Glókollurinn Mikael Tumi vekur mikla athygli á Indlandi, vægast sagt. Við fegðarnir fórum í almenningsgarð um daginn ( og þessi garður hefur ekki verið sprengdur í loft upp) svona til að slaka aðeins á og spóka okkur á meðan Ella vinnur fyrir hrísgrjónunum.
Þessi ferð reyndist lítil slökun eftir allt saman, til að byrja með þá þurfti ég að festa bílstólinn hans Mikaels með óhefðbundnum aðferðum þar sem engin sætisbelti reyndust í leigubílnum. (hámarkshraði var 35km...engin hætta á ferð) Venjan er að leigubílstjórar henda barnabílstólnum í skottið...ætli þeir haldi að þetta sé ný tegund af ferðatösku? En við komust á leiðarenda eftir umferðarstíflu og mengunarský. Í venjulegri umferð, sem er aldrei - nema á nóttunni, tekur sirka 45 mínútur að fara 10km.
Eftir sprengjuleit voru feðgar komnir á ról í garðinum, þar mátti sjá mikið af pörum - verðandi hjón í tilhugalífinu, fullt af krökkum og fjölskyldum, nokkrar múslí-mömmur, ógiftar vinkonur (svartklæddar) og svo hvítu feðgarnir með barnavagn. Við hefðum alveg eins getað verið með skilti sem á stóð: Come and see the white man with a white toddler in a carriage. Please don't touch - they don't speak Hindi.
Til að byrja með nutum við athyglinnar, ég féll reyndar alveg í skuggann - þessi fjórtán mánaða glókollur átti garðinn, ég hefði átt að rukka aðgang. Hefði dugað fyrir riceandcurry. Gestir og starfsfólk starði á okkur, sumir vildi fá að koma við Mikael og allir spurðu: where is mommy? (indverskur hreimur: veddís mummí?). Samviskusamlega sagði ég öllum að mamma væri í vinnunni: "mommy working" Allar mömmurnar horfðu einkennilega á mig eftir þetta svar, þær skildu alveg hvað ég var að segja en þær skildu ekki að ég væri með krakkann í garðinum án mömmu. Fékk það á tilfinninguna að ef þær réðu þá myndu þær skipta mér út af fyrir mömmuna. Svipurinn á þeim var eins og eitthvað væri að þessu heimilislífi, faðirinn ekki að vinna og mamman ekki með barnið.
Ógiftu vinkonurnar fengu sinn skerf að halda á Mikael til skiptis - frítt. Við ákváðum að forða okkur heim þegar hópur af skólabörnum ætluðu nánast að eigna sér barnið. Ég held að ég hafi einhverja hugmynd eftir þessa skógarferð, hvernig fyrsta svarta manninum á Íslandi leið. Hvítur karlmaður með hvítt barn í barnavagni og enga mömmu á Indlandi......óborganlegt.
Að lokum....einn bjór (650ml) kostar 80 krónur
Konni
mánudagur, 26. nóvember 2007
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
Hæ hæ. Það er gaman að lesa pistlana ykkar frá Indlandi. Það hafa eflaust skapast heitar umræður um stöðu kynjanna yfir kvöldmatnum hjá öllum þeim sem hittu ykkur í garðinum þennan dag ! Bestu kveðjur frá Kanada. Lína & Alex
Æ Æ Konni minn. Þetta hljómar ekki vel. En ef þú lendir í vandræðum er gott að vita af Súperman hinum idverska og vinkonu hans, Spiderwoman, í grenndinni:
http://youtube.com/watch?v=f5Pjo0WjBcs&feature=related
Bestu kveðjur í sólina, Vala
Hahaha...Indverjar eru snillingar í vondu sjónvarpi, erum með 90 indverskar sjónvarpsstöðvar af þessu bulli.
Skrifa ummæli