úti er ævintýri

Þetta er síðasta vikan okkar í Hyderabad. Ég veit ekki hvort við munum koma hingað aftur, Hyderabad hefur ekki skapað sér nafn sem vinsæll ferðamannastaður en hver veit nema það verði tilefni til að koma hingað aftur vegna vinnu. Við höfum oft talað um það að það væri gríðarlega gaman að koma hingað eftir 10 ár og sjá breytinguna á borginni. Borgin stækkar ört og það er mikið verið að byggja af stórum og glæsilegum skrifstofu byggingum uppi í HiTech city og Gatchibowly en í þessum hverfum má finna stóru IT fyrirtækin og fjármálafyrirtækin. Af öllum hótelunum sem er verið að byggja má ímynda sér uppbygginguna á næstu árum, Marriott er að byggja held ég 2 ef ekki 3 í viðbót við það eina sem er fyrir og Novotel er að byggja amk. eitt ef ekki tvö í viðbót.

Sonata er að fara að byggja nýjar höfuðstöðvar ekki langt frá HiTech city. Það hefði verið snilld að vinna þar uppfrá en öðruvísi upplifun auðvitað en að vinna hérna niðurfrá í það sem fer að vera gamli hlutinn af borginni. Þetta svæði sem skrifstofan mín er á var og er enn miðborgin ef svo má kalla þó svo kaffihúsin, göngugöturnar og torgin þvælist ekki beint fyrir manni. Flugvöllurinn var hérna utar í götunni en nú er búið að opna Frankfurterinn út í Shamsabad.

Eins og það hefur verið gaman að fylgjast með íslandi úr fjarlægð síðust mánuði þá verður gaman að fylgjast með Indlandi á næstu árum. Bara ef þeim tekst að uppræta spillinguna sem er landlæg hérna í flest öllum stéttum og byggja upp 'infrastructurinn' (íslenskt orð óskast) þá þróast hlutirnir hratt.

Við fórum á kynningarfund hjá útflutningsráði áður en við komum hingað út sem bar titilinn 'Indlandsglugginn er opinn núna', það er nokkuð ljóst að tækifærin eru næg fyrir þá sem eru til í slaginn. Tökum sem dæmi bara búðareigendur, kaffihús, matsölustaði og fleira þegar almenningur hér fer að hafa meiri pening á milli handanna. Svo ekki sé talað um IKEA og BYKO. Ég vona bara að Indverjar hafi vit á því að rækta og snobba fyrir eigin menningu og hönnun en fylli ekki öll götuhorn af amerískum og evrópskum vörumerkjum. Sérstaklega hér í hyderabad þá snobba menn fyrir öllu sem ammerískt er og skilja ekki þegar ég fussa og sveia yfir því. Þetta er ekki ólíkt því sem var heima, hver hefur ekki heyrt einhvern segja með merkisvip "já já hann Siggi hann lærði í ameríku".

Það þykir gríðarlega fínt að vera sigldur og hefur mikið verðmæti ekki bara á ferilsskránni heldur einnig þegar kemur að heimanmund. Sigldur maður á von á hærri heimanmund, spurningin er hvort sigld kona komi með minni heimanmund?


Ég spurði hann Pankaj sem vinnur með mér um daginn hvort fólk hér væri ekkert að horfa til þess að fara til Japan eða Kína í nám í staðinn fyrir ameríku. Hann var ekki lengi að svara því og sagði að Indverji gæti ekki lifað af í Japan, það væru tvær ástæður fyrir því:
a. Japanir eru svo stundvísir
b. Indverji myndi svelta í Japan

a er alveg rétt hjá honum, Indverjar verða seint frægir fyrir stundvísi. En b? Báðar þjóðir éta hrísgrjón í flest mál, en hins vegar veit ég ekki hvort það fáist dahl í Japan. Menn segja að svo lengi sem þjóðin eigi nóg dahl þá deyr enginn úr hungri.

Já þetta eru ljúfsárir dagar. Við fljúgum frá Hyderabad á föstudagskvöldið. Erum svona rétt byrjuð að pakka og erum í samningaviðræðum við flutningsaðila. Það er svolítil íslandsstemmning í þessu fyrirkomulagi hjá okkur, eða kannski Siggu-stemmning:)

Eins og allir lenda í sem flytja til Indlands þá tekur það aðeins á þolinmæðina. Ekki bara að eiga við (þjónustu)aðila til þess að halda vatni, rafmagni, interneti, sjónvarpi og heimilstækjum gangandi heldur einnig í vinnunni að eiga við hugsanagang sem er ekki eins og maður á að venjast. Stundum finnst mér ég hafa breyst í gamla gráhærða kennslukonu í lok dags sem heldur uppi falska brosinu til að hylja pirringinn á meðan gráu hárin læðast fram undan ömmuspennunum.

En fólk er duglegt, og er tilbúið til að vinna mikið og eins og alls staðar í heiminum er hægt að gera ótrúlega hluti með rétta fólkinu.

En ég á eftir að sakna Indlands mikið. Og er pínu hrædd um að okkur fari að leiðast eftir nokkrar vikur heima svo í guðana bænum komið í heimsókn til okkar annað slagið!

Nýtt heimilisfang okkar er:
Álfatún 12
200 Kópavogur
Ísland

Sjáumst eftir rúmlega viku á Íslandinu góða. Hjá litlu þjóðinni sem nær því ekki einu sinni að fylla eina Indverska borg, varla bæ. Meðalstórt þorp kannski. En er sjálfstæðari en indverska beljan sem röltir um götur Hyderabad til þess að drepa tímann.