Hagyrðingar í Calidris

Svo verð ég að birta þessar vísur eftir félaga mína í Calidris, Bjössi var að fara yfir pósthólfið sitt og þá kom þetta aftur á yfirborðið. Þetta er hrein snilld, enda miklir snillingar á ferð.

Á þessum tíma var uppáhaldið okkar hann Mummi kokkur ekki byrjaður svo allir voru hálf horaðir og væskilslegir í þá daga. Við pöntuðum mat frá Nóatúni í hádeginu sem stundum kom og stundum ekki og á föstudögum fékk einn það hlutverk að panta heimsendan mat.

Þennan föstudag fyrir um tveimur árum síðan voru menn all hungraðir og þreyttir á ástandinu:


Geir:

Ef matnum ekkert miðar
og magnast til ó-friðar
einn mjúkur er og meyr
og massamatur ef hann deyr
ééééétuuuuum Viðar


Viðar svaraði:

Matarklúbbur magur er
Magnús engan friðar
Ella pantar gras og ber
étum bara Viðar

En á hinn bóginn má líka segja:

Pinnamatinn panta má
pappakassa og fleira
Eins er hægt að éta þá,
Magnúsinn og Geira


Andri:

Maður eigi matur er
Þó leggja megi að munni
Gras og einhver furðu ber
Þá vel ég frekar Unni


MIO:

Hryggur Viðars, væntir Gunni
veldur klandri
Oss að munni, leggjum Unni
eggjar Andri


Gunna:

Mannát margur setti á blað
magann til að fylla.
Kökur Bjössa komu í hlað
karlinn til að hylla!


Andri:

Starfskraft ekki borða má
þótt Magnús sé víst stjórinn
ef magahvelið fæða á
Þá fer ég bar'í bjórinn


Magga Dóra:

Til að seðja maga svanga
strax til verka munum ganga
svo þau verð'ei seig
heldur dúnmjúk og deig
við verðum að láta þau hanga


og eina hæku:

Starfsfólk er í mat
slíka starfsmannaveltu
erfitt að melta


Gunni Briem:

Allir þurfa magann sinn að seðja,
en sífellt kál og korn mun fáa gleðja,
þá er betra Viðar á að veðja,
vöðva hans og innmat — en helst án hr…yggs.


Tóti:

Mannæturnar margar hér,
mikið hafa samið.
Fæðan þessi ferleg er,
og fellur ekki í kramið.