Rafmagnað koffín og atvinnutækifæri

Jæja Mikael Tumi er óðum að ná fyrri kröftum. Það er eins og Mikael hafi áttað sig á ástandinu litið í spegil og ákveðið að taka til sinna ráða. Mikael étur nefnilega stanslaust á meðan hann er vakandi, maður hefur varla undan að moka mat ofan í hann og skófla skít....sem er jákvætt
Við fegðarnir kíktum á kaffihús um daginn til að losna aðeins við riceandcurry stemninguna um stundarsakir, svala koffínþörfinni í vestrænu umhverfi og gleyma stað og stund...réttara sagt indversku áreiti. Barista þjónar þeim tilgangi nokkuð vel. Við fegar voru heppnir, pabbinn fékk sitt koffín rétt áður en rafmagnið fór af borginni. Get nú ekki sagt að ég sé rafmagnsheppinn, nokkrum sinnum lent í því að fá ekkert rafmagn né kaffi. Niðurstaðan er EKKI vanmeta rafmagn. Mitt í öllu rafmagnsleysinu á Barista spjallaði ég við tvo Indverja sem voru í hálfgerðu sjokki. Ekki var það vegna rafmagnsleysis heldur menningarsjokk í eigin landi, þeir voru nýfluttir heim til Indlands eftir áratugaveru í Bandaríkjunum. Kvörtuðu undan mengun, hita og geðveikri umferð. Ég sannfærði þá um að þetta væri tímabundið væl í þeim, brátt kæmi rafmagnið á og þá væri lítill munur á þessu lífi. Þeir voru ekki sannfærðir enda þjakaðir af koffínleysi. Skemmtilegt að hitta Indverja sem eiga erfitt með að venjast eigin menningu og landi. Koffínleysi getur fyllt mann vonleysi, rafmagnsleysi hjálpar ekki.

Í landi þar sem einn milljarður býr er erfitt að gera sér í hugarlund hvernig Indverjar fara að því að finna þessum mannfjölda einhverja atvinnu. Eftir að hafa rannsakað málið óvísindalega í nokkrar vikur er niðurstaðan einföld. Indverska aðferðarfræðin er einfaldlega að ráða fólk í óþörf störf t.d. öryggisverði á hverju strái og í hverjum hraðbanka sem dæmi. Einnig að hafa 10 í vinnu sem tveir geta leyst auðveldlega. Lítum á nokkur dæmi:
Kíktum í skartgripabúð í dag, tveir starfsmenn sýndu okkur innganginn að búðinni, aðrir tveir sáu um að opna hurðina. Inn í búðinni voru hvorki fleiri né færri en 36 starfsmenn, lygilegt hreinlega. Samtals: 40 starfsmenn og það voru bara þeir sem ég sá, kannski voru fleiri bakvið, inn á lager, í mat og ef til vill einhverjir veikir eða í fríi.
Annað athyglisvert dæmi: fórum í barnabúð um daginn, frekar lítil búð en inn í búðinni var ekki þverfótað fyrir starfsfólki og við einu kúnnarnir. En í þetta skiptið taldi ég ekki nema 20 starfsmenn, sem betur fer fyrir starfsfólkið gat Mikael haldið helmingnum uppteknum með skemmtiatriðum á meðan hinn helmingurinn af staffinu starði á okkur. Af þessum 20 starfsmönnum voru tveir að afgreiða okkur, einn hélt á körfunni og hinn setti í körfuna. Magnað...þess virði að sjá.
Fyrir nokkru síðan báðum við hótelið um að redda nokkrum hlutum fyrir okkur út úr búð, það kom ekki einn þjónn til þess að bjarga málinu, allt í allt voru þetta níu hausar að taka niður eina stutta pöntun. Óborganlegt og atvinnuskapandi.

Konni