fimmtudagur, 28. febrúar 2008

Stundum er bara betra að hringja í almættið...eða senda SMS




Vonum bara að HANN sé ekki utan þjónustusvæðis.
Flestir íbúar í Goa eru Kristni trúar (kaþólikkar). Hér eru kirkjur í stað hofa, þökk sé portúgalskum trúboða og yfirráðum Portúgala allt til 1961. Ekki alveg það sem maður á að venjast með öll þessi hof og hinduisma í kringum sig.

Við erum komin með nýja ljósmynda og myndbandasíðu, gamla fotki síðan er enn virk en hér er framtíðin (enda unnið á Mac): http://web.mac.com/konniogella/ Endilega kíkja inn og fá sér kaffi og karrý. Opið allan sólarhringinn.

Konni

þriðjudagur, 26. febrúar 2008

6 búnar, 93 eftir

Ég fór aftur á 99 varieties of Dosa í hádeginu og í þetta skiptið dró ég félagana úr vinnunni með. Þarna er nefnileg hægt að fá fínan hádegismat fyrir 120 kall íslenskar sem er reyndar dýrt við hliðina á matnum í vinnunni sem kostar 50 kall.

Ég smakkaði eftirfarandi:
Cheese masala dosa
butter masala dosa
lady finger butter masala dosa
spinach masala dosa
scrambled butter dosa
crispy crispy dosa (ala Nutan)

Þá á ég bara eftir að smakka 93 afbrygði af dosa og þá get ég farið heim!

mánudagur, 25. febrúar 2008

Goa, Rússar, 1985 og brúðkaup

Þá er veturinn loksins búinn í Hyderabad, þegar verst lét féll hitinn niður í 22-24 gráður hjá mister Celsíus. En nú stendur hann í 33-34 gráðum og fer hækkandi á næstum misserum, jafnvel upp að 45 gráðum....það er fjári heitt geri ég ráð fyrir. En sem komið er þetta alveg þolanlegt. Eins og stendur erum við ekki beint æst í að henda okkur í sólbað eftir sólbruna og flagnandi skinn á strandstaðnum Goa. En Goa er frábær staður eða réttara sagt fylki, allt til alls að drekka í sig sól, sand, sjó og bjór.

Tilgangur ferðarinnar var að skella sér í strandabrúðkaup hjá nágrannanum okkar, það er allavega okkar afsökun. Gistum á fínu hóteli fyrir utan að vera illa viðhaldið, skítugt, með vondan mat og stútfullt af miðaldra Rússum í marglita speedo sundskýlum í pakkaferð frá Moskvu....Á tímabili leit þetta út eins og speedo sundskýluráðstefna. Rússarnir töluðu við okkur einungis á rússnesku, starfsfólkið talaði við okkur á rússnesku, skiltin voru á rússnesku og líka matseðlarnir. Hver segir að 1985 sé hluti af fortíðinni? Eini maðurinn sem skildi þetta allt saman var Mikael Tumi, enda talar hann og skilur öll tungumál í heiminum.
Nú þurfum við ekkert að fara til Rússlands, fengum það beint í æð á Indlandi og án þess að upplifa skítakulda og kommúnisma. En hótelið var jú þriggja stjörnu og glæsilegt að öðru leyti og móttakan leit út eins og risastórt skip....það sérðu ekki hjá fimm stjörnu hótelum.

En þá að brúðkaupinu, frábært að upplifa strandabrúðkaup með öllu tilheyrandi. Ella og Mikael Tumi uppstríluð eins og indverskt kóngafólk.
Brúðgauminn mætti til skjalanna á fílsbaki, eina leiðin fyrir brúðina að toppa það hefði verið að krúsa inn ströndina á jetski eða lenda úr fallhlífastökki....sem hún gerði ekki. Brúðkaupið vakti mikla lukku á meðal baðgesta í nágrenninu og þar sem þessi strönd er vinsæl á meðal ríkra miðaldra hvítra speedoskýlusinna og þeirra maka mátti allt í kringum athöfnina sjá speedoana með videocamerur og gamlar konur í bikiní sem einna helst minnti mig á ákveðnar persónur úr "Little Britain"....förum ekkert nánar út í það. Alltaf gaman að upplifa eitthvað nýtt í lífinu. Að lokum endaði veislan með heljarinnar flugeldasýningu á ströndinni.

Hér eru nokkrar myndir úr ferðinni á þessari tilraunavefsíðu: http://web.mac.com/konniogella/Myndir/Goa_Feb_3.html#5

Konni

sunnudagur, 24. febrúar 2008

Mikael Tumi stóri frændi

Það er ekki á hverjum degi sem maður sofnar síðdegislurinn sem litli frændi og vaknar sem stóri frændi. Þetta henti hann Mikael Tuma í gær en þá eignuðumst við glænýja frænku heima á fróni. Það var 15 marka velhærð rauðhærð prinsessa sem bættist í myndarlegan hóp stökkbreyttra. Þar fullkomnaði bróðir minn og frú fjölskyldumynstrið en fyrir eiga þau tvo rauðhærða stráka. Stórt knús til þeirra allra:)

Annars er mikil letihelgi að baki. Ekki veitir af eftir Grússlandsferðina í síðustu viku. Ég átti eftir að segja ykkur frá því. Ímyndið ykkur Moskvu í 34 stiga hita og þið eruð komin með Góu. Ég hef reyndar aldrei komið til Moskvu.
Ég er enn að maka á mig aloe vera en er að jafna mig í maganum. Það eru góðar fréttir fyrir ykkur sem ætlið að koma öll í heimsókn er það ekki að ég kann orðið á svona Indverja og skolaði þeim burt við fyrstu sýn með Indverskum skammti af sýklalifjum. Miðvikudagurinn var með verri dögum. Þegar maður er ósofinn, með magapínu, ógleði, 2 stigs bruna og eldhressan son á besta aldri er indverskur flugvöllur ekki óskastaðurinn til að vera á. Mig langaði heim. Indverskir flugvellir eru skítugir, fullir af fólki og afgreiðslan er eins og öll önnur afgreiðsla afskaplega hæg. Hún Bíbí frænka væri löngu búin að missa þolinmæðina yfir þessu og það sama gerði ég. Mig langaði bara heim í kuldann, í hröðu afgreiðsluna, góða matinn og til vinanna minna.
En... ég lifði þetta af. Ég hef nettar áhyggjur af því að ég drepist úr húðkrabbameini, en það verður ekki alveg strax.

föstudagur, 22. febrúar 2008

Andstæður

Eins og áður hefur komið fram þá er Indland land andstæðna, þetta sést einna best í muninum á ríkum og fátækum. Hi-Tech city þar sem Google, Microsoft, Nokia og Motorolla ásamt fleiri eru með glansandi skrifstofur er aðeins örfáum kílómetrum frá fátækrahverfunum. Þar sem er pláss, þar eru kofar fátæklinganna. Einhver sagði mér að Indland ætti flesta milljarðamæringa í heiminum, en Indland er líka það land í heiminum sem á flest börn á grunnskólaaldri sem eru vannærð.

Lesið endilega þessa grein, hún gefur nokkuð góða innsýn í ástandið:
Indian industrialist to build $1 billion "home" amidst Mumbai's multimillion slum-dwellers

Andrea Borg Afmælisbarn


Hún Andrea Borg uppáhalds frænka hans Mikaels Tuma átti afmæli í gær. Við sendum henni stórt knús í tilefni dagsins. Hún er að fara að eignast lítinn bróður segir hún. Hana langaði samt meira í systur því stelpur eru svo fallegar:) Hún er núna 4 ára. Við bíðum nú og reynum að vera þolinmóð eftir nýrri frænku sem átti að koma í heiminn í gær! Þolinmæði þolinmæði...:) Sendum Sigríði ögn af henni sem situr heima og bíður...

This is a special car sir!

Ég þarf að segja ykkur frá Góu seinna eða Grússlandi eins og ég vill frekar kalla hana því þarna var nánast meira af rússum en indverjum. Konni kannski segir ykkur frá því.
Setning ferðarinnar var sögð af leigubílstjóra númer tvö sem kom að hótelinu þegar við vorum á leiðinni heim. Bíll númer eitt var bílbeltalaus eins og er all algengt og við þverneituðum að ferðast í honum. Þessi var með bílbelti en of lítill fyrir allt draslið og okkur með. Þar að auki rukkaði hann alltof hátt fyrir ferðina..
Konni: "how much?"
Bílstj: "1000 rupies sir"
Konni: "no no, 800, it says 800"
Bílstj.: "but this is a special car sir"
Konni: "what?" "what is so special about it?"
Bílstj: "It has seatbelts sir" "special car"
......
Hvað skal segja.....

Á skrifstofunni í morgun eru vinir mínir nokkrir búnir að vera mjög huggandi um útlit mitt, "you look bad", "your eyes have gone in", "you didnt sleep well?" mín sem sagt fékk matareytrun í fyrradag eina ferðina enn.
En það besta kom frá Soniu: "what is this?" "those spots?" og benti á hökuna mjög áhyggjufull. Eftir nokkra rannsókn komst ég að því að hún var að meina freknurnar;)

föstudagur, 15. febrúar 2008

Valentínusardagurinn

Hann er víst í dag. Til hamingju hjartaknúsarar um allan heim. Indverjar virðast halda mikið uppá þennan dag, enda eru þeir afskaplega rómantískir. Rómantískir og dramatískir. Ég er ekki viss um þó að indverskir karlmenn eldi handa konunni sinni í kvöld en einhversstaðar verða mörkin að liggja;)


Mér leiddist svo í vinnunni í morgun og saknaði vinnufélaganna heima á fróni. Svo fór ég í mat og þegar ég kom aftur þá voru nágrannar mínir búnir að skreita svona líka svakalega vel í tilefni dagsins. Það er skreitingarkeppni í dag. Flottasti básinn fær verðlaun, hvað það verður veit enginn... kannski masala dosa? Þeir allavega björguðu deginum og brosið er aftur komið á smettið.

Talandi um Dosa þá fór ég á æðislegan stað í gær (og í fyrradag). Hann heitir 99 varieties of Dosa. Dosa er pönnukakan munið þið, eins og indian style Crépes. Ég er búin að smakka tvær gerðir og það eru þá 97 eftir. Ég er einni dosu á undan Konna en hann er bara búinn að smakka 1. 2-1 fyrir Ellu (þetta minnir á badmintonið, það skal reportað að ég tók karlinn í bakaríið um daginn;)

En njótið dagsins, hvort sem þið ætlið að halda upp á hann eða ekki. Ég fékk hjartalaga blöðru sem Konni keypti fyrir utan hjá afa í gær. Hún endaði hjá Mikael sem fannst hún hreint alveg æði.

Ella

ps. Erum að fara til Góu á morgun. Get ekki beðið! Leila og Rob eru að gifta sig á ströndinni þar á þriðjudaginn og mín er búin að kaupa sér indverskan kjól fyrir tilefnið, gyllt öklaband og gullsandala.

mánudagur, 11. febrúar 2008

Veðurfréttir

Eins og þið vitið þá er vinsælt að tala um veðrið á íslandi. Það er yfirleitt lítið að frétta af veðrinu hér, það er svolítið mis heitt, stundum skýjað og stundum ekki en yfirleitt hiti um 25-30 gráður.
En..... í morgun rigndi! Það er allt á floti á götunum en samt rigndi bara í um 10 mínútur. Hvernig verður þetta í monsooon? Mig grunar að gatnakerfið hérna leggist á hliðina því það bólar lítið á holræsum, amk. holræsum sem virka.

fimmtudagur, 7. febrúar 2008

Starfsmaður í þjálfun og annar út á plani

Hvað er að gerast á klakanum? VETUR í allri sinni dýrð...og við að missa af öllum herlegheitunum. Það er nú líka vetur hjá okkur þessa dagana, sá nokkur ský í morgun. Veðurspáin gerir líka ráð fyrir því að hitastigið detti niður í 25-26 gráður á morgun...burrr. Eina leiðin til þess að fá snefil af almennilegum kulda er að stinga hausnum inn í frysti á hálftíma fresti. Gafst fljótlega upp á því. Hér kvíða menn komandi sumri og hvetja alla til að njóta vetursins á meðan hann varir....eitthvað öfugt við það sem maður þekkir úr sínum heimagarði.

En þá að máli málanna
Bílstjórinn og hans frú hafa búið hjá okkur síðustu 10 daga, réttara sagt fengu smá afdrep í hundakofanum sem er sirka helmingi minna að flatarmáli en leikherbergi Mikaels. En Ella ákvað að henda þeim út í gær....greyin, það er dýrt að vera fátækur. Í sárabætur ákváðum við að bæta konu bílstjórans á starfsmannalistann, hví ekki....vantar alltaf meira starfsfólk það var líka laus staða í helgarþrifum. Það verður léttir að losna við þau leiðindi. Nú fyrst við vorum að uppfæra starfsmannamálin þá þótti okkur tilvalið að ráða til okkar straujara...The Iron-Man, kostar heilar fimm krónur að strauja eina flík.....hverri krónu virði fram og aftur. Eftir síðasta starfsmannafund hef ég eiginlega misst tölu á því hvað margir vinna við að þjónusta rassgatið á okkur...alla vega 6 manns. Hvernig í and...fórum við að því að hafa engann starfsmann áður fyrr. Næsta á dagskrá er að setja starfsmannamálin í excel skjal. Án þeirra væri ég ekki að skrifa BA-ritgerð, spila tennis, golf og badminton. Ég skal borga starfmannasjóðinn.
Tennistíminn okkar féll niður í dag, ástæðan; allir tennisboltarnir týndust fyrir nokkrum dögum síðan....Aðeins á Indlandi er það mögulegt og kemur hreinlega ekki á óvart! Við höfðum sent Surya (bílstjórann) heim og þurftum því að labba heim, bæði tvö í glænýjum hvítum tennisskóm þrammandi í gegnum mannmergðina og fátæktarhverfi með nýju tennisspaðana okkar.....þvílíkt colonial pakk.

Konni

Bangalore, matur => bumbur

Bangalore er skemmtileg borg. Töluvert hreinni, grænni og nútímalegri en Hyderabad. Það er mikill IT bransi þarna og meðal annars sá ég torg merkt Sonata en Sonata sér að viðhalda því. Mér fannst líka maturinn betri en það er sennilega líka útaf því að ég var alltaf með Ravi ig VJey í að velja ofan í mig það besta af matseðlinum. Helstu uppgötvanirnar eru Idly og Dosa sem er algengur morgunmatur í Indlandi. Idly er hrísgrjónakaka sem maður dýfir ofan í hvíta (sterka) og rauð (sterka) sósu. Dosa er pönnukaka sem er líka díft ofan í hvíta og rauða sósu. Masala Dosa er svo Dosa með kartöflurétt inni, svakalega gott.
Ravi og VJey buðu okkur í mat á sunnudagskvöldið svo við gætum bragðað heimalagaða mat. Í matinn var Dahl, hrísgrjón og Parata sem er chabatti fyllt með kartöflurétt. Alveg hrikalega gott. Almennt á indlandi er reglan sú að á norður indlandi borða menn brauð eins og Roti, Chabatti, Parata, Polka og Naan með matnum en á suður indlandi borða þeir hrísgrjón og meiri hrísgrjón. Þeir gera þetta ofugt í Karnataka sem er fylkið sem Bangalore er í, þar eru þeir miklar brauðætur en í Hyderabad sníst lífið um hrísrgrjón. Í Bangalore fá þau sér hrísgrjón eftir matinn til að fullkomna máltíðina;)
Við erum öll komin með bumbu af öllu þessu brauð, hrísgrjóna og dahl-áti. Olíur eru líka mikið notaðar í matargerð svo eitt lag af olíu er komið framan á vömbina. Ég dró fram æfingardýnu og nú dugar ekki annað en að gera magaæfingar á hverjum morgni.

Samkynhneigð á Indlandi

Við áttum mjög góða helgi í Bangalore með þeim Ravindra og Vjey (veit ekki alveg hvernig það er skrifað, en hljómar Vee-Jey, sem sagt konan hans Ravindra). Ravindra er að vinna fyrir okkur í Bangalore og er mjög fínn strákur. Þau hjónin hentust með okkur borgina þvera og endilanga alla helgina og voru alveg frábær.
Talið barst að samkynhnegð á sunnudaginn. Ég veit ekki alveg hvernig það kom til því ég var hjá mr. Gustafsberg en umræðurnar voru áhugaverðar. Það voru aðallega spurningarnar sem voru áhugaverðar sem komu frá þeim. Eins og.. fá samkynhnegðir vinnu á íslandi? Fá þeir sömu laun? Fá þeir að vinna með öðru fólki? Er komið fram við þau eins og annað fólk?
Þau höfðu aldrei þekkt samkynhnegðan mann né konu að eigin sögn en að því er mér skildist þá lenda þeir helst í betli þar sem þeir fá enga vinnu og eru útskúfaðir úr samfélaginu. Það er sem sagt ekki litið á þetta fólk fögrum augum. Þetta er sorglegt en eins og með margt annað hérna þá á þetta eftir að breytast á komandi árum. Vonandi.
Svona til að leggja mitt á vogaskálranar þá sagi ég þeim nú að ég þekkti nokkra homma og þeir væru bestu skinn;)
Ég þekki ekki alveg hvernig þetta er í Mumbai en mér þykir líklegt að þetta sé aðeins öðruvísi þar, hún er einna nútímalegust af borgunum hér í Indlandi.