Við vorum boðin í afmælið hennar Aniku á sunnudagskvöldið. Hún Anika býr í hverfinu og varð 2ja ára á sunnudaginn. Þau Mikael leika oft seinnipartinn í garðinum í hverfinu. Þetta er víst venjan að hafa barnaafmæli klukkan hálf átta sem er hálf einkennilegt ef þú hugsar til þess að grey afmælisbarnið er orðið dauðþreytt eftir daginn og fer að sofa milli átta og níu.
Við vorum einu útlendingarnir á svæðinu, fjölskylda Aniku er afskaplega vinaleg og tók vel á móti okkur. Þau búa saman Anika og systkyni hennar, mamma og pabbi og amma og afi. Afinn tók á móti okkur:
Afinn: "would you like something to drink, coctail, moctail, gin, whiskey or beer?"
Þetta er alminnileg tveggja ára afmælisveisla, með bar. Tónlistin var frekar spes líka, indverskt techno í hæstu styllingu. Þetta var stórveisla, hver sem er hefði orðið stoltur af því ef þetta væri 40 ára afmælisveisla heima. Hoppikastali, poppvél, súkkulaðigosbrunnur, pinnamatur og já.. kokteilar. Ég er viss um að hoppikastali kæmi vel út þegar líða tæki á kvöldið í íslensku partýi, ég mana ykkur að prófa.
Okkar maður byrjaði ekki vel og þverneitaði að gefa afmælisbarninu pakkann en mamman brosti og lét sem ekkert væri. Eftir fyrstu skoðunarferð um svæðið þá vakti hoppikastalinn mikla lukku svo þar stóðum við mest alla veisluna að forða barninu frá bráðum bana þar sem fleiri krakkar á svæðinu báru sömu tilfinnningar til hoppikastalans og Mikael.
Ég gafst upp á undan þeim stutta og nánast hljóp út með þá pilta í eftirdragi. Íslensk barnaveisla með 20 krökkum hlaupandi um 60fm íbúð hljómar róandi miðað við þessa technoveislu. Indverjar kunna heldur betur að halda partý.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli