Þegar við bjuggum á Sólvallagötunni (forðum daga) kíktum við oft í Kjötborg á Ásvallagötunni ef okkur vantaði mjólk eða eitthvað smáræði. Kjötborg er ein af þessum fáu litlu hverfisbúðum í Reykjavík sem eru enn á lífi en þeim fer ört fækkandi. Hún minnir mig á það hvað það er gott að búa í vesturbænum:)
Kjötborg er í eigu tveggja bræðra. Iðulega stóðu þeir á spjalli við fastakúnnana þegar maður kom inn um þau mál sem voru heitust á hverjum tíma. Ef maður spurði um eitthvað sem var ekki til þá var svarið alltaf "komdu aftur á morgun vænan og ég skal hafa þetta til handa þér". Einu sinni komum við mamma þarna þegar annar bróðirinn var að loka, hann kallaði yfir götuna, "vantaði þig eitthvað gæskan?, komdu inn, mér liggur ekkert á". Þetta er snilld, einu sinni hljóm Maren úr miðjum pizzubakstri að redda einhverju, um leið og hún kom inn askvaðandi heyrðust "hvað vantar þig væna, þú ert greinilega á hraðferð, við skulum redda þessu strax".
Ég fýla svona, þetta er svo heimilislegt eitthvað. Þeir líka skrifa hjá fólki, en það er nú betra að borga bara. Með seðlum, því þeir eru ekkert hrifnir af því að strauja kortið fyrir klink.
Ég fór í fiskbúðina á road number 2, Banjara Hills í fyrradag að kaupa nýja síu í fiskabúrið mitt því það hreinsast ekki nógu vel. Ég var ekki með seðla á mér, bara kort. Það var ekki mikið vandamál. "no problem, you just pay me later". Og það í miðri rúmlega 7 milljón manna borg. Ég sagðist auðvitað koma strax á morgun; "no problem, dont come for me, just come next time you are passing by".
Kaupmanninn á horninu má finna víða.
Ella
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli