fimmtudagur, 17. janúar 2008

Þolinmæði þrautir vinnur allar

Þetta hefur hann faðir minn sagt mér nokkrum sinnum um ævina, enda veitir ekki af og þekkir hann sennilega sjálfur óþolinmæðina í dótturinni enda hefur hún það ekki langt að sækja;)
Maður þarf að hugsa um þetta góða máltæki all oft hér í Indlandi. Það er reyndar merkilegt hvað sumt hefur gengið vel en annað tekur sinn tíma. Við erum til dæmis komin með sjónvarp sem reyndist vel um helgina því á aðfaranótt laugardags vöknuðum við Konni bæði með upp og niðurgang sennilega vegna matareytrunar úr ís sem við borðuðum kvöldið áður. Lau-sun og mán voru því hálf aumingjalegir. Sem betur fer slapp Mikael betur en við en hann tók það út í fyrrinótt í staðinn.
Nú við erum komin með gas eftir vikuvinnu, garðirkjumann (sem reyndar sést aldrei og enn þá minna sést að hann geri eitthvað þegar hann er þarna), mæðgur sem þrífa fyrir okkur á hverjum degi, ekki veitir af því einhvernveginn fyllist allt af skít á stundinni (sérstaklega á niðurgangstímum).
Í veikindunum sendi ég bílstjórann út á örkina að kaupa nagla svo við gætum hengt upp myndirnar. Hann kom stoltur til baka með poka fullan af nöglum sem litu út eins og hann hefði tínt þá úti á götu því þeir voru svo riðgaðir. Þeir bognuðu um leið og ég reyndi að negla þá í vegginn (með fína blómahamrinum frá Calidris, hann hefur reynst vel).
Netið kemur vonandi um helgina, sem útlendingur þá get ég ekki fengið alminnilega nettengingu, svo ég endaði á því að taka tengingu á nafni Sudhakars sem vinnur með mér. Stórhættulegir þessir útlendingar, þeir gætu farið að tala heim ef þeir fá of góða tengingu. Annars eru auglýsingarnar hér frá netfyrirtækjunum stórkostlegar, "upplifið meiriháttar nethraða, við erum með í boði 128, 256 og 512 kb tengingu hvar sem er í Hyderabad!" Spennandi ekki satt:)
Annars var okkur boðið í bjór í fyrradag hjá pari sem býr neðar í götunni. Hún er frönsk og hann breskur. Hann er að vinna hér fyrir Budwiser. Það var mjög hressandi enda eru þau bæði mjög hress og skemmtileg.

kveðjur frá ælulandi

3 ummæli:

Helga sagði...

Sæl Ella mín.Ég sé þig í anda að taka á öllu þínu til að missa ekki þolinmæðina yfir hlutunum. Þú verðir orðin mjög sjóuð og þolinmóð eftir þessa mánuði. Hver veit nema þú eigir eftir að slá okkur öll út hvað þolinmæðina snertir þegar líður á árið.
Þolinmæðin þrautin vinnur alla, segir máltækið.
Þegar við vöknuðum í morgun var - 15° svo ég skreið undir sængina mína aftur, mun skárra kl:10, bara -9°sól og fallegt veður.
Baráttu kveðjur til ykkar allra, mamma.

Nafnlaus sagði...

Sæl Ella. Alltaf gaman að heyra sögur af upp- og niðurgangi frá Indlandi. Vill svo skemmtilega til að um átta ár eru frá því að við Konni vöknuðum upp saman með upp- og niðurgang í Udaipur sem er nokkru norðan við Hyderabad. Þá vöknuðum við á sama tíma og vorum sammála um að ekki væri allt með felldu. Konni reið á vaðið og sagðist þurfa á klósettið. Þegar miklar drunur tóku að berast frá baðherberginu varð ég var við að eitthvað var að fara af stað hjá mér. Ég endasentist yfir gólfið og kastaði duglega upp í ruslafötuna í allgóða stund og lá orkulaus eftir á gólfinu. Þá vildi það sem eftir var niður um hinn endann og ég reyndi að fá Konna til að opna baðherbergið. Þá var hann tekinn til við að æla í vaskinn með miklum látum. Að lokum hleypti hann mér inn og þá var komið að mér að vera með læti á klósettinu. Síðan lágum við saman í rúminu það sem eftir lifði dags.
Var þetta eitthvað svipað hjá ykkur á laugardaginn eða ertu ekki tilbúin í svo ítarlegar lýsingar?

Ella sagði...

ohh þetta hljómar svo kósí hjá ykkur og mjög svipað bara og ástandið var um síðustu helgi. Það hjálpaði að hafa 4 baðherbergi á svona stundu. Það þurfti mikla nákvæmni til þess að ná bæði upp og niðurganginum án þess að slys yrðu;)