Morðgátan í fiskabúrinu

Svartöfði bættist við stóru fjölskylduna í fiskabúrinu í byrjun Mars. Hann var frá upphafi þunglyndur, þrátt fyrir mikla og góða athygli hjá Mikael og umönnun hjá hinum eldri. Hann átti það til að hanga við dæluna, kannski afþví að hún var svört líka. Mig grunaði alltaf að hann væri með komplexa vegna útlits síns, hann var eini svarti fiskurinn í fiskabúrinu og eini flati fiskurinn. Kannski fannst honum hann ekki falla í hópinn.

Ég keypti kærustu handa svarthöfða til að hressa hann við. Allt er fáanlegt fyrir peninga í Indlandi. Hún var flöt eins og svarthöfði en fagurhvít á litin. Þau felldu ekki hugi saman, Svarthöfði hélt áfram að vera þunglyndur, hékk við dæluna og glefsaði í þá sem komu nálægt honum.

Við uppgötvuðum í síðustu viku að svarthöfði var horfinn. Hvernig hverfur fiskur sporlaust úr fiskabúri? Hann hlítur að hafa verið myrtur greyjið. Hinir fiskarnir hafa fengið nóg af honum og étið hann. Í stað þess að veita honum andlegan stuðning þá átu þeir hann. Svolítið indverskt? Ég spurði sjálfa mig hvort örlög svarthöfða hefur verið önnur í skandinavísku fiskabúri.

Konni keypti nýjan fisk í gær. Hann er svartur. En hann er gullfiskur svo vonandi finnst honum hann falla betur í hópinn. Svo er hann ekki eini svarti fiskurinn því nú eru líka tvær svartar ryksugur. Þær eru reyndar ekkert sérlega kyssilegar.

Það er erfitt að vera öðruvísi. Þetta er skrifað í minningu Svarthöfða.