Mikael Tumi stóri frændi

Það er ekki á hverjum degi sem maður sofnar síðdegislurinn sem litli frændi og vaknar sem stóri frændi. Þetta henti hann Mikael Tuma í gær en þá eignuðumst við glænýja frænku heima á fróni. Það var 15 marka velhærð rauðhærð prinsessa sem bættist í myndarlegan hóp stökkbreyttra. Þar fullkomnaði bróðir minn og frú fjölskyldumynstrið en fyrir eiga þau tvo rauðhærða stráka. Stórt knús til þeirra allra:)

Annars er mikil letihelgi að baki. Ekki veitir af eftir Grússlandsferðina í síðustu viku. Ég átti eftir að segja ykkur frá því. Ímyndið ykkur Moskvu í 34 stiga hita og þið eruð komin með Góu. Ég hef reyndar aldrei komið til Moskvu.
Ég er enn að maka á mig aloe vera en er að jafna mig í maganum. Það eru góðar fréttir fyrir ykkur sem ætlið að koma öll í heimsókn er það ekki að ég kann orðið á svona Indverja og skolaði þeim burt við fyrstu sýn með Indverskum skammti af sýklalifjum. Miðvikudagurinn var með verri dögum. Þegar maður er ósofinn, með magapínu, ógleði, 2 stigs bruna og eldhressan son á besta aldri er indverskur flugvöllur ekki óskastaðurinn til að vera á. Mig langaði heim. Indverskir flugvellir eru skítugir, fullir af fólki og afgreiðslan er eins og öll önnur afgreiðsla afskaplega hæg. Hún Bíbí frænka væri löngu búin að missa þolinmæðina yfir þessu og það sama gerði ég. Mig langaði bara heim í kuldann, í hröðu afgreiðsluna, góða matinn og til vinanna minna.
En... ég lifði þetta af. Ég hef nettar áhyggjur af því að ég drepist úr húðkrabbameini, en það verður ekki alveg strax.