (sem kostar nb. 800 IKR lítill pakki) og fleira.

Indverjar eru stórir framleiðendur á hrísgrjónum, korni, grænmeti og ávöxtum. Nú þegar er útflutningsbann á hrísgrjónum öðrum en basmati hrísgrjónum frá Indlandi til þess að sjá til þess að þjóðin fái fyrst að borða og svo restin af heiminum. Vesturlöndin treysta að mörgu leiti á þennan heimshluta þegar kemur að ýmsu hráefni svo það er smá áhyggjuefni hvernig þróunin verður á næstu árum.

Nú í fyrradag var önnur grein, jú nú var Bush að argast yfir olíubyrgðum, og nú vill Bush meina að olíuskortur í heiminum sé líka okkur að kenna eins og þetta var orðað;)

Það er hjólað í vinnuna átak á Íslandi, er ekki spurning um að taka fram hjólið og spara nokkra eldsneytisdropa í leiðinni? Calidris stendur nú í 9. sæti af 56 fyrirtækjum og stefnir upp á við.

Ekki fyrir viðkvæma

2008-05-06T08:56:00.002+05:30

Það er alltaf hressandi upplifun að fara á sjúkrahús í Hyderabad. Alveg róleg, það eru allir við hestaheilsu hér en eins og gengur og gerist á maður stundum erindi við lækni, og þá er að finna á sjúkrahúsúm hér en ekki heilsugæslustöðum eins og heima. Alla vega veit ég ekki hvort ég væri til í að heimsækja heilsugæslustöð hér ef hún væri til miðað við stöðuna á fínustu spítulum indlands.
Í gær heimsótti ég Wockhart spítalann í Abids, ég hafði áður komið á Lotus childrens hospital með Mikael og svo Apollo hospital í Film Nagar. Bandarísk kona sem hefur búið hér í yfir 20 ár vísaði mér á lækni þar og þessvegna var ferðin farin.
Læknirinn var ofurhress, fann ekkert mikið að mér en vildi framkvæma almennar skoðanir eins og blóðrannsókn og fá þvagprufu.

Ég lifði blóðtökuna af og þá kom að þvagsýninu, ég fékk leiðbeiningar um að fara með pissiglasið mitt á klósettið sem væri handan við hornið. Ég fann klósettið, opnaði hurðina og gerði smá vettvangsathugun áður en ég vogaði mér inn. Þetta er orðinn vani þegar maður neyðist til að nota almenningsklósett. Komið nú með mér í huganum, þetta verður skemmtilegt. Gólfið var allt rennandi blautt, af þvagi geri ég ráð fyrir miðað við þvagstækjuna sem tók á móti mér. Nú hefði komið sér vel að vera í pæjustígvélum upp að hnjám en þetta er indland, hitinn stendur í 43°C svo ég var í sandölum sem voru með um hálfan sentimeters háan botn. Klósettið var beint fyrir framan mig, opið, allt blautt og með tveimur lordum fljótandi í klósettinu. Mér datt í hug að sturta þeim niður og leit á þess til gert handfang sem var þakið bleytu = þvagi og hætti við.
Vinstra megin við klósettið var hilla með einu þvagsýni og einu kúkasýni, bæði blaut og hillan hálf morkin af þvagi. Nú skildi ég tilveru lordanna.
Mér tókst einhvernvegin að ná tilgangi ferðarinnar en vona svo sannarlega að ég þurfi ekki að framkvæma fyrrnefnda sýnatöku aftur.
Ég skildi þvagsýnið mitt eftir á hillunni, við hliðina á hinu þvagsýninu og kúkasýninu. Þetta voru einkennilegir félagar, skvísurnar tvær og lordinn. Hverjir skildu eiga hin sýnin tvö? Og hvað skildi ama að þeim? Ég var pínu stolt af minni dömu.

Ég kom við í apotekinu á spítalanum á leiðinni heim. Við lúguna var heil fjölskylda sem fannst þessi eina ókunnuga stelpa sennilega einmannaleg. Það er vaninn að stórfjölskyldan fari með ef einhver þarf til læknis. Einn vippar sér að mér og tilkynnir að ég eigi að taka strákinn litla með mér til míns lands. Fordómarnir komu strax upp í höfuðið á mér, hvað á ég bara að bjarga öllum hérna? Alltaf að hafa af manni pening? á bara að selja mér barnið núna? Það er meiri væntumþyggjan fyrir grey barninu! Ég sendi þessar hugsanir heim til föðurhúsanna og leit aftur á manninn og brosti. Hann sagði "He noughty, you take him to your country" og hló ;) Afinn í fjölskyldunni var hartveikur og var þarna með tvo karlmenn með sér til að reyna að átta sig á öllum pillunum sem hann fékk nota bene án nokkurra lýsinga á verkun og mögulegum fylgikvillum. Konan stóð tveim skrefum aftar með litla óþekka strákinn.

Hiti

2008-05-01T10:30:00.002+05:30

Það er hiti þessa dagana, ekki bara úti heldur í tennislífinu í Whisper Valley. Það voru settar reglur í upphafi um að tenniskennsla sé í gangi á morgnanna svo og milli hálf fimm og hálf sjö. Eftir hálfsjö meiga aðrir nýta völlinn. Eftir tveggja vikna kennslu var okkur tjáð að það væri tennisæfingar einnig til hálf átta. Svo tíminn fór að verða knappur. Þetta var lítið mál þar sem upphaflega voru það bara ég, Konni og Atul en nú hafa Leila og Rob ásamt þremur öðrum bæst í hópinn svo það var orðið annsi þröngt á vellinum. Leila greip upp samninginn og tjáði þjálfaranum að það væri brot a reglunum að vera með kennslu til hálf átta og hana nú.
Daginn eftir komu auðvitað bara nýjar reglur. Mamma eins stráksins sem æfir tennis nefnilega stjórnar reglunum svo auðvitað voru þeim bara breytt. Auk þess verðum við núna að borga fyrir lýsiinguna, en við meigum bara spila eftir myrkur og erum því eina fólkið sem verður að borga. Best að kríja smá pening út úr útlendingunum. Þetta allt saman væri kannsi allt í lagi, en ég á erfitt með að skilja var 10.000 ISK fara mánaðarlega í maintainance ef þeir hafa ekki efni á að borga lýsinguna. Leila er að berjast í málinu.

Rétt eins og hitaveitan kostar sitt á veturnar heima þá getur orðið dýrt að keyra allar fjórar loftræstingarnar. Rafmagnsreikningurinn var um 10.000 ISK fyrir síðasta mánuð! Svo nú er að svitna eða láta budduna blæða.

Sonia 25 ára

2008-04-28T12:48:00.003+05:30

Hún Sonia varð 25 ára á föstudaginn. Hún bauð hópnum í vinnunni út að borða ásamt okkur Konna. Þau komu með köku handa henni sem er hefð hér, og var hún étin fyrir matinn sem okkur þótti all óvenjulegt. Það sem var enn óvenjulegra má sjá á myndbandinu að ofan og er víst hefð. Hún er heppin að vera stúlka, strákar eru lamdir eins mörgum höggum og árin eru.

Hitastig til sölu...tilboð óskast

2008-04-24T11:16:00.004+05:30

Sökum almennra væntumhyggju, óþrjótandi góðmennsku, hátíðaranda og ítrekaðra óska höfum við Hyderabaddarnir ákveðið að setja á sölu 20 gráðu hitastig kennt við mr. celsíus, farenhætin sívinsælu því miður uppseld. Um er ræða fínt og stöðugt hitastig sem passar við allar gerðir veðurfars. Hentar vel til að bæta upp skítaveður eða til þess að upplifa annars konar óveður ( á þá aðeins við ef alla vega 20 gráður eru fyrir í andrúmsloftinu). Virkar líka á veðravíti.
Áhugasamir kaupendur frá Íslandi fá sérkjör í dag á sumardeginum fyrsta, hvernig væri nú að koma frúnni á óvart með auka 20 gráðum á sumardeginum fyrsta og skella sér í sólbað í speedo-skýlunni. Gætuð jafnvel selt sumarferðir í garðinn ykkar eða á svalirnar til að fjármagna kaupin.
Athugið við tökum ekki við íslenskum gjaldmiðli, gerir það einhver ennþá? Helst væri gott að fá borgað í yenum, rupees eða bara hrísgrjónum. Takmarkað upplag og ekki hægt að skila ef það er skýjað. Sendum samdægurs með bílstjóranum okkar út um allt land.

Einnig til sölu íslenskur 1000kall sem óvart flæktist með, lítið notaður og þá aðallega sem munnþurrka - aðeins eitt eintak. Fæst fyrir klínk eða handfylli af hrísgrjónum.

Baráttukveðjur á þessum merka fyrsta sumardegi.
Hyderabaddarnir

Darfur deaths 'could be 300,000'

2008-04-23T09:19:00.003+05:30

Þessi 'gæti verið' tala yfir heildarfjölda fólks sem hefur látist í átökunum í Darfur er sjokkerandi. Ímyndið ykkur að við værum ennþá hluti af Danmörku og danir myndu þurrka út Íslensku þjóðina eins og hún stendur í dag. Ég gæti rétt ímyndað mér að einhver myndi láta í sér heyra, hvað þá láta það viðgangast. Ég vona að minnsta kosti að alþjóðasamfélagið myndi rétta okkur hjálparhönd.

Darfur deaths 'could be 300,000

Ella

Anika 2ja ára

2008-04-22T09:16:00.002+05:30

Við vorum boðin í afmælið hennar Aniku á sunnudagskvöldið. Hún Anika býr í hverfinu og varð 2ja ára á sunnudaginn. Þau Mikael leika oft seinnipartinn í garðinum í hverfinu. Þetta er víst venjan að hafa barnaafmæli klukkan hálf átta sem er hálf einkennilegt ef þú hugsar til þess að grey afmælisbarnið er orðið dauðþreytt eftir daginn og fer að sofa milli átta og níu.
Við vorum einu útlendingarnir á svæðinu, fjölskylda Aniku er afskaplega vinaleg og tók vel á móti okkur. Þau búa saman Anika og systkyni hennar, mamma og pabbi og amma og afi. Afinn tók á móti okkur:
Afinn: "would you like something to drink, coctail, moctail, gin, whiskey or beer?"

Þetta er alminnileg tveggja ára afmælisveisla, með bar. Tónlistin var frekar spes líka, indverskt techno í hæstu styllingu. Þetta var stórveisla, hver sem er hefði orðið stoltur af því ef þetta væri 40 ára afmælisveisla heima. Hoppikastali, poppvél, súkkulaðigosbrunnur, pinnamatur og já.. kokteilar. Ég er viss um að hoppikastali kæmi vel út þegar líða tæki á kvöldið í íslensku partýi, ég mana ykkur að prófa.

Okkar maður byrjaði ekki vel og þverneitaði að gefa afmælisbarninu pakkann en mamman brosti og lét sem ekkert væri. Eftir fyrstu skoðunarferð um svæðið þá vakti hoppikastalinn mikla lukku svo þar stóðum við mest alla veisluna að forða barninu frá bráðum bana þar sem fleiri krakkar á svæðinu báru sömu tilfinnningar til hoppikastalans og Mikael.

Ég gafst upp á undan þeim stutta og nánast hljóp út með þá pilta í eftirdragi. Íslensk barnaveisla með 20 krökkum hlaupandi um 60fm íbúð hljómar róandi miðað við þessa technoveislu. Indverjar kunna heldur betur að halda partý.

macVeður næstu daga

2008-04-21T15:46:00.000+05:30

Ég og mömmurnar og ekkert kaffi Latte

2008-04-18T10:38:00.003+05:30

Allt að gerast í Hyderabad, ekki nóg með það að eiga tennisvin, þá er ég orðinn fullgildur meðlimur í mömmuklúbbnum...gerist varla betra. Allar hvítu mömmurnar og börnin sem ekki eru á skólaaldri hittast einu sinni í viku og bera saman bækur og bleiur. Líka upplagt tækifæri fyrir börnin að leika sér á meðan ég og mömmurnar drekkum te og ræðum heitustu málin í Hyderabad, þær skiptast líka á nýjustu glanstímaritunum og ræða nýtt vöruúrval í aðalmatvörubúðinni í bænum.
Við fegðarnir skemmtu okkur vel á þessum samkomum en erum ekki eins þróaðir og hinar mömmurnar sem mæta að sjálfsögðu með barnfóstruna í eftirdragi svo þær geti drukkið sitt te í ró og næði, mín barnfóstran bíður heima og lagar mat á meðan. Mikael Tumi var alveg með það á hreinu hvað á að gera þegar hann hefur fengið nóg af mömmunum og börnum þeirra, hann einfaldega réttir pabba skóna og nær svo í sína skó og bíður við dyrnar. Þá er tími til kominn að fara heim.

Á heimleiðinni stoppuðu fegðarnir á Coffee Day sem er ekki ósvipað Kaffitár nema gæðin á kaffinu er ekkert til þess að tala um en þó betra en instant kaffi. Pantaði einn kaffi Latte í take away. Afgreiðslumaðurinn horfið lengi vel í gegnum mig og byrjaði að fletta kaffiseðlinum af indverskum ákáfa. Síðan spurði hann mig með miklum trega hvað kaffi Latte væri.....ja hérna, var ég ekki á kaffihúsi sem sérhæfir sig í kaffigerð. Eftir smá samskiptaörðugleika kom í ljós að maðurinn sem gerir kaffi Latte var í fríi í dag, en til að hughreysta mig sagði starfsmaðurinn að hann gæti gert cappuccino í staðinn. Athyglisvert að hann kunni það en ekki kaffi Latte, af reynslunni einni ákvað ég að vera ekkert að kenna honum hvernig á að laga kaffi Latte heldur leyfði sérfræðiþekkingu hans að njóta sín og fór heim með indverskan cappuccino. Vona bara að kaffi Latte maðurinn sé ekki í löngu fríi.

Konni

Mikael Tumi listamaður

2008-04-17T10:08:00.000+05:30

Það má ekki líta lengi af honum Mikael Tuma. Í morgun var hann að dunda sér á ganginum með eitthvað. Þetta var afraksturinn, glæsilegt listaverk á bumbunni.

Lífið er hrísgrjón

2008-04-16T09:34:00.005+05:30

Hækkun á matvöru í heiminum og afleiðingar þess hefur verið mikið í fréttunum að undanförnu. Þetta kemur verst við fátækasta fólkið sem hefur ekki mikið svigrúm til þess að skera niður hjá sér þegar það hefur aðeins ráð á því allra nauðsynlegasta fyrir. Það er auðveldara fyrir okkur sem eigum meira að skera niður í mat, fatnaði og afþreygingu en þegar launin rétt duga fyrir húsnæði og hrísgrjónum þá er ekki margt í boði.

TIl þess að leggja fátæku fjölskyldunum lið er farið af stað verkefni hér í Indlandi þar sem fátækt fólk getur keypt hrísgrjón á verði sem er töluvert lægra en markaðsverðið í almennu búðunum og mörkuðum. Til þess að geta keypt þetta þarftu að fá einhverskonar vottorð um að þú lifir undir fátæktarmörkum. Auðvitað eru gloppur í þessu kerfi og menn og konur eru hrædd um að þessir couponar leki út til þeirra sem ekki endilega þurfa þeirra með. Hjálparstarf er alltaf vandmeðfarið.

Ég rakst á þessa grein á BBC í morgun: Child brides 'sold' in Afghanistan.

Ella

Veðurspá næstu daga

2008-04-15T09:27:00.001+05:30

Miðvikudagur: 39°C
Fimtudagur: 39°C
Föstudagur: 41°C
Laugardagur: 40°C

Indverskar veislur

2008-04-15T09:11:00.002+05:30

Okkur var boðið í tvær veislur núna á tveim dögum. Á sunnudaginn fórum við í nýjarsfögnuð hjá konu sem bjó í Whisper Valley töluvert á undan okkur en er svona alminnileg. Á sunnudaginn var nýjarsdagur í Tamil Nadu sem er fylki hér sunnan við okkur (Chenaii er t.d. í Tamil Nadu). Veislan byrjaði á Pooja (bæn) klukkan ellefu og svo átti maturinn að byrja klukkan tólf. Við mættum tólf og þá var ennþá bænahald í gangi. Hjónin sátu á veröndinn ásamt gúrú sem þuldi bæn stöðugt í hljóðnema og fyrir framan og allt í kring sat fólk og horfði á. Bæninni var svo blastað um hverfið með stórum hátölurum og við hliðina á húsinu var búið að setja upp veitingastað. Catering þjónusta er stór hér í Indlandi, Indverskar húsmæður eru ekkert að svitna í marga daga yfir smá veislu, hringja bara á menn sem sérhæfa sig í málinu.

Klukkan eitt gáfumst við upp á 37°C hitanum og fórum á næsta hótel að borða, meðvituð um að við værum pínu dónaleg en grey mikael var að lognast út af. (Það er alltaf hentugt að eiga einn grís þegar manni vantar afsökun). Ég fékk heljarinnar samviskubit í gær þegar konan kom heim til okkar, alveg miður sín yfir því að enginn hafi boðið okkur inn í svalann þar sem krakkarnir voru að leika.

Í gærkveldi átti Sakeeth sonur hans Mohans eins árs afmæli. Mér finnst eins og tvö ár síðan Mohan var á Íslandi. Ég var að vinna með honum og tveim öðrum Indverjum, þeir voru tiltölulega nýkomnir þegar ég spurði þá á mánudegi hvað þeir hefðu gert af sér yfir helgina. "I had a baby son" sagði Mohan að rifna úr stolti. Mohan var á Íslandi tvo mánuði eftir þetta og sá nýbakaða soninn ekki fyrr en eftir það.

Allavega, veislan var frábær. Indversk, litrík, hávaðasöm frábær. Fullt af fólki, við vorum kynnt fyrir allri fjölskyldunni hans og konunnar hans. Verkfræðingar, tölvunarfræðingar, vindmillusérfræðingar og ég veit ekki hvað. Furðuleg tímasetning á barnaafmæli þó en hefðbundin indversk, veislan byrjaði hálf átta um kvöldið, allir fengu mynd með afmælisbarninu, svo var kakan skorin við mikil læti, lúðra, spreningar, snjó og ég veit ekki hvað. Svo var kvöldmatur, Catering þjónusta auðvitað. Til hvers eru íslenskar húsmæður að setja allt á annan endan í þrjá daga í bakstri? Catering er lausnin, bara ef hún væri aðeins ódýrari heima. Spurning um að flytja inn Catering-Indverja.

Já Magnús er víða með puttana

2008-04-13T23:17:00.002+05:30

Burqa

2008-04-11T09:12:00.003+05:30

Að skilja frekar en dæma er eitt að því sem mér finnst afar mikilvægt þegar kemur að samskiptum við annað fólk og ég reyni að fylgja en að sjálfsögðu eins og með margt sem maður reynir að gera betur þá er árangurinn ekki alltaf sem skyldi Þó svo ég telji mig nú nokkuð umburðarlinda manneskju. Ég veit ekki hvort Konni sé sammála mér en makar fylgja nú alltaf öðrum reglum.

Ég hef yfirleitt gaman að því að skilja hefðir og lífsýn ólíkra þjóða og hópa. Því eitthvað sem hljómar bjánalega í fyrstu getur hljómað afskaplega rökrétt um leið og maður skilur hvað liggur að baki og kannski sögu viðkomandi persónu.
Burqa er eitt af því sem ég á erfitt með að skilja. Sérlega þegar fólk vill meina að konurnar vilji vera í þessu. Ég skil að islam leggur áherslu á að menn og konur hagi sér hófsamlega meðal almennings en það skal enginn segja mér að kona innst inni vilji vera hulin frá toppi til táar eins og hún sé eitthvað ósæmileg. Ég skil hins vegar að sennilega vilja þær þetta trúarinnar vegna og hefðar, en þetta hlýtur að vera bælandi.
Múslimakonur eru í Burqa (fyrir þá sem ekki þekkja þá er þetta svarti klæðnaðurinn (kápan) sem þær bera og jafnvel alveg þaktar svo bara sjáist í augun) þegar þær yfirgefa heimilið og ég hélt fyrst að þær væru í þessu alltaf utan heimilisins. Þær konur hins vegar sem vinna á skrifstofu fara úr henni þegar þær koma í vinnuna. Ég mætti einni í lyftunni í morgun og hún fór beinustu leið í andyrið á snyrtinguna, væntanlega til að fara úr henni enda sérðu enga konu í þessum klæðnaði hér innanhúss. Sem betur fer (ætlaði að segja Guði sér lof en það er kannski ekki viðeigandi).
Samvæmt wikipedia stendur ekkert í kóraninum um að konur eigi að vera í burqa. En eins og með biblíuna má örugglega túlka ýmislegt á þann veg sem hentar.

Ég er alveg tilbúin til að reyna að silja þetta en hef verið of löt hingað til til þess að lesa mér til. Og ég þekki enga múslimakonu. Ég þekki einn múslima, hann Nazeer sem vinnur með mér og hann er indælisnáungi.

Minning hunds

2008-04-10T08:50:00.004+05:30

Lífsbaráttan getur verið hörð í Hyderabad. Maður venst því upp að vissu marki að sjá aðstöðuna hjá fólkinu, betlarana, fatlað og gamalt fólk úti á götu að leit að aur, lítil börn að leik í drullunni í fátæktarhverfunum og ungabörn á skítugu teppi í menguninni við vegakantinn þar sem mamman er að vinna. Ég reyndar kveið þessu einna mest áður en ég flutti út að horfa uppá þetta en vissi líka að það er öllum hollt að fá það eins og kalda skvettu í andlitið hvað maður hefur það gott. Heima erum við kannski að keppast við að fá nýja kápu fyrir veturinn, nýjan bíl, fara í fríið, út að borða og erum svo niðurdreginn yfir yfirdrættinum eða skuldunum á íbúðinni.
Það er smá sveitaspotti af aðalveginum og inn í Wisper Valley þar sem við búum. Það er kirkjugarður á vinstri hönd og svo auður blettur þar sem stundum eru geitur eða buffalóar. Þessi spotti er nokkuð skemmtilegur, á morgnanna er þar fólk á röltinu, flest á leiðinni inn í Whisper Valley að vinna. Í morgun á leiðinni í vinnuna lá eitthvað á miðjum veginum svo Surya tók stóran sveig framjá því. Lítill hvolpur lá dauður í götunni, hafði sennilega lent í slysi og hálfan meter frá honum lá mamman og hreifði sig ekki fet þó svo bílarnir tækju krók hjá. Hún rétt lyfti höfðinu og lagði það svo aftur á framlappirnar og horfði á hvolpinn sorgmædd á svip. Svona endar lífsbaráttan stundum í Hyderabad, hjá hundum og mönnum. Allir gera sitt besta til að koma sér og sínum áfram með það veganesti sem þeir hafa fengið og þær aðstæður sem þeir búa við. Stundum gengur vel og stundum enda hlutirnir á þann veg sem síst var óskað.

Feðgarnir í viðtali hjá Deccan Post

2008-04-06T21:41:00.007+05:30

Við erum rétt búin að koma okkur fyrir hér í hitanum í Hyderabad að indversku fjölmiðlarnir eru þegar farnir að keppast um sögu okkar. Málið var nú ekki merkilegra en svo að Deccan Post vildi endilega vita hvernig væri að búa í lokuðu samfélagi (gated community) með ríka fólkinu í borginni. Ekki ósvipað og að búa á Arnarnesinu nema hér er allt girt af og öryggisverðir sem sjá til þess að enginn óæskilegur komist inn eða út. Hér er líka miklu heitara og fullt af moskítóflugum....jæja þetta er ekkert eins og Arnarnesið nema húsin og ríka fólkið.
En við fegðarnir vorum meira en til í að segja sögu okkar....linkarnir hér fyrir neðan eru tvær blaðsíður úr Deccan Post um hverfið okkar, meira að segja mynd af fegðunum á seinni síðunni. Indversk blaðamennska er greinilega frjálsleg þegar kemur að því að hafa eftir viðmælendum, blaðamaðurinn einfaldlega skáldaði upp í eyðurnar á ummælum sem hún annað hvort skildi ekki eða mundi ekki seinna meir. Eru það ekki ágætis meðmæli fyrir vinnu á DV? En hvað um það, feðgarnir eru komnir á blað.

http://70.87.69.50/deccanpost/issue07/downloads/21_03_2008_020.pdf
http://70.87.69.50/deccanpost/issue07/downloads/21_03_2008_021.pdf

Konni

Það er heitt!!!!

2008-04-03T22:22:00.003+05:30

Mér er heitt, heitt eins og kafna heitt. Ekki heitt eins og svitna heitt. Mig svimar af því að labba upp tröppurnar, algerlega orkulaus heitt. Heitt, heitt heitt.
Það var 34°C í dat í Hyderabad, á næsta þriðjudag er spáð 36°C og svona hækkar þetta gráðu fyrir gráðu næstu tvo mánuði þangað til monsoon rigningin skellur á okkur. Það verður svalandi. Hitinn ku fara í 45°C í apríl/maí. Ég legg til að þið heimsækjið okkur EKKI á þeim tíma, nema þið hafið áhuga á að skoða mörk líkamans. Ég var í Dubaii í haust í 45 °C, það var allt í lagi, á loftkældu hóteli, í loftkældum bíl eða loftkældri skrifstofu en hérna heima er kælingin ekki alveg nógu góð því loftræstingarnar eru bara í herbergjunum.
Bið búim samt vel, Madhura sem vinnur með mér er lítil sæt indversk kona komin rúmlega 6 mánuði á leið. Heima hjá henni er engin loftræsting. Ég sé það ekki alveg fyrir mér að vera komin átta mánuði á leið í borg þar sem hitinn er 45°C og lifa án loftræstingar.
Hitasæknin á meðgöngunni hentað mér vel á klakanum. Ég sat við gluggann í vinnunni og leið bara vel en yfirleitt er frekar kalt í Calidris á veturnar enda byggt fyrir útfararstofu, ekki forritara. Það er mér minnisstætt þegar Geir fyrrum vinnufélagi (blessuð sé Calidris-minning hans) sem er dagleg hetja sagði hingað og ekki lengra þegar hann var hættur að geta slegið á lyklaborðið fyrir kulda þegar ég var ólétt. Geir hjólaði alltaf vetlingalaus í vinnuna á veturnar til að herða húðina á höndunum.
Eina ráðið er að skella í sig eins og 2 lítrum af vatni. Á sumrin þarf maður að drekka 6-10 lítra samkvæmt innfæddum.

Af Surya og Gúrú

2008-04-01T09:28:00.006+05:30

Surya mætti aftur til okkar í dag. Við vorum að skipta um bílaleigu og misstum því Surya í smá tíma en hann er kominn aftur, ráðinn á nýja staðinn. Það er mikill léttir, Surya er þægilegur maður og mátulega spjallglaður. Nokkuð kátur með lífið og tilveruna og hefur gaman að því að fræðast um nýja hluti. Hann spurði í dag hvernig mamma og pabbi hefðu það "mummy, daddy ok?". Ég var að útskýra fyrir honum að þau væru að flytja frá Kanada til Íslands. Hann hafði ekki mikinn grun um hvar það var en eftir að ég útskýrði það á Surya máli þá var hann með þetta á hreinu. "First Amerika, then Kanada", það þýðir sem sagt að Kanada er aðeins lengra en Ameríka. "Third?" spurði hann svo. "Third is Greenland", "Ahhhhhh". Nú er Surya með alla norður ameríku á hreinu.

Ef ég mæti í vinnuna rétt eftir níu þá er umferðin yfirleitt stopp fyrir framan skrifstofuna. Það var nokkuð gaman í dag því fyrir framan mig í röðinni var hindúa Gúrú ásamt föruneyti. Hann ferðaðist ekki um á BMW heldur á yfirbyggðu fjórhjóli sem var ýtt áfram af fjórum mönnum og fylgt eftir af tveim öðrum. Bænamenn tveir ýttu hjólinu, í hvítu fínu dressi og á tánum. Ég get ekki ímyndað mér að það hafi verið þægilegt á aðalgötunni en það sem verra er er örugglega mengunin enda voru þeir allir með hvíta andlitsgrímu fyrir munninum. Spurning hvort þeir hlaupi þegar það losnar um umferðina. Ég væri til í að sjá það.

Vinnan kallar

2008-03-31T21:04:00.002+05:30

Þá er fríið búið og fyrsti vinnudagurinn var í dag. Það hefur bæst eitthvað við af starfsfólki því röðin var orðin all löng í matsalnum. Ég sendi ykkur þessa mynd heima í Calidris bara til að minna ykkur á hvað þið hafið það gott hjá honum Mumma. Það er engin tilviljun að Mummi hljómar svipað og Mamma.

Nýjar ljósmyndir úr Keralaferðinni

2008-03-24T20:56:00.003+05:30

Nýkomin úr ferðalagi frá Kerala með tengdó, frábær afslöppun í hitabeltislandslagi. Fengum líka kærkomna hvíld frá sólinni.

Ljósmyndirnar eru á nýju ljósmyndasíðunni okkar:
http://web.mac.com/konniogella/

Tempo Traveller

2008-03-12T11:37:00.002+05:30

Indverjar eru yndislegir á marga kanta og það er gaman að fylgjast með þróun sem er að eiga sér stað en er nokkrum árum á eftir vesturlöndum. Við höfum áður sagt ykkur frá bílaævintýrum á Góu þegar kemur að bílbeltum. Ég var að panta bíl í Kerala og bað ferðaskrifstofuna að sjá til þess að það væru bílsæti í bílnum. Ég var að fá þetta dásamlega svar:

"Hi Elin,
We are sure you will be comfortable in the Tempo Traveller even though they do not have seat belts (None of them).
Do not hesitate to contact us, in case you have further clarifications..
Regards,
Indu"

Mikael Tumi á kærustu

2008-03-11T21:22:00.003+05:30

Já það eru fleiri en ég sem eru að eignast vini hér í Hyderabad. Minn er reyndar tennisvinur og ekkert annað.
Barnfóstran hans Mikaels, hún Mamatha tilkynnti mér í dag að hann ætti "girlfriend" sem er ekkert annað en kærasta á góðri íslensku. Minn maður ekki lengi að byrja á þessum pakka....húúhaa!
Kærasta Mikaels Tuma heitir Anika og býr í húsi númer 8. Þau hittast yfirleitt seinni partinn á leikvellinum undir eftirliti indverskra húsmæðra og barnfóstra. Já hann náði sér í eina eldri, Anika er nefnilega tveggja ára og Mikael er næstum eins og hálfs árs.
Anika er góð kærasta, hún faðmar Mikael ótt og títt, honum til mikillar armæðu. Gefur honum kexkökur af hreinni góðsemi sem hann þiggur ekki og lánar honum hjólið sitt sem hann vill víst ekkert prófa.... jú einu sinni lét hann til leiðast. Hún Anika blessunin er greinilega að reyna allt til þess að sjarma Mikael sem lætur bara ganga á eftir sér. Nú bíðum við, mamma og pabbi, spennt eftir því að Mikael kynni okkur fyrir þessari dömu...ég get strax byrjað að sína henni myndbandsupptökur af Mikael Tuma í baði.

Pabba Konni

Það á að gefa hlutunum séns

2008-03-07T21:58:00.002+05:30

Ég fór á Taj Deccan seinnipartinn til þess að láta framkalla mig (lita augnhárin og augnbrúnir) en þar er smá snyrtistofa. Konni fór þar í klippingu um daginn og heppnaðist alveg ágætlega (hann fór í karlaherbergið, ég fór í konuherbergið).
Þegar ég settist í stólinn þá ákvað ég að vera hugrökk og biðja um klippingu líka. Maður á að gefa hlutunum séns. Þetta var mín fyrsta klipping á Indlandi og ég var pínu stressuð verð é að segja.
Klipparinn var lágvaxinn indverji á svipuðum aldri og ég. Ég útskýrði fyrir honum hvað ég vildi gera, jú aðeins að fá styttur í hárið að aftan og mýkja toppinn.
Þá þvoði hann á mér hárið, eiginlega skrúbbaði sem var bara nokkuð kósí.
Þegar ég var sest í stólinn þá tók ég upp blað og byrjaði að fletta en neinei...
"This is how we will do this madam, you do not read magazine while I am cutting"
ég: "óh ofcourse not"
klipparinn: "You have to follow me and look directly into the mirror"
ég: "ah yes ofcourse, to keep the head straight"
(ég legg frá mér blaðið og kem mér vel fyrir, krosslegg fætur, brosandi út í annað)
klipparinn: "No crossing legs"
ég: "oh? ok, sorry" (brosi enn meira, reyni að halda andlitinu)
klipparinn: "yes, crossing legs can make your head not straight" "you have a nice smile madam"
ég: "yea ofcourse" (vil ekki gera neitt til að trufla einbeitinguna, þetta var mikið alvörumál"
(Klipparinn útskýrir fyrir mér hvað hann ætlar að gera nákvæmlega og ég samþykki aðgerðina)
Eins og áður kom fram þá var ég svolítið stressuð, sérlega þegar hann byrjaði að klippa og handbrögðin voru ekki alveg eins og á Tony and Guy heima á Laugarveginum. Ég sætti mig við það sma saman að þetta verði kannski ekkert spes, en það er nú svo merkilegt með það að hárið vex aftur og aftur. Hver svosem sér mig á Indlandi? Ég hafði helst áhyggjur af myndunum... þær skrásetja þetta allt.
Allavega.. hann klárar klippinguna og snýr sér að augnbrúnunum. Hann réttir mér litaspjald og spyr hvort ég vilji fá sama lit og á hárinu.......
Nú bara gat ég ekki verið kurteis lengur og missti út hláturinn. Hann verður pínu vandræðalegur greyjið skiljanlega. Ég panta kurteisislega ljósbrúnan lit. Nota bene, þetta voru litir til að lita hárið, ekki svona eins og heima sér augnháralitir. Ekki furða að þeim fanst of áhættusamt að lita augnhárin.
Hann skellir litnum á. Það var svolítið krúttlegt að hafa mann í þessu, heima ráða dömurnar þessum bransa.
Svo blæs hann hárið, leggur frá sér hárblásarann, tekur þrjú skref afturábak og krossleggur hendur:
"this is like að graduation haircut"
Minn maður svakalega ánægður með afraksturinn. Ég gat ekki annað en að hrósa honum í bak og fyrir.
Guð sé lof fyrir leir, vax og hársprey.

Tennisvinurinn minn

2008-03-07T21:23:00.006+05:30

Já ég á sko nýja vin, við kynntumst í tennis. Hann Atul er vænsta skinn og fínt að spila við hann tennis. Eftir fyrsta leik okkur spurði hann: "Do you carry e-mail ID?"„....Que??? já e-mail addressl“ hváði ég! Nú er ég með símann hans, e-mail og auðvitað business kortið. En ágangur hans fer að jaðra við áreiti...veit ekki hvort ég er tilbúinn í samband, við þekkjumst varla.

En engu að síður þá á ég nýjan tennisvin í Hyderabad sem er meira en Ella getur sagt. Ég er líka að verða skuggalegur góður í tennis. Farinn að smassa uppgjafir og keppa við kennarana. Þessi á milli sem ég spila tennis þá horfi ég á Bangalore Open: Women Tennis. Klassa sjónvarpsefni sem á eftir að gera mig að Pete Sampras 21. aldarinnar.

Konni

Konni á vin - tennisvin

2008-03-07T17:28:00.003+05:30

Það er svo gott að hann Konni sé búin að eignast vin í Hyderabad. Hann er tennisvinur okkar, samt meira Konna. Við vorum í tennis í gær og hann Atul (tennisvinurinn) spilaði við mig mest allan tímann en spilaði við Konna í 5 mínútur í lokinn. Þegar tímanu var lokið tók hann í hendina á Konna og þakkaði honum fyrir, það væri gaman að spila við hann. ...og hvað með mig?
Svo spurði hann hvort hann vildi spila við sig um helgina, og ég mætti koma með. Vá! ég má koma með! Þeir sem þekkja mig vita að þetta þarf bara til þess að ég komi aldrei með. Ég er sko ekkert hjálpardekk takk!
Annars átti ég all nokkur góð skor á hann. Ég held að hann sé bara feiminn við mig.
Hann fékk símanúmerið hjá Konna, sendi honum svo SMS, hringdi, sendi email með símanúmerinu og lét hann fá business kort svo hann fengi það pottþétt.
Annars er hann svaka fínn hann Atul, það er gott að spila við hann Tennis og hann er búin að koma með fullt af góðum vísbendingum um Keralaferðina okkar sem við erum að skipuleggja.
En það er gott að Konni á vin - tennisvin.
Ella

Bharats Sports Comany

2008-03-03T10:14:00.003+05:30

Þær eru ekki glæsilegar allar búðirnar í Hyderabad en þar er hægt að finna ýmislegt. Ég dró Konna og Mikael með mér í Abids sem er eitt verslunarhverfið af gömlu gerðinni til þess að finna mér boxpúða. Ég fann hann í Bharats Sports Copany, svakalega fínn leður-professional boxpúði frá Jason. Jason er víst ekkert prump merki, þetta er alvöru merki, þeir til dæmis framleiða rúlluskauta líka samkvæmt afgreiðslumanninum.
Fyrir neðan Bharats er önnur búð og þar fann ég ótrúlegt en satt, kumitehanska. Svo nú getur mín farið að hamast, það er bara spurning hvort viftan þoli þungann af púðanum (já og spörkunum;).

Stundum er bara betra að hringja í almættið...eða senda SMS

2008-02-28T10:05:00.009+05:30

Vonum bara að HANN sé ekki utan þjónustusvæðis.
Flestir íbúar í Goa eru Kristni trúar (kaþólikkar). Hér eru kirkjur í stað hofa, þökk sé portúgalskum trúboða og yfirráðum Portúgala allt til 1961. Ekki alveg það sem maður á að venjast með öll þessi hof og hinduisma í kringum sig.

Við erum komin með nýja ljósmynda og myndbandasíðu, gamla fotki síðan er enn virk en hér er framtíðin (enda unnið á Mac): http://web.mac.com/konniogella/ Endilega kíkja inn og fá sér kaffi og karrý. Opið allan sólarhringinn.

Konni

6 búnar, 93 eftir

2008-02-26T00:56:00.004+05:30

Ég fór aftur á 99 varieties of Dosa í hádeginu og í þetta skiptið dró ég félagana úr vinnunni með. Þarna er nefnileg hægt að fá fínan hádegismat fyrir 120 kall íslenskar sem er reyndar dýrt við hliðina á matnum í vinnunni sem kostar 50 kall.

Ég smakkaði eftirfarandi:
Cheese masala dosa
butter masala dosa
lady finger butter masala dosa
spinach masala dosa
scrambled butter dosa
crispy crispy dosa (ala Nutan)

Þá á ég bara eftir að smakka 93 afbrygði af dosa og þá get ég farið heim!

Goa, Rússar, 1985 og brúðkaup

2008-02-25T14:03:00.006+05:30

Þá er veturinn loksins búinn í Hyderabad, þegar verst lét féll hitinn niður í 22-24 gráður hjá mister Celsíus. En nú stendur hann í 33-34 gráðum og fer hækkandi á næstum misserum, jafnvel upp að 45 gráðum....það er fjári heitt geri ég ráð fyrir. En sem komið er þetta alveg þolanlegt. Eins og stendur erum við ekki beint æst í að henda okkur í sólbað eftir sólbruna og flagnandi skinn á strandstaðnum Goa. En Goa er frábær staður eða réttara sagt fylki, allt til alls að drekka í sig sól, sand, sjó og bjór.

Tilgangur ferðarinnar var að skella sér í strandabrúðkaup hjá nágrannanum okkar, það er allavega okkar afsökun. Gistum á fínu hóteli fyrir utan að vera illa viðhaldið, skítugt, með vondan mat og stútfullt af miðaldra Rússum í marglita speedo sundskýlum í pakkaferð frá Moskvu....Á tímabili leit þetta út eins og speedo sundskýluráðstefna. Rússarnir töluðu við okkur einungis á rússnesku, starfsfólkið talaði við okkur á rússnesku, skiltin voru á rússnesku og líka matseðlarnir. Hver segir að 1985 sé hluti af fortíðinni? Eini maðurinn sem skildi þetta allt saman var Mikael Tumi, enda talar hann og skilur öll tungumál í heiminum.
Nú þurfum við ekkert að fara til Rússlands, fengum það beint í æð á Indlandi og án þess að upplifa skítakulda og kommúnisma. En hótelið var jú þriggja stjörnu og glæsilegt að öðru leyti og móttakan leit út eins og risastórt skip....það sérðu ekki hjá fimm stjörnu hótelum.

En þá að brúðkaupinu, frábært að upplifa strandabrúðkaup með öllu tilheyrandi. Ella og Mikael Tumi uppstríluð eins og indverskt kóngafólk.
Brúðgauminn mætti til skjalanna á fílsbaki, eina leiðin fyrir brúðina að toppa það hefði verið að krúsa inn ströndina á jetski eða lenda úr fallhlífastökki....sem hún gerði ekki. Brúðkaupið vakti mikla lukku á meðal baðgesta í nágrenninu og þar sem þessi strönd er vinsæl á meðal ríkra miðaldra hvítra speedoskýlusinna og þeirra maka mátti allt í kringum athöfnina sjá speedoana með videocamerur og gamlar konur í bikiní sem einna helst minnti mig á ákveðnar persónur úr "Little Britain"....förum ekkert nánar út í það. Alltaf gaman að upplifa eitthvað nýtt í lífinu. Að lokum endaði veislan með heljarinnar flugeldasýningu á ströndinni.

Hér eru nokkrar myndir úr ferðinni á þessari tilraunavefsíðu: http://web.mac.com/konniogella/Myndir/Goa_Feb_3.html#5

Konni

Mikael Tumi stóri frændi

2008-02-24T22:49:00.003+05:30

Það er ekki á hverjum degi sem maður sofnar síðdegislurinn sem litli frændi og vaknar sem stóri frændi. Þetta henti hann Mikael Tuma í gær en þá eignuðumst við glænýja frænku heima á fróni. Það var 15 marka velhærð rauðhærð prinsessa sem bættist í myndarlegan hóp stökkbreyttra. Þar fullkomnaði bróðir minn og frú fjölskyldumynstrið en fyrir eiga þau tvo rauðhærða stráka. Stórt knús til þeirra allra:)

Annars er mikil letihelgi að baki. Ekki veitir af eftir Grússlandsferðina í síðustu viku. Ég átti eftir að segja ykkur frá því. Ímyndið ykkur Moskvu í 34 stiga hita og þið eruð komin með Góu. Ég hef reyndar aldrei komið til Moskvu.
Ég er enn að maka á mig aloe vera en er að jafna mig í maganum. Það eru góðar fréttir fyrir ykkur sem ætlið að koma öll í heimsókn er það ekki að ég kann orðið á svona Indverja og skolaði þeim burt við fyrstu sýn með Indverskum skammti af sýklalifjum. Miðvikudagurinn var með verri dögum. Þegar maður er ósofinn, með magapínu, ógleði, 2 stigs bruna og eldhressan son á besta aldri er indverskur flugvöllur ekki óskastaðurinn til að vera á. Mig langaði heim. Indverskir flugvellir eru skítugir, fullir af fólki og afgreiðslan er eins og öll önnur afgreiðsla afskaplega hæg. Hún Bíbí frænka væri löngu búin að missa þolinmæðina yfir þessu og það sama gerði ég. Mig langaði bara heim í kuldann, í hröðu afgreiðsluna, góða matinn og til vinanna minna.
En... ég lifði þetta af. Ég hef nettar áhyggjur af því að ég drepist úr húðkrabbameini, en það verður ekki alveg strax.

Andstæður

2008-02-22T14:20:00.002+05:30

Eins og áður hefur komið fram þá er Indland land andstæðna, þetta sést einna best í muninum á ríkum og fátækum. Hi-Tech city þar sem Google, Microsoft, Nokia og Motorolla ásamt fleiri eru með glansandi skrifstofur er aðeins örfáum kílómetrum frá fátækrahverfunum. Þar sem er pláss, þar eru kofar fátæklinganna. Einhver sagði mér að Indland ætti flesta milljarðamæringa í heiminum, en Indland er líka það land í heiminum sem á flest börn á grunnskólaaldri sem eru vannærð.

Lesið endilega þessa grein, hún gefur nokkuð góða innsýn í ástandið:
Indian industrialist to build $1 billion "home" amidst Mumbai's multimillion slum-dwellers

Andrea Borg Afmælisbarn

2008-02-22T12:51:00.003+05:30

Hún Andrea Borg uppáhalds frænka hans Mikaels Tuma átti afmæli í gær. Við sendum henni stórt knús í tilefni dagsins. Hún er að fara að eignast lítinn bróður segir hún. Hana langaði samt meira í systur því stelpur eru svo fallegar:) Hún er núna 4 ára. Við bíðum nú og reynum að vera þolinmóð eftir nýrri frænku sem átti að koma í heiminn í gær! Þolinmæði þolinmæði...:) Sendum Sigríði ögn af henni sem situr heima og bíður...

This is a special car sir!

2008-02-22T12:41:00.004+05:30

Ég þarf að segja ykkur frá Góu seinna eða Grússlandi eins og ég vill frekar kalla hana því þarna var nánast meira af rússum en indverjum. Konni kannski segir ykkur frá því.
Setning ferðarinnar var sögð af leigubílstjóra númer tvö sem kom að hótelinu þegar við vorum á leiðinni heim. Bíll númer eitt var bílbeltalaus eins og er all algengt og við þverneituðum að ferðast í honum. Þessi var með bílbelti en of lítill fyrir allt draslið og okkur með. Þar að auki rukkaði hann alltof hátt fyrir ferðina..
Konni: "how much?"
Bílstj: "1000 rupies sir"
Konni: "no no, 800, it says 800"
Bílstj.: "but this is a special car sir"
Konni: "what?" "what is so special about it?"
Bílstj: "It has seatbelts sir" "special car"
......
Hvað skal segja.....

Á skrifstofunni í morgun eru vinir mínir nokkrir búnir að vera mjög huggandi um útlit mitt, "you look bad", "your eyes have gone in", "you didnt sleep well?" mín sem sagt fékk matareytrun í fyrradag eina ferðina enn.
En það besta kom frá Soniu: "what is this?" "those spots?" og benti á hökuna mjög áhyggjufull. Eftir nokkra rannsókn komst ég að því að hún var að meina freknurnar;)

Valentínusardagurinn

2008-02-15T13:39:00.004+05:30

Hann er víst í dag. Til hamingju hjartaknúsarar um allan heim. Indverjar virðast halda mikið uppá þennan dag, enda eru þeir afskaplega rómantískir. Rómantískir og dramatískir. Ég er ekki viss um þó að indverskir karlmenn eldi handa konunni sinni í kvöld en einhversstaðar verða mörkin að liggja;)

Mér leiddist svo í vinnunni í morgun og saknaði vinnufélaganna heima á fróni. Svo fór ég í mat og þegar ég kom aftur þá voru nágrannar mínir búnir að skreita svona líka svakalega vel í tilefni dagsins. Það er skreitingarkeppni í dag. Flottasti básinn fær verðlaun, hvað það verður veit enginn... kannski masala dosa? Þeir allavega björguðu deginum og brosið er aftur komið á smettið.

Talandi um Dosa þá fór ég á æðislegan stað í gær (og í fyrradag). Hann heitir 99 varieties of Dosa. Dosa er pönnukakan munið þið, eins og indian style Crépes. Ég er búin að smakka tvær gerðir og það eru þá 97 eftir. Ég er einni dosu á undan Konna en hann er bara búinn að smakka 1. 2-1 fyrir Ellu (þetta minnir á badmintonið, það skal reportað að ég tók karlinn í bakaríið um daginn;)

En njótið dagsins, hvort sem þið ætlið að halda upp á hann eða ekki. Ég fékk hjartalaga blöðru sem Konni keypti fyrir utan hjá afa í gær. Hún endaði hjá Mikael sem fannst hún hreint alveg æði.

Ella

ps. Erum að fara til Góu á morgun. Get ekki beðið! Leila og Rob eru að gifta sig á ströndinni þar á þriðjudaginn og mín er búin að kaupa sér indverskan kjól fyrir tilefnið, gyllt öklaband og gullsandala.

Veðurfréttir

2008-02-11T09:17:00.000+05:30

Eins og þið vitið þá er vinsælt að tala um veðrið á íslandi. Það er yfirleitt lítið að frétta af veðrinu hér, það er svolítið mis heitt, stundum skýjað og stundum ekki en yfirleitt hiti um 25-30 gráður.
En..... í morgun rigndi! Það er allt á floti á götunum en samt rigndi bara í um 10 mínútur. Hvernig verður þetta í monsooon? Mig grunar að gatnakerfið hérna leggist á hliðina því það bólar lítið á holræsum, amk. holræsum sem virka.

Starfsmaður í þjálfun og annar út á plani

2008-02-07T22:13:00.000+05:30

Hvað er að gerast á klakanum? VETUR í allri sinni dýrð...og við að missa af öllum herlegheitunum. Það er nú líka vetur hjá okkur þessa dagana, sá nokkur ský í morgun. Veðurspáin gerir líka ráð fyrir því að hitastigið detti niður í 25-26 gráður á morgun...burrr. Eina leiðin til þess að fá snefil af almennilegum kulda er að stinga hausnum inn í frysti á hálftíma fresti. Gafst fljótlega upp á því. Hér kvíða menn komandi sumri og hvetja alla til að njóta vetursins á meðan hann varir....eitthvað öfugt við það sem maður þekkir úr sínum heimagarði.

En þá að máli málanna
Bílstjórinn og hans frú hafa búið hjá okkur síðustu 10 daga, réttara sagt fengu smá afdrep í hundakofanum sem er sirka helmingi minna að flatarmáli en leikherbergi Mikaels. En Ella ákvað að henda þeim út í gær....greyin, það er dýrt að vera fátækur. Í sárabætur ákváðum við að bæta konu bílstjórans á starfsmannalistann, hví ekki....vantar alltaf meira starfsfólk það var líka laus staða í helgarþrifum. Það verður léttir að losna við þau leiðindi. Nú fyrst við vorum að uppfæra starfsmannamálin þá þótti okkur tilvalið að ráða til okkar straujara...The Iron-Man, kostar heilar fimm krónur að strauja eina flík.....hverri krónu virði fram og aftur. Eftir síðasta starfsmannafund hef ég eiginlega misst tölu á því hvað margir vinna við að þjónusta rassgatið á okkur...alla vega 6 manns. Hvernig í and...fórum við að því að hafa engann starfsmann áður fyrr. Næsta á dagskrá er að setja starfsmannamálin í excel skjal. Án þeirra væri ég ekki að skrifa BA-ritgerð, spila tennis, golf og badminton. Ég skal borga starfmannasjóðinn.
Tennistíminn okkar féll niður í dag, ástæðan; allir tennisboltarnir týndust fyrir nokkrum dögum síðan....Aðeins á Indlandi er það mögulegt og kemur hreinlega ekki á óvart! Við höfðum sent Surya (bílstjórann) heim og þurftum því að labba heim, bæði tvö í glænýjum hvítum tennisskóm þrammandi í gegnum mannmergðina og fátæktarhverfi með nýju tennisspaðana okkar.....þvílíkt colonial pakk.

Konni

Bangalore, matur => bumbur

2008-02-07T12:30:00.001+05:30

Bangalore er skemmtileg borg. Töluvert hreinni, grænni og nútímalegri en Hyderabad. Það er mikill IT bransi þarna og meðal annars sá ég torg merkt Sonata en Sonata sér að viðhalda því. Mér fannst líka maturinn betri en það er sennilega líka útaf því að ég var alltaf með Ravi ig VJey í að velja ofan í mig það besta af matseðlinum. Helstu uppgötvanirnar eru Idly og Dosa sem er algengur morgunmatur í Indlandi. Idly er hrísgrjónakaka sem maður dýfir ofan í hvíta (sterka) og rauð (sterka) sósu. Dosa er pönnukaka sem er líka díft ofan í hvíta og rauða sósu. Masala Dosa er svo Dosa með kartöflurétt inni, svakalega gott.
Ravi og VJey buðu okkur í mat á sunnudagskvöldið svo við gætum bragðað heimalagaða mat. Í matinn var Dahl, hrísgrjón og Parata sem er chabatti fyllt með kartöflurétt. Alveg hrikalega gott. Almennt á indlandi er reglan sú að á norður indlandi borða menn brauð eins og Roti, Chabatti, Parata, Polka og Naan með matnum en á suður indlandi borða þeir hrísgrjón og meiri hrísgrjón. Þeir gera þetta ofugt í Karnataka sem er fylkið sem Bangalore er í, þar eru þeir miklar brauðætur en í Hyderabad sníst lífið um hrísrgrjón. Í Bangalore fá þau sér hrísgrjón eftir matinn til að fullkomna máltíðina;)
Við erum öll komin með bumbu af öllu þessu brauð, hrísgrjóna og dahl-áti. Olíur eru líka mikið notaðar í matargerð svo eitt lag af olíu er komið framan á vömbina. Ég dró fram æfingardýnu og nú dugar ekki annað en að gera magaæfingar á hverjum morgni.

Samkynhneigð á Indlandi

2008-02-07T10:39:00.001+05:30

Við áttum mjög góða helgi í Bangalore með þeim Ravindra og Vjey (veit ekki alveg hvernig það er skrifað, en hljómar Vee-Jey, sem sagt konan hans Ravindra). Ravindra er að vinna fyrir okkur í Bangalore og er mjög fínn strákur. Þau hjónin hentust með okkur borgina þvera og endilanga alla helgina og voru alveg frábær.
Talið barst að samkynhnegð á sunnudaginn. Ég veit ekki alveg hvernig það kom til því ég var hjá mr. Gustafsberg en umræðurnar voru áhugaverðar. Það voru aðallega spurningarnar sem voru áhugaverðar sem komu frá þeim. Eins og.. fá samkynhnegðir vinnu á íslandi? Fá þeir sömu laun? Fá þeir að vinna með öðru fólki? Er komið fram við þau eins og annað fólk?
Þau höfðu aldrei þekkt samkynhnegðan mann né konu að eigin sögn en að því er mér skildist þá lenda þeir helst í betli þar sem þeir fá enga vinnu og eru útskúfaðir úr samfélaginu. Það er sem sagt ekki litið á þetta fólk fögrum augum. Þetta er sorglegt en eins og með margt annað hérna þá á þetta eftir að breytast á komandi árum. Vonandi.
Svona til að leggja mitt á vogaskálranar þá sagi ég þeim nú að ég þekkti nokkra homma og þeir væru bestu skinn;)
Ég þekki ekki alveg hvernig þetta er í Mumbai en mér þykir líklegt að þetta sé aðeins öðruvísi þar, hún er einna nútímalegust af borgunum hér í Indlandi.

Helgarferð

2008-01-31T21:35:00.000+05:30

Fjölskyldan ætlar að leggja borg undir fót og vera í Bangalore um helgina. Ef þú varst búin að skipuleggja það að kíkja í kaffi þá bið ég þig vinsamlegast ekki að hætta við heldur bara fresta því fram á næstu helgi. Annars verður Surya heima og tekur á móti gestum. Það veitir ekki að hafa starfsmann á fullum launum við það, allir þessir gestir sei sei.

Kóloníulífið

2008-01-30T09:43:00.000+05:30

Það er ekki hægt að kvarta undan því að koma heim úr vinnunni á daginn og Mikael Tumi er heima sæll og glaður og barnfóstran búin að dekra hann allan daginn. Hún eldar fyrir hann á hverjum degi, Dahl, hrísgrjón, baunir og soðið grænmeti. Stundum bíður heil máltíð þegar ég kem heim og er það yfirleitt Dahl ásamt chabatta og einhverju gumsi og hrísgrjónum auðvitað. Hann dafnar vel í þessu dekri strákurinn og er töluvert orkumeiri seinnipartinn en þegar hann var búinn að vera á leikskólanum allan daginn. Það er ekki annað að sjá en að hann sé hamingjusamur með líf sitt í Hvísldalnum, svo er hann víst búinn að eignast vin sem hann leikur við á leikvellinum neðar í götunni.

Svo er auðvitað búið að þrífa húsið og þvo þvottinn þegar ég kem heim. Þrifmæðgurnar standa sig eins og hetjur eftir að þær fengu launahækkun og loforð um djús. Það kom reyndar í ljós að Leila var ekkert að gefa þeim djús, en þær meiga svosum alveg fá djús. Konni sér um þvottinn á milli þess að leita að golfsetti og skrifa ritgerð og stendur sig ekkert smá vel verð ég að segja. Metrómaður.

Við fórum í fyrsta tímann í tennis í gær. Það er tennisvöllur uppi á hæðinni fyrr ofan Hvísldal. Það var alveg frábært að spila í seinnipartssólinni með einkakennara auðvitað og lítinn strák að sækja boltana. ohhh kóloníulífið. Kennarinn er fínn, talar ekki mikla ensku en bætir það upp með líkamsmáli. Í gær fórum við í fimm mismunandi aðferðir við að slá í boltann og ég verð að segja að ég stóð mig með príði. Surya beið og horfði á á meðan og Mamatha var heima með Mikael. Svona er kóloníulífið;) Fólk úr hverfinu hópaðist að til að horfa á þetta hvíta pakk munda spaðann. Ég er ánægð með þennan völl, hann er mjög lócal, ekki í einhverjum fínum klúbb heldur bara á skólalóðinni í hverfinu svo við komumst aðeins í snert við Indland. Þegar ég eyði virku dögunum í vinnunni og um helgar reynum við að halda Mikael á frekar vernduðum stöðum. Maður fer ekki beint með hann á markaðinn, það er of mikið af fólki og of mikið af athygli. Stefnan er reyndar sett á að skoða meira markaðina hérna og túristastaðina þar sem Mamatha getur haft mikael fram að kvöldmat. Já það er eitt sem er mikið frelsi, barnfóstran fer þegar ég kem heim og ég þarf ekki að vera mætt klukkan á slaginu hálf fimm að sækja Mikael. Við höfum það sem sagt ágætt, söknum vina, vinnufélaga og fjölskyldu auðvitað en það má leggja ýmislegt á sig fyrir kóloníulífið;) Hvenær ætlar þú að koma í heimsókn?

Republic Day

2008-01-28T11:44:00.000+05:30

Á laugardaginn var 'Republic Day' í Indlandi en árið 1950 tók stjórnarskráin gildi og því er þetta mikilvægur dagur í lífi þjóðar. Á föstudaginn var 'ethnic dressing' dagur hér í Sonata, Sonia (einn skugginn) mætti í sarí þrátt fyrir miklar yfirlýsiingar um að það væri ekki hægt að vera í þessu. Sarí er þessi dæmigerði kvenklæðnaður sem amk. lægri stéttir bera dags daglega. Allar konur í þjónustustéttinni eru í sarí. Þetta er 5,5 metra langur efnisbútur sem er vafinn utan um mittið og svo restinni vippað yfir axlirnar og er afar óþægilegur búningur samkvæmt samstarfskonum mínum hér. Þið getið rétt ímyndað ykkur að þetta getur orðið þungt en mitt helsta áhyggjuefni er að þetta myndi detta allt saman í sundur á vandræðalegum stað. Svo er víst erfitt að labba í þessu. Þrátt fyrir þessar áhyggjur þá bera margar konur þetta hér með sóma.
Við misstum annars af skrúðgöngunni sem byrjaði víst hálfátta um morguninn á 'parade place' eins og hann Mohann orðaði það. Það er hér ekki svo langt frá vinnunni, sér staður fyrir skrúðgöngur.
Laugardagurinn var því 'dry day' í lífi þjóðar og er bannað að selja áfengi þennan dag. Samt er hægt að fá það (ölið sko) bakvið hús með smá álagi auðvitað fyrir viðvikið. Eins sannur íslendingur myndi gera þá hamstra indverjarnir áfengið bara daginn áður og sitja svo heima að svumbli um kvöldið. Sjálf keypti ég mitt öl hjá afa á föstudaginn en talandi um vínanda þá í tilefni bóndadagsins þá opnaði húsfrúin auðvitað indverskt hvítvín. Ég verð að segja að ég held að við vinkonurnar höfum staðið okkur betur en þetta í heimabrugginu í menntó. En ég ætla ekki að gefast upp og er komin með meðmæli með annarri tegund.
Annars vill afi alltaf að ég kaupi af honum viskí eða romm. Hann skilur ekkert í þessu bjórsvumbli.

Starfsmannastjóri óskast

2008-01-22T16:53:00.000+05:30

Jibbíí.....þá er strákurinn kominn í netsamband, þökk sé nágrannanum sem hefur ekki vit á því að læsa þráðlausa netinu sínu...hehehe. Kannski ég baki köku handa honum í þakkarskyni, nei annar gætu það orðið nokkuð margar kökur þar sem ég hef ekki hugmynd hvaða nágranni er bjóða mér upp á frítt samband við umheiminn. Hver segir svo að það sé ekkert til sem heitir ókeypis hádegisverður.

Það er nánast fullt starf þessa dagana að sjá um starfsfólkið okkar, svona sérstaklega þegar þrifmæðgurnar gera ítrekaða uppreisn á heimilisstörfin. Fyrst neituðu þær að þrífa á laugardögum og svo neituðu þær að vaska upp....ja hérna. Tvennt var í stöðunni, annað hvort að kaupa uppþvottavél fyrir tugiþúsunda eða gefa mæðgunum djús og tæplega 700 krónur í kauphækkun á mánuði. Ég valdi síðari kostinn. Þær lofuðu líka að gera ekki aðra uppreisn. Þrifmæðgurnar eru góðar saman, líta alveg eins út og samanlagt rétt slaga þær í tveggja metra hæð. Þrifdóttirin er aðeins 16 ára gömul og verður gift með vorinu, efast um að við verðum boðin í brúðkaupið.

Nú rétt í þessu var garðyrkjumaðurinn að láta sjá sig eftir að hafa verið týndur í meira en viku. Sem betur fer gat barnfóstran túlkað öll samskiptin, annars hefði hann örugglega horfið aftur. Þá er allt starfsfólkið komið á ról, nema mig vantar einhvern til þess að hafa yfirumsjón með daglegum verkefnum, eins konar starfsmannastjóra. Einhver þarf líka að skipuleggja árshátíðina fyrir vinnufólkið. Ég var nú næstum búinn að hóta þrifmæðgunum að aflýsa árshátíðinni eftir uppsteyt þeirra. Ég ætti kannski að bjóða verkefnið út.

Konni

Upplausn hjá starfsfólkinu

2008-01-22T09:10:00.000+05:30

Það var upplausn á heimilinu í gær. Konni hringdi í mig í miklu uppnámi (ok, smá Konna-level íkjur eru leyfilegar) með þær fréttir að mæðgurnar sem þrífa hjá okkur væru með uppsteit. Þær neituðu að vaska upp nema fá kauphækkun. Þær vildu fá hækkun úr 2000 rupies í 3000 því þetta væri svo mikil vinna. (Ok. við nenntum ekki að vaska upp alla helgina;). Með mikilli lipurð þá endaðuðu samningaviðræðurnar í 2500 rupies á mánuði og þær fá djús. Djúsinn var víst mikilvægur, Leila í númer 27 hún gefur þeim alltaf djús og þær hafa aldrei fengið djús hjá Konna. Konni brást skjótt við og hentist í Q-mart að kaupa djús ofan í dömurnar. Það er bara ekkert sjálfsagðara.

Garðyrkjumaðurinn hefur ekki látið sjá sig en vonandi kemur hann í dag. Surya ætlar að flytja heim í skúrinn okkar í 8 daga því hann missti heimilið tímabundið. Þetta er nú meira ástandið. Surya er ekki mjög ríkur maður en oft gefur hann betlurunum af sínum fáu krónum. Maður á að gefa með sér, svo ef þú ert ekki að því núna þá legg ég til að þú byrjir á því. Það er auðvelt og nánast skylda að sjá eftir þó ekki sé nema þúsundkalli á mánuði til þeirra sem eiga minna.

Af mönnum og músum

2008-01-17T09:51:00.000+05:30

Hann Ramakrishna er skuggi í hópnum. Ég var að hjálpa honum í gær og var að missa vitið á músinni hanns. Hann er ekki með skroll-mús sem er pínu pirrandi þegar maður ætlar að skrolla yfir kóðann. Ég spurði hann afhverju í ósköpunum hann væri ekki með skrollmús, þetta væri svo svakalega 2007 (ja eiginlega meira 1987 en ég er svo kurteis). Hann var búinn að gefast upp á því að fá nýja frá IT deildinni, hann gafst endanlega upp þegar þeir sögðu honum að það væri ekki hægt að fá skrollmús við IBM vél. Velkomin á 21. öldina.

Þolinmæði þrautir vinnur allar

2008-01-17T09:39:00.000+05:30

Þetta hefur hann faðir minn sagt mér nokkrum sinnum um ævina, enda veitir ekki af og þekkir hann sennilega sjálfur óþolinmæðina í dótturinni enda hefur hún það ekki langt að sækja;)
Maður þarf að hugsa um þetta góða máltæki all oft hér í Indlandi. Það er reyndar merkilegt hvað sumt hefur gengið vel en annað tekur sinn tíma. Við erum til dæmis komin með sjónvarp sem reyndist vel um helgina því á aðfaranótt laugardags vöknuðum við Konni bæði með upp og niðurgang sennilega vegna matareytrunar úr ís sem við borðuðum kvöldið áður. Lau-sun og mán voru því hálf aumingjalegir. Sem betur fer slapp Mikael betur en við en hann tók það út í fyrrinótt í staðinn.
Nú við erum komin með gas eftir vikuvinnu, garðirkjumann (sem reyndar sést aldrei og enn þá minna sést að hann geri eitthvað þegar hann er þarna), mæðgur sem þrífa fyrir okkur á hverjum degi, ekki veitir af því einhvernveginn fyllist allt af skít á stundinni (sérstaklega á niðurgangstímum).
Í veikindunum sendi ég bílstjórann út á örkina að kaupa nagla svo við gætum hengt upp myndirnar. Hann kom stoltur til baka með poka fullan af nöglum sem litu út eins og hann hefði tínt þá úti á götu því þeir voru svo riðgaðir. Þeir bognuðu um leið og ég reyndi að negla þá í vegginn (með fína blómahamrinum frá Calidris, hann hefur reynst vel).
Netið kemur vonandi um helgina, sem útlendingur þá get ég ekki fengið alminnilega nettengingu, svo ég endaði á því að taka tengingu á nafni Sudhakars sem vinnur með mér. Stórhættulegir þessir útlendingar, þeir gætu farið að tala heim ef þeir fá of góða tengingu. Annars eru auglýsingarnar hér frá netfyrirtækjunum stórkostlegar, "upplifið meiriháttar nethraða, við erum með í boði 128, 256 og 512 kb tengingu hvar sem er í Hyderabad!" Spennandi ekki satt:)
Annars var okkur boðið í bjór í fyrradag hjá pari sem býr neðar í götunni. Hún er frönsk og hann breskur. Hann er að vinna hér fyrir Budwiser. Það var mjög hressandi enda eru þau bæði mjög hress og skemmtileg.

kveðjur frá ælulandi

Uppáhaldsstarfið

2008-01-10T12:49:00.000+05:30

Uppáhaldsstarfið mitt í dag er kaffistrákurinn í vinnunni. Uppi í matsal er kaffisjálfsali þar sem hægt er að fá expresso, latte ofl. Það er maður sem sér um að setja bollana undir og ýta á rétta takka. Þetta virkar svo þannig að ég stend við hliðina á honum og segi honum hvaða takka hann á að ýta á:) Æðislegt. Sjáið þið ekki fyrir ykkur að hafa einn vinnandi við kaffivélina heima í Calidris? En því miður gerir þetta kaffið ekkert betra.

Nákvæmni

2008-01-10T12:40:00.001+05:30

Þá erum við mætt á svæðið á ný, það var hressandi að standa fyrir utan eina aðalgötuna í fyrradag og anda að sér umferðinni í allri sinni mynd. Þetta eru tveir ólíkir heimar; ísland og Indland, ein yngsta þjóð í heimi og ein elsta þjóð í heimi.

Við vorum nokkuð spennt yfir því hvað tæki á móti okkur. Myndi bíll bíða á flugvellinum? Voru rúmin komin í hús? Var allt búið að gera í húsinu sem átti að klára? Ótrúlegt en satt þá beið okkar bíll, rúmin voru komin ásamt öllum húsgögnum (nema skápum) og flest allt búið. Þetta hefur gengið eins og í lygasögu.

En ég ætlaði að tala um nákvæmni. Indverjar eru vanari ögn skírari fyrirmælum en við íslendingar. Ég sat hér á fundi með vinnufélögum mínum í gær, og við vorum að fara yfir þarfagreiningarlýsiingu frá Calidris; skjal sem á íslenskan mælikvarða (amk. Calidrískan) er mjög gott, ótrúlega nákvæmt og hrein hátíð að vinna eftir. Hún var alls ekki sátt, þetta var alls ekki skírt! Til dæmis stóð að kerfið ætti að styðja alla helstu shortkutta í windows. En það stóð ekki hvaða shortkutta og það var bara alls ekki nógu gott:) Ég fór nú að brosa og benti henni á að á okkar mælikvarða væri þetta mjög skírt, hún þyrfti bara að nota almenna skinsemi til að reikna út hvaða shortkutta hún ætti að prófa.
Konni sendi bílstjóran út á örkina í gær að kaupa sexkannt og millistykki (með þremur innstungum). Bílstjórinn kom til baka eftir 2 klst tómhentur, sexkanntur var ekki til í borginni og ekki millistykki fyrir 3 innstungur, bara fyrir 4:)

Við erum ekki komin með net heima svo það er smá bið í að það heyrist í honum Konna. Á meðan fæ ég að eiga síðuna útaf fyrir mig:) Njótið.

...og enn á heimleið

2007-12-15T12:02:00.000+05:30

Eftir tólfstunda veru á flugvellinum á frankfurt í gær og 3 klst bið eftir upplýsingum um hótel og farangur frá Icelandair þá tilkynntu þeir að vegna þess að fluginu var aflýst vegna náttúruafla þá myndu þeir ekki greiða hótel. Þeir vissu það auðvitað fyrr um daginn svo Icelandair var ekki að skora mörg stig hjá hópnum sem var búinn að bíða og er ekki efst á vinsældarlistanum hjá mér þessa stundina. Auk þess var farangurinn okkar farinn til íslands skv. piltinum sem afgreiddi okkur á flugvellinum. Við eigum flug heim í dag á sama tíma og í gær, eitthvað um hálf tvö svo vonandi komumst við heim seinnipartinn. Mikael grey var alveg kominn með upp í kok á þessu ástandi í gær og stóð hreinlega á öskrinu á köflum enda enn með niðurgang og magakrampa eftir síðustu árás Indverskra örvera. Það er ekki lítið lagt á lítinn gutta sem verður heldur betur glaður að koma heim í ömmur og afa og litla frændur.
Það sem toppaði daginn var að í fyrsta seinnipartskrampanum sem kom í launchinu var okkur hent út, sennilega eðlilega því þarna skal vera ró og friður. Ekki org og öskur. En þetta toppaði alveg saginn hjá okkur!

Enn a heimleið

2007-12-14T19:39:00.000+05:30

Jæja.
Við erum enn á heimleið og það er rúmlega sólarhringur liðinn frá því að Surya vakti okkur upp þar sem við höfðum sofið yfir okkur. Guð sé lof fyrir Surya.
Það er víst stormur á Íslandi sem stendur í vegi fyrir öllu flugi til og frá landinu. Við bíðum núna í ágætis 'lounchi' á flugvellinum í Frankfurt og bíðum frekari frétta. Eg er eins og belja sem er hleypt út fyrst að vori á netinu hérna. Ég elska vestrænan nethraða.

Á heimleið

2007-12-13T10:54:00.000+05:30

Jæja þá erum við búin að pakka og á leið heim í kærkomið jólafrí, bílstjórinn lagður af stað með farangurinn og við á leið í næstu flugvél í nótt. Gott verður að komast í vont veður og safaríka steik.

Klassísk sjón í indverskri umferð...(takið eftir hjálminum)

2007-12-11T19:22:00.000+05:30

Royal Mess and Chineese Fast Food

2007-12-10T21:42:00.000+05:30

Andstæður er sennilega það orð sem lýsir Indlandi hvað best. (já og rusl, skítur... ;)
Við búum enn á íbúðarhóteli nálægt Hi-Tech City. Vinnan mín er í Begumpet sem er eitt þéttbýlasta svæðið í borginni svo það er oft umferðarhnútur á leiðinni í gegnum það svæði á leiðinni heim. Annar umferðarhnútur tekur við þegar við nálgumst Hi-Tech sem er hverfi fullt af 10-20 hæða nýtísku skrifstofubyggingum sem hýsa fyrirtæki á borð við Microsoft, Nokia, Google og Satyem sem er 50.000 manna Indverskt hugbúnaðarfyrirtæki. Til þess að losna við Hi-Tech hnútinn tekur Surya oft hjáleið sem er innan 5 km radius frá Hi-Tech og liggur um malarvegi, fátækrahverfi og mjög local hverfi með 12 fm húsum. Rusl út um allt. Ef það er smá auður blettur, þó svo hann sé alveg ofan í aðalgötu þá er hann nýttur undir skýli fátæklinganna sem eru gerð úr rusli. Þar sitja þau og snæða kvöldmat ofan í allri menguninni og börnin leika sér í vegakantinum.

Royal Mess and Chineese Fast Food er skilti yfir einum Indverska skyndibitalúgustaðnum á leiðinni heim úr vinnunni. Þetta fær mig alltaf til að brosa. Þessi titill er mjög indverskur og fullur af andstæðum, sérlega í ljósi þess að útlitið á sjoppunni er ekkert sérlega 'royal'.

Það er líka algengt að sjá skítugar lúgusjoppur með stórkostleg skilti eins og 'Ultra Hi-Technology televisions', 'Super specialists dentists', 'Multispecialists technology store' og þar frameftir götunum. Það er hin mesta skemmtun að lesa á skiltin, Indverjar eru örugglega heimsmeistarar í skiltum. Í fyrradag keyrði ég fram hjá einni sjoppu að selja jólaskraut, fyrir framan sjoppuna var gamall maður með bananavagn á moldarveginum. Það er eitthvað svo skondið við þetta.

Hvitt pakk

2007-12-09T19:38:00.000+05:30

Við ákváðum að eiga góðan fjölskyldudag í dag og fara í dýragarðinn. Húsdýragarðurinn er eitt af því skemmtilegra sem Mikael gerir heima svo þetta var gott ráð. Í stuttu máli má segja að ég hafi aldrei samsvarað mér eins vel með öpunum og í dag því við vöktum jafnvel meiri athygli en þeir. Ég veit ekki hversu margar myndir voru teknar af okkur með hinum og þessum fjölskyldum sem allar vildu fá mynd af sér með hvíta pakkinu. Þetta er nokkuð skrítið hegðun, myndir þú stoppa svartan mann á laugarveginum og fá að taka mynd af þér með honum? Ég myndi halda kúlinu og láta eins og hann væri eins og allir hinir. Héðan í frá ef þið hittið einhvern frægan í Reykjavík, í guðana bænum leyfið þeim að vera í friði svona til að fá að falla inn, ég hef mikla samúð með frægu fólki eftir þennan dag!
Ofan á allt saman þá ákvað hann Surya að taka konuna sína með (bílstjórinn) sem var að sjálfsögðu hið besta mál, maðurinn vinnur alla daga vikunnar og sér ekki börnin sín nema annað slagði. Nema að hann var svo spenntur yfir þessu öllu að hann var stanslaust.. 'you see.. elefants?, 'you see lions there!' að draga okkur sem sagt fram og til baka og við vorum að vera nett geðveik. Maðurinn bara spenntur auðvitað og að gera sitt besta en okkur langaði bara að fá að rölta um með mikael í friði!
Eftir þetta allt saman þá ákváðum við að splæasa á okkur mat á eina 7* hótelinu í bænum, já 5* Taj Krishna dugði ekki einu sinni í þetta skiptið;) Það var svakalega næs, þar er hægt að fá sunnudagsbuffei á 1600 kall íslenskar sem er nokkuð gott. þarna ser sundlaug og hoppukastalar og nóg pláss fyrir Mikael að hlaupa. Og það sem mikilvægast er.. fullt af hvítu pakki og indversku pakki sem er vant hvítu pakki svo okkur leið eins og heima hjá okkur! Það má alveg eyða helgunum þarna.
Eftir þennan dag þá sjáum við enn betur hvað það er mikilvægt að fá okkur hús í lokuðu hverfi eins og Whisper Valley, þar sem maður getur gengið um göturnar og farið á leikvöllinn án þess að það sé potað í mann (amk. ekki mikið). Í Whisper Valley er mestmegnis útlendingar en líka Indverjar svo það er fínt, og mikið af barnafjölskyldum. Ef við fáum húsið þar þá vill Surya endilega flytja í þjónustuhúsið með konuni sinni og hún fái þá vinnu við að þrífa skítinn undan okkur hvíta pakkinu. Það er smá hús aftan við húsið, um 12 fm fyrir þjónustufólk. Þetta er mjög algengt hérna. Ég verð nú að viðurkenna að mér finnst hálf óþægilegt í fyrsta lagi að hafa einhvern búandi í svona kompu og í öðru lagi búandi á lóðinni hjá mér. Surya sýndi mér íbúðina sína í dag (vildi endilega sýna mér að núverandi íbúð er ekkert stærri en þjónustuhúsið) og þetta er um 9-12 fm, ekkert rúm, bara hillur og hellur til að elda í einu horninu. Ég geri ráð fyrir því að þau leggi teppi á gólfið eða eitthvað á nóttunni til að sofa. Börnin þeirra búa svo í þorpinu hans hjá mömmu hans og pabba. Þetta er mjög algengt hér að fólk í þessarri stétt búi við þessi skilyrði en ég veit ekki hvort ég vilji hafa einhvern búandi hjá mér við þessi skilyrði. Hins vegar þá væri þetta búbót fyrir hann því þá þarf hann ekki að borga leigu og konan fær vinnu. Spurning... :(
Jæja, ég ætla að hætta þessum vælupóst! Nokkrir dagar í ísland! Kjöt... fjölskylda og vinir og allt meðfylgjandi! Við sáum smá jólastemmningu á Novotel (hótelinu) í dag, annars fer ekki mikið fyrir þeim!
Gleðilega vinnuviku öllsömul
Ella

Rafmagnað koffín og atvinnutækifæri

2007-12-08T20:46:00.000+05:30

Jæja Mikael Tumi er óðum að ná fyrri kröftum. Það er eins og Mikael hafi áttað sig á ástandinu litið í spegil og ákveðið að taka til sinna ráða. Mikael étur nefnilega stanslaust á meðan hann er vakandi, maður hefur varla undan að moka mat ofan í hann og skófla skít....sem er jákvætt
Við fegðarnir kíktum á kaffihús um daginn til að losna aðeins við riceandcurry stemninguna um stundarsakir, svala koffínþörfinni í vestrænu umhverfi og gleyma stað og stund...réttara sagt indversku áreiti. Barista þjónar þeim tilgangi nokkuð vel. Við fegar voru heppnir, pabbinn fékk sitt koffín rétt áður en rafmagnið fór af borginni. Get nú ekki sagt að ég sé rafmagnsheppinn, nokkrum sinnum lent í því að fá ekkert rafmagn né kaffi. Niðurstaðan er EKKI vanmeta rafmagn. Mitt í öllu rafmagnsleysinu á Barista spjallaði ég við tvo Indverja sem voru í hálfgerðu sjokki. Ekki var það vegna rafmagnsleysis heldur menningarsjokk í eigin landi, þeir voru nýfluttir heim til Indlands eftir áratugaveru í Bandaríkjunum. Kvörtuðu undan mengun, hita og geðveikri umferð. Ég sannfærði þá um að þetta væri tímabundið væl í þeim, brátt kæmi rafmagnið á og þá væri lítill munur á þessu lífi. Þeir voru ekki sannfærðir enda þjakaðir af koffínleysi. Skemmtilegt að hitta Indverja sem eiga erfitt með að venjast eigin menningu og landi. Koffínleysi getur fyllt mann vonleysi, rafmagnsleysi hjálpar ekki.

Í landi þar sem einn milljarður býr er erfitt að gera sér í hugarlund hvernig Indverjar fara að því að finna þessum mannfjölda einhverja atvinnu. Eftir að hafa rannsakað málið óvísindalega í nokkrar vikur er niðurstaðan einföld. Indverska aðferðarfræðin er einfaldlega að ráða fólk í óþörf störf t.d. öryggisverði á hverju strái og í hverjum hraðbanka sem dæmi. Einnig að hafa 10 í vinnu sem tveir geta leyst auðveldlega. Lítum á nokkur dæmi:
Kíktum í skartgripabúð í dag, tveir starfsmenn sýndu okkur innganginn að búðinni, aðrir tveir sáu um að opna hurðina. Inn í búðinni voru hvorki fleiri né færri en 36 starfsmenn, lygilegt hreinlega. Samtals: 40 starfsmenn og það voru bara þeir sem ég sá, kannski voru fleiri bakvið, inn á lager, í mat og ef til vill einhverjir veikir eða í fríi.
Annað athyglisvert dæmi: fórum í barnabúð um daginn, frekar lítil búð en inn í búðinni var ekki þverfótað fyrir starfsfólki og við einu kúnnarnir. En í þetta skiptið taldi ég ekki nema 20 starfsmenn, sem betur fer fyrir starfsfólkið gat Mikael haldið helmingnum uppteknum með skemmtiatriðum á meðan hinn helmingurinn af staffinu starði á okkur. Af þessum 20 starfsmönnum voru tveir að afgreiða okkur, einn hélt á körfunni og hinn setti í körfuna. Magnað...þess virði að sjá.
Fyrir nokkru síðan báðum við hótelið um að redda nokkrum hlutum fyrir okkur út úr búð, það kom ekki einn þjónn til þess að bjarga málinu, allt í allt voru þetta níu hausar að taka niður eina stutta pöntun. Óborganlegt og atvinnuskapandi.

Konni

Indverskt spítalalíf

2007-12-05T17:07:00.000+05:30

ÚFF...síðustu dagar hafa verið ansi erfiðir! Ella og Mikael Tumi hafa þjáðst af veikindum sem enduðu með því að Mikael Tumi var lagður inn á spítala með næringu í æð. Greyið fékk svæsinn indverskan vírus úr umhverfinu sem leiddi ti upp- og niðurgangs af verstu sort í sex daga, í kjölfarið þornar líkaminn upp. En eftir þrjá daga á spítala með næringu í æð erum við komin heim og Mikael farinn að sýna nokkur batamerki, tekur næstu viku að ná fullum styrk. Spítalinn var hreinn og fínn enda einkarekinn og með skilti sem bannar þjórfé. Læknarnir tala líka ensku sem betur fer, hjúkkurnar voru ekki eins sleipar í enskunni, frekar ótraustvekjandi að fá takmarkaðar upplýsingar vegna tungumálaerfiðleika. Allt reddaðist þetta að lokum með indverskri og íslenskri samvinnu.

Konni

Nafnspjaldalaus nýbúi

2007-11-30T19:26:00.000+05:30

Það er ekki einfalt mál og oft frekar snúið að finna ákveðna staðsetningar í Hyderabad, ástæðan er ofureinföld. ÞAÐ ERU ENGIN HÚSNÚMER Í BORGINNI. Allar leiðbeiningar fyrir ákveðnum staðsetningum byggist á því að vita um eitthvert hús, fyrirtæki eða þekkt kennileiti sem er nálægt þeim stað sem þú ert að fara til. Þetta flækir málið nokkuð fyrir nýbúa en lókallinn virðist stundum álíka ráðþrota. Sumir bílstjóranna okkar virtust reyndar aldrei hafa farið út úr húsi, voru hreinlega úti að aka. En nýi bílstjórinn okkar virðist hafa séð meira af borginni en fyrrum bílstjórar...okkur til ómældrar gleði.

Annars er ég með viðskiptahugmynd. Skella mér í Byko kaupa nokkur bretti af húsnúmerum, ganga í öll hús í Hyderabad og selja húsnúmer. Ef við fegðar skiptum liði þá ætti þetta verkefni að halda okkur við stafni allt næsta ár og duga fyrir nokkrum sekkjum af hrísgrjónum. Ég þyrfti þá reyndar líka að redda mér heilan helling af nafnspjöldum, hér ertu núll og nix ef þú átt ekki nafnspjöld til að dreifa í tíma og ótíma. Ég hef fengið sirka 20 nafnspjöld á þessum stutta tíma sem við höfum verið hérna. Indverjarnir verða hálf undrandi þegar ég gef þeim ekki nafnspjald á móti, er farinn að segja þeim að nafnspjöldin mín séu í prentun. Þeir taka það gott og gilt, annars væri heiðurinn að veði.
Aftur á móti er aðalsöluvaran á Indlandi að selja Indverjum andlitskrem sem gerir þá hvítari....þeir þekkja greinilega ekki Michael Jackson heilkennið. Ætti kannski að athuga að selja þeim líka brúnkukrem.

Konni