Hagyrðingar í Calidris

Svo verð ég að birta þessar vísur eftir félaga mína í Calidris, Bjössi var að fara yfir pósthólfið sitt og þá kom þetta aftur á yfirborðið. Þetta er hrein snilld, enda miklir snillingar á ferð.

Á þessum tíma var uppáhaldið okkar hann Mummi kokkur ekki byrjaður svo allir voru hálf horaðir og væskilslegir í þá daga. Við pöntuðum mat frá Nóatúni í hádeginu sem stundum kom og stundum ekki og á föstudögum fékk einn það hlutverk að panta heimsendan mat.

Þennan föstudag fyrir um tveimur árum síðan voru menn all hungraðir og þreyttir á ástandinu:


Geir:

Ef matnum ekkert miðar
og magnast til ó-friðar
einn mjúkur er og meyr
og massamatur ef hann deyr
ééééétuuuuum Viðar


Viðar svaraði:

Matarklúbbur magur er
Magnús engan friðar
Ella pantar gras og ber
étum bara Viðar

En á hinn bóginn má líka segja:

Pinnamatinn panta má
pappakassa og fleira
Eins er hægt að éta þá,
Magnúsinn og Geira


Andri:

Maður eigi matur er
Þó leggja megi að munni
Gras og einhver furðu ber
Þá vel ég frekar Unni


MIO:

Hryggur Viðars, væntir Gunni
veldur klandri
Oss að munni, leggjum Unni
eggjar Andri


Gunna:

Mannát margur setti á blað
magann til að fylla.
Kökur Bjössa komu í hlað
karlinn til að hylla!


Andri:

Starfskraft ekki borða má
þótt Magnús sé víst stjórinn
ef magahvelið fæða á
Þá fer ég bar'í bjórinn


Magga Dóra:

Til að seðja maga svanga
strax til verka munum ganga
svo þau verð'ei seig
heldur dúnmjúk og deig
við verðum að láta þau hanga


og eina hæku:

Starfsfólk er í mat
slíka starfsmannaveltu
erfitt að melta


Gunni Briem:

Allir þurfa magann sinn að seðja,
en sífellt kál og korn mun fáa gleðja,
þá er betra Viðar á að veðja,
vöðva hans og innmat — en helst án hr…yggs.


Tóti:

Mannæturnar margar hér,
mikið hafa samið.
Fæðan þessi ferleg er,
og fellur ekki í kramið.

Skjálfti

Það fór skjálfti um mig í morgun þegar ég opnaði póstinn minn. Það er nokkuð sérstakt að fá fréttir af skjálfta á Íslandi alla leið frá Dubai þar sem vinnufélagar okkar voru að athuga hvort allt væri í lagi. Ég rauk auðvitað beint á mbl, bölvandi TATA Indicom fyrir netleysið heima í gærkveldi.

Ég geri fastlega ráð fyrir því að allir séu heilir á húfi, fyrir utan það að vera smá skelkaðir yfir móður náttúru sem minnir okkur enn einu sinni á það hvað við ráðum litlu, og ráðum lítið við hana þegar hún er í ham. Engin dauðsföll voru tilkynnt á mbl, og enginn hringdi í mig frá Íslandi með sorgarfréttir svo ég tel vini og ættingja í góðum höndum.

Þið eruð örugglega búin að sjá þetta allt á undan mér, en þessi upptaka var skemmtileg: Hrafnaþing

Kosningar og Suryiska

Það voru kosningar í Indlandi í gær, eitthvað svipað og bæjarstjórnarkosningarnar heima, annars getur verðandi stjórnmálafræðingur útskýrt þetta betur. Margar búðir voru lokaðar, og sum IT fyrirtækin voru lokuð til að hvetja fólk til þess að kjósa. Til þess að kjósa þarftu vegabréf og sérstakt kostninga skilríki, eins og vegabréfið sé ekki nóg. Margir hafa ekki sótt þetta skilríki og geta því ekki kosið.
Surya fór og kaus í gær, og kom málaður á puttanum til baka. Þegar þú ert búinn að kjósa þá ertu ss. málaður svo þú getir ekki komið aftur og kosið. Þetta er svipuð aðferð og var notuð í sveitinni til að muna hvaða rollur var búið að sprauta, þá voru þær spreyjaðar.
Þetta er gósentíð hjá götufólkinu, flokkarnir bjóða upp á föt, dýrindis máltíðir og fleira í skiptum fyrir atkvæðið og kannski eðlilega þá er atkvæði þessa fólks alveg til sölu fyrir smá aur. Gangverðið á atkvæði í dag eru 2000 rupies eða um 4000 ISK.
Annars er morgunspjall okkar Surya alltaf jafn skemmtilegt:
"Your country, good home?"
"Yes, Iceland good home, peacful"
"Big house?"
"No, no house in Iceland"
"Aoohhh"
"House more expensive in Iceland"
"Aoohhh"
Svo snýr að öðru, spjalli um flyover sem er verið að byggja í miðborginni, sem er eiginlega hreint umhverfisslys og er búið að vera í byggingu síða við komum til Hyderabad...
Ella: "This flyover, nothing happening!" -eins og þið heyrið þá hef ég þróað sérstaka Suryisku
"Yes! hohoho happening no!"
"many many months, happning no!"
Hús eiga það til að vera í byggingu í marga mánuði, stundum virðast framkvæmdir stoppa og ekkert gerist í marga mánuði nema að grunnurinn fyllist af heimilislausu fólki.
"This house, nothing happening?"
"No, this house, court, you no court inside"
"Aha this house, problem?"
"Yes, this house, court inside, problem, building no"
Góðan vinnudag öllsömul

Ella

Morðgátan í fiskabúrinu

Svartöfði bættist við stóru fjölskylduna í fiskabúrinu í byrjun Mars. Hann var frá upphafi þunglyndur, þrátt fyrir mikla og góða athygli hjá Mikael og umönnun hjá hinum eldri. Hann átti það til að hanga við dæluna, kannski afþví að hún var svört líka. Mig grunaði alltaf að hann væri með komplexa vegna útlits síns, hann var eini svarti fiskurinn í fiskabúrinu og eini flati fiskurinn. Kannski fannst honum hann ekki falla í hópinn.

Ég keypti kærustu handa svarthöfða til að hressa hann við. Allt er fáanlegt fyrir peninga í Indlandi. Hún var flöt eins og svarthöfði en fagurhvít á litin. Þau felldu ekki hugi saman, Svarthöfði hélt áfram að vera þunglyndur, hékk við dæluna og glefsaði í þá sem komu nálægt honum.

Við uppgötvuðum í síðustu viku að svarthöfði var horfinn. Hvernig hverfur fiskur sporlaust úr fiskabúri? Hann hlítur að hafa verið myrtur greyjið. Hinir fiskarnir hafa fengið nóg af honum og étið hann. Í stað þess að veita honum andlegan stuðning þá átu þeir hann. Svolítið indverskt? Ég spurði sjálfa mig hvort örlög svarthöfða hefur verið önnur í skandinavísku fiskabúri.

Konni keypti nýjan fisk í gær. Hann er svartur. En hann er gullfiskur svo vonandi finnst honum hann falla betur í hópinn. Svo er hann ekki eini svarti fiskurinn því nú eru líka tvær svartar ryksugur. Þær eru reyndar ekkert sérlega kyssilegar.

Það er erfitt að vera öðruvísi. Þetta er skrifað í minningu Svarthöfða.

Uppáhald vikunnar

Uppáhald vikunnar eru indverskir skraddarar. Þeir eru mjög góðir og efnin sem eru í boði eru mjög góð, sérlega í jakkafötum. Það var komið gat á eina uppáhaldsskyrtuna mína sem ég keypti í GK í fyrrahaust á alltof mikinn pening svo ég fór með hana og lét gera afrit á 1500 krónur íslenskar.
Við komum við í MeBaz sem er ein af betri skraddarabúðum hér á mánudaginn, konni pantaði sér tvennar skyrtur og keypti eitt bindi, ég pantaði mér dragt með buxum og pilsi ásamt einni skyrtu. Saman kostaði þetta um 14.000 rupies eða tæplega 24þúsund íslenskar. Dragt, þrennar skyrtur og bindi.
Þetta er skemmtileg athöfn, ég var með fjóra menn á tímabili í að aðstoða mig, svo fær maður auðvitað vatn, kaffi og te en ekki bjór til að hressa sig við á milli mælinga.
Ég valdi sherlock holmes efni í dragtina, svo er spurningin hvort hún verður samþykkt af CLO (chief look officer) hjá Calidris.

Nýjar myndir

Það eru komnar inn myndir frá Mumbai á nýja vefinn okkar í boði Eplisins.

Leigubílaflotinn í Mumbai

Þessi stenst varla skoðun....þarf sennilega ekki að hafa miklar áhyggjur af því úr þessu.


Kannski kominn tími til að hressa aðeins upp á útlitið á þessum Fiat! Vandasamt verk.



Afi gamli var ekki vandræðum með sinn Fiat-kagga og skellti kerrunni okkar upp á toppinn og batt einn spotta á milli.

Konni

Götubörn til leigu

Það er í grófum dráttum þrír flokkar betlara í Indlandi. Gamla fólkið, fatlaða fólkið og 'mömmur'. Ég gef oft gamla og fatlaða fólkinu pening en ég á það til að verða reið við mömmurnar. Afhverju taka þær börnin með í betlið? Ástæðan er einföld; til að þéna meira. Er hægt að vera reiður út í það? Nei, þetta eru ekki háar fjárhæðir, og þeim veitir ekki af meira. Ég verð samt reið því þær eru að nota börnin til að fá samúð. Ég hef heyrt það oftar en einu sinni að börn hér eru leigð yfir daginn, barn fer á milli 'mæðra' sem leigja þau til þess að betla. Það gerir mig virkilega reiða. Og hvernig er hægt að greina á milli fals-'mömmu' og mömmu? ég hef ekki hugmynd.
Ég á í svolitlum vandræðum með mig, því ég verð reið, en hef samúð með þeim um leið. Kannski verð ég bara reið við heiminn, við Indland við allt sem veldur því að börn þurfa að alast upp við þessar aðstæður.


Ég hitti þessa stelpu í Mumbai. Hún sagðist vera 30, er frekar 13 að mínu viti. Ég bað bílstjórann að spyrja hana hvort hún ætti barnið sem mér fannst ólíklegt miðað við að hún er um 13 og barnið um 6. Hann brosti og sagði nei hún á það ekki, þetta er leigt barn. Þetta segir hann brosandi.

Ég gaf henni 10 rupies og hálfan líter af vatni því barnið lá hálf meðvitundarlaust á henni í hitanum. Ég horfði á eftir henni, hún drakk helminginn og gaf svo barninu. Svo ég laumaði að henni öðrum hálfum líter.

Ég hef lengi hugsað um að hafa með mér hrísgrjón í bílnum, gefa betlurunum frekar hrísgrjón og vatn. Sumir eru að vinna fyrir mafíur sem hirða mest allan peninginn. Ég hef heyrt ljótar sögur af mafíum sem ræna börnum, misþyrma þeim svo þau þéni betur á götunum.

Ég las bókina 'Viltu vinna milljarð' áður en ég kom út, hún lýsir þessu meðal annars. Ég mæli með henni, hún er fljótlesin, spennandi og veitir góða innsýn í götulífið á Indlandi. Mér verður oft hugsað um þessa bók hérna.

ABC hjálparstarf er meðal margra annara verkefna að hjálpa götubörnum á Indlandi. Hjá ABC getur þú fyrir 2-3000 íslenskar krónur séð barni fyrir mat og skólagöngu og með því gefið því möguleika á betra lífi. Einn skólinn er hér í Andhra Pradesh: Heimili Litlu Ljósanna

H2O

„Eins og að drekka vatn“ er góður frasi sem lýsir einhverju einföldu, léttu eða fljótlegu verki. Þessi frasi á ekki við á Indlandi þar sem vatn er alls ekki sjálfsagður hlutur og reyndar er ekkert verk sem yfirhöfðu telst fljótlegt eða einfalt af hálfu heimamanna.
Á Indlandi er augljóslega ekki hægt að drekka kranavatnið til þess er það of mengað - slík athöfn væri ávísun á góða skitu í nokkrar vikur og magakrampa á Ricther-skala.
Næst þegar þið á Íslandi skrúfið frá krananum og látið renna lengi vel til þess að fá ískalt og ferskt vatn - þá skulið þið hugsa til okkar. Hér þarf að panta drykkjarvatn sem kemur í 25 lítra kútum sem er besta mál en að fá áfyllingu getur tekið á taugarnar - stundum koma gaurarnir tvisvar í viku með nýja kúta en stundum sjást þeir ekki í margar vikur. Einn kútur dugar í svona 2-3 daga. Við erum með þrjá kúta en samt sem áður eigum við til að vera vatnslaus.....þá er bara að bíða í von og óvon að vatnsdrykkjarkórinn skili sér í hús sem fer algjörlega eftir þeirra hentugleika en ekki okkar þörfum.
Baðvatnið er önnur saga, við erum með 4000 lítra tank neðanjarðar í garðinum okkar sem er fylltur af vatni tvisvar á dag, við erum 1000 lítra tank upp á þaki, við erum með elektróníska græju sem flæðir þessu vatni í tankinn upp á þaki. Til þess að fá heitt vatn þá erum við með 250 lítra tank við hliðina á 1000 lítra tankinum - vatnið flæðir frá 4000 lítra tankinum í litlum rörum upp á þak og inn í 1000 lítra tankinn og þaðan í litla tankinn sem hitar vatnið með sólarrafhlöðum og skilar svo herlegheitunum í kranana. Of flókið? Ef ein af þessum einingum virkar ekki þá er ekkert vatn. Nema hvað nú er svo heitt í veðri að það þarf ekki að hita vatnið - allt vatn er heitt nema kannski á nóttunni.
Sem sagt við drekkum sirka 60 lítra á vatni á viku og notum sirka 6000 lítra af baðvatni á viku. En þú?

Skrapp í ríkið í gær að kaupa bjór.....afgreiðslumaðurinn var glaðbeittur 14 ára drengur. Svipaða sögu má segja um apótekin.

Konni

Gleymskuvörðurinn Surya

Þeir sem þekkja mig kannast við ástæðuna fyrir hefðum Surya á morgnanna. Sumum að minnsta kosti.
Þegar ég kem út á morgnanna bíður Surya með bílinn tilbúinn, ég heilsa og hann segir hi. Hann hjálpar mér með töskuna og nestið inn í bílinn eins og sannur bílstjóri (það er erfitt að venja bílstjóra af þessu, enda eru þeir vanir að veita góða þjónustu) og sest sjálfur inn.
Eftir að hann sest inn þá segir hann 'Good morning madam' með bland af kátínu, stolti og virðingu. Þetta markar upphaf vinnudagsins hjá okkur Surya.

Ef ég er ekki með kaffibollann minn með mér af heimalöguðu nescafé þá spyr hann þegar við keyrum út úr whisper valley hvort ég vilji stoppa og sækja kaffi.

Þegar við komum niður í vinnu stoppar hann fyrir framan lyftuna í kjallaranum og opnar hurðina á meðan ég safna saman draslinu (talvan, maturinn sem Mamatha eldaði í gær og kaffibollinn). Hann fer vel yfir bílinn og sér til að ekkert gleymist, spyr til öryggis hvort ég sé með símann minn.

Þegar ég kem niður í lok vinniudags bíður Surya eftir mér, iðulega sofandi í bílnum. Þegar ég sest inn í bílinn þá segir hann með sama virðulega tón, eylítið þreytulegri en um morguninn: 'good afternoon madam'. Ef kaffibollinn skilaði sér ekki niður af skrifstofunni spyr hann hvar kaffibollinn sé.

Ég á það nefnilefga til að gleyma hlutunum, og þetta er hann Surya búinn að uppgötva undanfarna mánuði. Það er ekki slæmt að hafa einhver sem passar svona vel uppá mann.

Heitar löggufréttir

Skrapp á bæjarskrifstofuna að borga rafmagnsreikningin, ekki nema sirka 50 manns á undan mér, að sjálfsögðu var maður í vinnu við að kalla upp næsta númer. Í einfeldni minni spurði ég næsta starfsmann hvort það væri ekki hægt að borga reikningin á netinu.....hann hélt ég væri að grínast, hló að mér og fór.

Það eru fleiri en hvítir útlendingar að stikna úr hita í Hyderabad. Lögreglan í fylkinu (AP) heldur inntökupróf um þessar mundir, allir karlmenn þurfa að hlaupa 5 km. og konurnar 3 km. á tilteknum tíma til þess að uppfylla inntökuskilyrði. Að labba í 40 stiga hita er erfitt hvað þá að hlaupa 5 km. Enda hefur komið á daginn að alla vega fjórir einstaklingar létust við þessa þrekraun á tveimur dögum og 20-30 þurftu að fara á spítala. Löggan var ekki á þeim buxunum að fresta þessum hlaupum heldur reddaði sjúkrabíl við upphaf og endamark hlaupsins. Ekki breytti það miklu, fleiri tilvonandi löggur hafa drepist úr hita og ofþornun þrátt fyrir sjúkrabílinn góða.
Fleiri löggufréttir, spilling er landlæg í stjónkerfinu á Indlandi, launin eru svo léleg að margir reyna að drýgja tekjurnar með vafasömum hætti. Ein lögga í bænum komst í fréttirnar á dögunum, umrædd lögga var að ná sér í auka pening með því að fjárkúga búðareigendur - mútur fyrir vernd. Einn búðareigandinn var ekki parhrifinn af þessum spillingarleikjum löggunnar og hringdi í lögguna - nánar tiltekið Anti Corruption Police Force sem útleggst einhvern veginn sem Andspillingarsveit löggunnar. Sveitin heiðarlega tók sig til og sat um spilltu lögguna sem fór grunlaus sinn vanagang að innheimta persónuafsláttinn til búðareigandans. Andspillingarsveitin stökk til þegar spillta löggan tók við illa fegnu fénu - í örvæntingu sinni ákvað löggan að best væri að gleypa peningin til að eyða öllum sönnunargögnum og flýja í næsta strætó. En strætóinn var ekki beint á hraðferð í umferðaröngþveiti. And-sveitin átti því ekki í miklum erfiðleikum með að góma spilltu lögguna á næstu stoppistöð og peningurinn sem hann gleypti aðeins 4000 rúpíur eða tæplega 8000 íslenskar. Hann hafði þó alla vega vit á því að vera ekki að hlaupa neitt í þessum hita....tók bara strætó.

Konni

Dánarfregnir og jarðafarir

MSN virkar í dag, mér bárust þessar sorgarfréttir að heiman:

Hyderabad-Konni says: (10:34:18)
Við höfum misst enn einn fjölskyldumeðliminn.....látlaus kveðjustund fór fram á klósettinu. Mikael sagði nokkur vel valin orð: bæ -bæ og pabbi  sturtaði honum niður til hinstu hvílu í holræsakerfi Hyderabad

Viðrar illa til netspjalls

Maður venst því í Indlandi að stundum virka hlutirnir ekki. Stundum er svar við því og stundum ekki. Oft er best að eyða ekki tímanum í það að leita svara. Dagarnir myndu fjúka hjá án nokkrrar uppskeru.

Í dag get ég ekki notað msn. Ég veit ekki afhverju. Það eina sem ég veit er að stundum er þetta svona, suma daga viðrar bara ekki til msn spjalls á internetinu.

Kannski sofnaði indverjinn sem heldur msn-portinu opnu? Það kæmi ekki á óvart. Í þessum hita líka.

Menningarsjokk

Ég held ég hafi fengið mitt fyrsta alvöru menningarsjokk um helgina. Fyrst þegar ég kom til Indlands þá var jú smá sjokk að sjá allan skítinn, ruslið, fátæktina og allt það. Þetta eru hlutir sem maður venst. Svo rekur maður sig stöðugt á öðruvísi vinnuaðferðir, viðhorf og venjur í vinnunni en ég hafði nú unnið með Indverjum í nokkra mánuði áður en ég kom út svo ég var viðbúin.

Ég reyndar missti smá andlitið í gær. Ég hafði beðið hópstjórann um að skipuleggja nokkra fundi um ákveðin málefni. Eitt málefni er leyst af einum forritara og einum testara en fundurinn átti að vera með tveimur aðilum heima til að skilja betur viðfangsefnið. Ég skaust inn á einn fundinn í gær, inni sátu þau fjögur. Ég spurði hver ætlaði að leysa viðkomandi mál. Einn rétti upp höndina. Ég spurði hvort það gæti verið smá sóun á tíma að allir sætu alla fundina? Jú, kannski fannst þeim það.

Föstudagskvöldið einkenndist sennilega frekar af menningarþreytu. Maður verður stundum þreittur á því hve fólk er ofsalega stíft og fylgir alls kyns reglum vel og er lítið til í að stíga út fyrir rammann.

Á sunnudaginn lenti ég í einkennilegum aðstæðum. Ég hitti Whisper Valley nefndina eiginlega fyrir tilviljun en sú nefnd sér um reksturinn á Whisper Valley og samanstendur af fólki um fertugt-fimtugt sem eiga húsnæði í dalnum. Ég var ekki sátt við ákveðnar reglur sem þau höfðu sett og var að fara fram á að vita í hvað peningarnir sem við borgum í viðhaldi á mánuði fara í (10.000 ISK á mánuði fyrir 85 hús gera 850.000.- ISK á mánuði).
Þau sáu rautt, hvít, ung, KONA og LEIGJANDI í dalnum vogaði sér í fyrsta lagi að setja út á reglur og í öðru lagi að biðja um upplýsingar. Eins og ég hefði einhvern rétt á því? Ég hef aldrei áður lent í öðru eins viðmóti sem ég fékk þarna. Þetta voru alvöru yfirstéttar Indverjar að tala, fólk sem lítur á sig töluivert merkilegra en annað fólk. Ég gafst upp þegar ég var farið að titra af reiði og fór heim.

Ég er farin að skilja betur og betur afhverju Indverjar sem ég hef kynnst eru svo langt á eftir Íslendingum þegar kemur að sjálfstæði í vinnu og fylgja eftir hugmyndum. Þeim er ekki gefið neitt frelsi til þess að æða á eftir sínum hugmyndum. Auðvitað eru hugmyndir ekki alltaf góðar, en án þess að fá að útfæra nokkrar slæmar hugmyndir þá er erfitt að koma úpp með lausn á snilldarhugmynd. Vondar hugmyndir geta verið eins og að sulla mjólk yfir símann mömmu og sjá hvað gerist, sleppa sér lausum í partýi (sem er reyndar góð hugmynd), stela jarðaberjum í næsta garði til að búa til jarðaberja-moldarstöppu til að maka á gluggann hjá nágrannanum, mótmæla reglum sem eru ákveðnum hópi hliðhollar (með vel studdum rökum að sjálfsögðu) og svo fram eftir götunum.

Indverjar státa sig stöðugt af skólakerfinu hér, að það sé með þ ví besta í heiminum. Lísa er kennari frá bandaríkjunum sem fór inn í einn almenningsskólann hérna í kynningu en hún er að hugsa um að kenna jafnvel eitthvað hérna. Í hverjum bekk voru 80 krakkar og kennarinn stóð uppi á töflu og skrifaði sama orðið aftur og aftur. Krakkarnir skrifuðu sama orð aftur og aftur. Enginn skildi hvað orðið þýddi.

Við fórum í brunch á sunnudaginn með bruggstjóranum í Budwiser verksmiðjunni. Verksmiðjan er í um klukkutímakeyrslu frá borginni. Hann segir að nánast á hverjum degi keyri hann fram hjá dauðum manni á veginum, jafnvel í blóðpolli en enginn stoppar.

Það er kominn tími til þess að fara úr borginni yfir helgi. Við ætlum að skoða menningiuna í Mumbai og vonumst til þess að þar séu amk. gangstéttar til að labba eftir. Það væri stór plús ef það væri hægt að labba á milli búða og jafnvel stoppa við og fá sér kaffi.

Annars er ég ánægð með að búa á Indlandi. En það er kominn tími á smá frí.

Tími fyrir Teiti

Það er parýkvöld í kvöld. Nú er ég gríðarlega spennt að sjá hvernig kvöldið fer, ég hef aldrei haldið partý fyrir Indverja áður, þeir fá sjokk... borðað klukkan hálf sjö, á matseðlinum eru fylltar kjúklingabringur með kóríander-kartöflumús og plokkara ásamt Ítölsku viðbiti. Konni er búinn að búa til myndasjóv frá íslandi og taka saman íslenska tónlist (Sonia fær sjokk en hennar uppáhalds er Brian Adams og Enriqe Iglesias (kann ekki einu sinni að stafa þetta)) og actionary bíður notkunar ásamt stóra major og litla major ef það verður stemmning. Mest spennt er ég líka að sjá hversu langt kvöldið endist. Sumir eiga að vera komnir heim klukkan tíu....

Ég verð stríðnis-kúnninn í kvöld... púkinn í mér er í stuði. Ég vona bara að Sonata fái ekki upphringingar frá brjáluðum foreldrum 25 ára yngismeyja því þær voru í partý fram að miðnætti.

Ört stækkandi millstétt

Hann Bush hefur verið duglegur að hrista upp í Indverskum pólitíkusum undanfarið og það er svolítið gaman að sitja hérna megin á hnettinum og fylgjast með. Ekki það að það er alltaf gaman þegar Bush er að fara í taugarnar á einhverjum. Ein útskýring hans á auknum skorti á matvöru í heiminum er sú að indverjar og kínverjar eru farnir að éta meira. Þetta er alveg rétt hjá honum, ört stækkandi millistétt í þessum löndum mun hafa áhrif á komandi árum í öllum heiminum. Millistétt var hreinlega ekki til hérna áður fyrr, fólk fæddist í ákveðna stétt og lifði í ákveðinni stétt. Þetta hefur breyst mikið með IT og BPO (business process outsourcing) sprengju á undanförnum árum og það góða við þetta er að fólk getur unnið sig upp í þjóðfélaginu. Svo ekki sé minnst á að konur fá aukið sjálfstæði með auknu fjárhagslegu sjálfstæði.

Bush greyjið sagði auðvitað líka að það að vanþróuðu löndin væru að þróast væri gott mál, fólk fengi fleiri tækifæri og lifði betra lífi. Það var minnst á það mjög aftarlega í greininni.

Hins vegar kom einnig fram að þrátt fyrir að neysla hins almenna indverja hefur aukist þá er hún langt (og þá erum við að tala jafnvel tífallt) undir meðalneyslu hins almenna ameríkana. Þannig að ég skil svosem að Indverjar séu svolítið sárir yfir þessu, Bush er best að skoða sinn heimabæ áður en hann fer að leita annað. Ég spurði Mohan sem vinnur með mér í gær hvað hann eyðir í mat á mánuði fyrir fjölskylduna (sem er jafnstór og mín) svarið var 2500 rupies, hann borðar kjúkling einu sinni í viku annars er uppistaðan í fæðunni hrísgrjón, dahl og grænmeti. Ég eyði nálægt 30.000 rupies á mat á mánuði (60.000 ISK), uppistaðan hjá mér er sú sama en þar fyrir utan er ostur, skinka, kjöt, fiskur, ávaxtasafar, cerios (sem kostar nb. 800 IKR lítill pakki) og fleira.

Indverjar eru stórir framleiðendur á hrísgrjónum, korni, grænmeti og ávöxtum. Nú þegar er útflutningsbann á hrísgrjónum öðrum en basmati hrísgrjónum frá Indlandi til þess að sjá til þess að þjóðin fái fyrst að borða og svo restin af heiminum. Vesturlöndin treysta að mörgu leiti á þennan heimshluta þegar kemur að ýmsu hráefni svo það er smá áhyggjuefni hvernig þróunin verður á næstu árum.

Nú í fyrradag var önnur grein, jú nú var Bush að argast yfir olíubyrgðum, og nú vill Bush meina að olíuskortur í heiminum sé líka okkur að kenna eins og þetta var orðað;)

Það er hjólað í vinnuna átak á Íslandi, er ekki spurning um að taka fram hjólið og spara nokkra eldsneytisdropa í leiðinni? Calidris stendur nú í 9. sæti af 56 fyrirtækjum og stefnir upp á við.

Ekki fyrir viðkvæma

Það er alltaf hressandi upplifun að fara á sjúkrahús í Hyderabad. Alveg róleg, það eru allir við hestaheilsu hér en eins og gengur og gerist á maður stundum erindi við lækni, og þá er að finna á sjúkrahúsúm hér en ekki heilsugæslustöðum eins og heima. Alla vega veit ég ekki hvort ég væri til í að heimsækja heilsugæslustöð hér ef hún væri til miðað við stöðuna á fínustu spítulum indlands.
Í gær heimsótti ég Wockhart spítalann í Abids, ég hafði áður komið á Lotus childrens hospital með Mikael og svo Apollo hospital í Film Nagar. Bandarísk kona sem hefur búið hér í yfir 20 ár vísaði mér á lækni þar og þessvegna var ferðin farin.
Læknirinn var ofurhress, fann ekkert mikið að mér en vildi framkvæma almennar skoðanir eins og blóðrannsókn og fá þvagprufu.

Ég lifði blóðtökuna af og þá kom að þvagsýninu, ég fékk leiðbeiningar um að fara með pissiglasið mitt á klósettið sem væri handan við hornið. Ég fann klósettið, opnaði hurðina og gerði smá vettvangsathugun áður en ég vogaði mér inn. Þetta er orðinn vani þegar maður neyðist til að nota almenningsklósett. Komið nú með mér í huganum, þetta verður skemmtilegt. Gólfið var allt rennandi blautt, af þvagi geri ég ráð fyrir miðað við þvagstækjuna sem tók á móti mér. Nú hefði komið sér vel að vera í pæjustígvélum upp að hnjám en þetta er indland, hitinn stendur í 43°C svo ég var í sandölum sem voru með um hálfan sentimeters háan botn. Klósettið var beint fyrir framan mig, opið, allt blautt og með tveimur lordum fljótandi í klósettinu. Mér datt í hug að sturta þeim niður og leit á þess til gert handfang sem var þakið bleytu = þvagi og hætti við.
Vinstra megin við klósettið var hilla með einu þvagsýni og einu kúkasýni, bæði blaut og hillan hálf morkin af þvagi. Nú skildi ég tilveru lordanna.
Mér tókst einhvernvegin að ná tilgangi ferðarinnar en vona svo sannarlega að ég þurfi ekki að framkvæma fyrrnefnda sýnatöku aftur.
Ég skildi þvagsýnið mitt eftir á hillunni, við hliðina á hinu þvagsýninu og kúkasýninu. Þetta voru einkennilegir félagar, skvísurnar tvær og lordinn. Hverjir skildu eiga hin sýnin tvö? Og hvað skildi ama að þeim? Ég var pínu stolt af minni dömu.

Ég kom við í apotekinu á spítalanum á leiðinni heim. Við lúguna var heil fjölskylda sem fannst þessi eina ókunnuga stelpa sennilega einmannaleg. Það er vaninn að stórfjölskyldan fari með ef einhver þarf til læknis. Einn vippar sér að mér og tilkynnir að ég eigi að taka strákinn litla með mér til míns lands. Fordómarnir komu strax upp í höfuðið á mér, hvað á ég bara að bjarga öllum hérna? Alltaf að hafa af manni pening? á bara að selja mér barnið núna? Það er meiri væntumþyggjan fyrir grey barninu! Ég sendi þessar hugsanir heim til föðurhúsanna og leit aftur á manninn og brosti. Hann sagði "He noughty, you take him to your country" og hló ;) Afinn í fjölskyldunni var hartveikur og var þarna með tvo karlmenn með sér til að reyna að átta sig á öllum pillunum sem hann fékk nota bene án nokkurra lýsinga á verkun og mögulegum fylgikvillum. Konan stóð tveim skrefum aftar með litla óþekka strákinn.

Hiti

Það er hiti þessa dagana, ekki bara úti heldur í tennislífinu í Whisper Valley. Það voru settar reglur í upphafi um að tenniskennsla sé í gangi á morgnanna svo og milli hálf fimm og hálf sjö. Eftir hálfsjö meiga aðrir nýta völlinn. Eftir tveggja vikna kennslu var okkur tjáð að það væri tennisæfingar einnig til hálf átta. Svo tíminn fór að verða knappur. Þetta var lítið mál þar sem upphaflega voru það bara ég, Konni og Atul en nú hafa Leila og Rob ásamt þremur öðrum bæst í hópinn svo það var orðið annsi þröngt á vellinum. Leila greip upp samninginn og tjáði þjálfaranum að það væri brot a reglunum að vera með kennslu til hálf átta og hana nú.
Daginn eftir komu auðvitað bara nýjar reglur. Mamma eins stráksins sem æfir tennis nefnilega stjórnar reglunum svo auðvitað voru þeim bara breytt. Auk þess verðum við núna að borga fyrir lýsiinguna, en við meigum bara spila eftir myrkur og erum því eina fólkið sem verður að borga. Best að kríja smá pening út úr útlendingunum. Þetta allt saman væri kannsi allt í lagi, en ég á erfitt með að skilja var 10.000 ISK fara mánaðarlega í maintainance ef þeir hafa ekki efni á að borga lýsinguna. Leila er að berjast í málinu.

Rétt eins og hitaveitan kostar sitt á veturnar heima þá getur orðið dýrt að keyra allar fjórar loftræstingarnar. Rafmagnsreikningurinn var um 10.000 ISK fyrir síðasta mánuð! Svo nú er að svitna eða láta budduna blæða.