Á laugardaginn var 'Republic Day' í Indlandi en árið 1950 tók stjórnarskráin gildi og því er þetta mikilvægur dagur í lífi þjóðar. Á föstudaginn var 'ethnic dressing' dagur hér í Sonata, Sonia (einn skugginn) mætti í sarí þrátt fyrir miklar yfirlýsiingar um að það væri ekki hægt að vera í þessu. Sarí er þessi dæmigerði kvenklæðnaður sem amk. lægri stéttir bera dags daglega. Allar konur í þjónustustéttinni eru í sarí. Þetta er 5,5 metra langur efnisbútur sem er vafinn utan um mittið og svo restinni vippað yfir axlirnar og er afar óþægilegur búningur samkvæmt samstarfskonum mínum hér. Þið getið rétt ímyndað ykkur að þetta getur orðið þungt en mitt helsta áhyggjuefni er að þetta myndi detta allt saman í sundur á vandræðalegum stað. Svo er víst erfitt að labba í þessu. Þrátt fyrir þessar áhyggjur þá bera margar konur þetta hér með sóma.
Við misstum annars af skrúðgöngunni sem byrjaði víst hálfátta um morguninn á 'parade place' eins og hann Mohann orðaði það. Það er hér ekki svo langt frá vinnunni, sér staður fyrir skrúðgöngur.
Laugardagurinn var því 'dry day' í lífi þjóðar og er bannað að selja áfengi þennan dag. Samt er hægt að fá það (ölið sko) bakvið hús með smá álagi auðvitað fyrir viðvikið. Eins sannur íslendingur myndi gera þá hamstra indverjarnir áfengið bara daginn áður og sitja svo heima að svumbli um kvöldið. Sjálf keypti ég mitt öl hjá afa á föstudaginn en talandi um vínanda þá í tilefni bóndadagsins þá opnaði húsfrúin auðvitað indverskt hvítvín. Ég verð að segja að ég held að við vinkonurnar höfum staðið okkur betur en þetta í heimabrugginu í menntó. En ég ætla ekki að gefast upp og er komin með meðmæli með annarri tegund.
Annars vill afi alltaf að ég kaupi af honum viskí eða romm. Hann skilur ekkert í þessu bjórsvumbli.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli