Kóloníulífið

Það er ekki hægt að kvarta undan því að koma heim úr vinnunni á daginn og Mikael Tumi er heima sæll og glaður og barnfóstran búin að dekra hann allan daginn. Hún eldar fyrir hann á hverjum degi, Dahl, hrísgrjón, baunir og soðið grænmeti. Stundum bíður heil máltíð þegar ég kem heim og er það yfirleitt Dahl ásamt chabatta og einhverju gumsi og hrísgrjónum auðvitað. Hann dafnar vel í þessu dekri strákurinn og er töluvert orkumeiri seinnipartinn en þegar hann var búinn að vera á leikskólanum allan daginn. Það er ekki annað að sjá en að hann sé hamingjusamur með líf sitt í Hvísldalnum, svo er hann víst búinn að eignast vin sem hann leikur við á leikvellinum neðar í götunni.

Svo er auðvitað búið að þrífa húsið og þvo þvottinn þegar ég kem heim. Þrifmæðgurnar standa sig eins og hetjur eftir að þær fengu launahækkun og loforð um djús. Það kom reyndar í ljós að Leila var ekkert að gefa þeim djús, en þær meiga svosum alveg fá djús. Konni sér um þvottinn á milli þess að leita að golfsetti og skrifa ritgerð og stendur sig ekkert smá vel verð ég að segja. Metrómaður.

Við fórum í fyrsta tímann í tennis í gær. Það er tennisvöllur uppi á hæðinni fyrr ofan Hvísldal. Það var alveg frábært að spila í seinnipartssólinni með einkakennara auðvitað og lítinn strák að sækja boltana. ohhh kóloníulífið. Kennarinn er fínn, talar ekki mikla ensku en bætir það upp með líkamsmáli. Í gær fórum við í fimm mismunandi aðferðir við að slá í boltann og ég verð að segja að ég stóð mig með príði. Surya beið og horfði á á meðan og Mamatha var heima með Mikael. Svona er kóloníulífið;) Fólk úr hverfinu hópaðist að til að horfa á þetta hvíta pakk munda spaðann. Ég er ánægð með þennan völl, hann er mjög lócal, ekki í einhverjum fínum klúbb heldur bara á skólalóðinni í hverfinu svo við komumst aðeins í snert við Indland. Þegar ég eyði virku dögunum í vinnunni og um helgar reynum við að halda Mikael á frekar vernduðum stöðum. Maður fer ekki beint með hann á markaðinn, það er of mikið af fólki og of mikið af athygli. Stefnan er reyndar sett á að skoða meira markaðina hérna og túristastaðina þar sem Mamatha getur haft mikael fram að kvöldmat. Já það er eitt sem er mikið frelsi, barnfóstran fer þegar ég kem heim og ég þarf ekki að vera mætt klukkan á slaginu hálf fimm að sækja Mikael. Við höfum það sem sagt ágætt, söknum vina, vinnufélaga og fjölskyldu auðvitað en það má leggja ýmislegt á sig fyrir kóloníulífið;) Hvenær ætlar þú að koma í heimsókn?