All roads good in Hyderabad No!

Ég hef oft sagt ykkur frá hinni frábæru Suryensku, þ.e. enskunni hans Surya enda höfum við átt mörg frábær samtölin enda eyðum við töluverðum tíma saman í bílnum við tvö.

Ég er alltaf að reyna að kenna honum betri ensku, en stend mig alltaf að því að tala sömu einföldu enskuna og hann til að einfalda málið því of mörg auka orð eins og 'there are', 'it is' osfrv gera hana bara erfiðari til skilnings.

Film Nagar Temple Road er gata sem ég keyri á hverjum degi á leiðinni heim. Vegurinn eins og margir aðrir í Hyderabad er illa farinn og búinn að vera hálfkláraður síðan við komum. Surya var að kvarta undan þessu í gær: "All roads in Hyderabad good no!". Og það er svo dásamlegt hvernig hann segir þetta með alveg extra áherslu á no! með smá nefhljóði í o-inu. Svo fylgdi "all roads in india good no!" :)

Annars er rok og rigning úti. Hressandi!

Sokkar og Chutneys

Eins og flestir foreldrar þekkja þá getur verið miserfitt að koma fjölskyldunni á fætur á morgnanna og erfiðari hlutinn af 'mis' átti við um þennan morgun.

Litla djásninu okkar fer mikið fram í að tala þessa dagana og er farinn að mynda setningar eins og 'má ég sitja' sem er í miklu uppáhaldi. Sokkar eru líka í miklu uppáhaldi þessa dagana og í morgun greip hann sokkapar og sýndi mér og sagði 'sokkar'. Hann vildi hins vegar ekki fara í sokkana, hann vildi ekki fara í skó heldur. Mamma mátti ekki fara í sokkana og ekki vildi hann borða. Það getur stundum verið erfitt að geta í eyðurnar og í morgun varð ég alveg hugmyndalaus. Eðlilega kannski var Mikael ansi pirraður á mömmu sinni að skilja ekki hvað hann vildi en ég náði að hressa hann við með því að hleypa honum út til Surya. Það bjargar oft deginum að fá að leika aðeins í bílnum.

Þetta ásamt því að vakna með kviðverk, gasleysi (þ.a.l. engan graut) og mjólkurleysi þá ákvað ég að ég ætti inni smá 'treat' og kom við á Chutneys að fá mér Dosa. Chutneys er frábær staður, mjög indverskur en snyrtilegur, fljótlegur og góður. Þeir búa til besta Dosa sem ég hef smakkað og bjóða upp á 4 mismunandi tegundir af chutney með sem er hrein snilld.

Þetta var svona svipuð stemmning eins og að fara á kaffitár heima sem ég gerði stundum áður en ég fór í vinnuna. Svo eftir 7 mánuði er ég loksins búin að finna mitt 'kaffitár' í Hyderabad. Eins gott að nýta það vel næstu tvo mánuði:)
Mesta snilldin var að þetta tók aðeins korter og kostaði 87 rupies eða um 170 Ikr. Ein Dosa og einn líter af vatni til að koma deginum í gang.

Heilsist vel
Ella

Netrusl og indverskar hárgreiðslustofur

Jibbíí...internetið virkar - vona að það haldi út í klukkutíma eða tvo...liggur við að ég blási upp blöðrur og setji köku í ofninn í hvert skiptið sem netið virkar af einhverju viti, ég þyrfti örugglega ekki oft að blása upp blöðrur og henda í köku.
Indverskt internet getur gert hvern mann geðveikan. Svona eins og íslenskt veðurfar. Ef netið virkar einn daginn þá getur þú bókað að það virki ekki næsta dag - eða það virkar í þrjá tíma og dettur svo út næstu 8 klukkutímana. Svo kemur einhver að laga netið eftir dúk og disk og þá virkar það fínt í klukkutíma eða hálfan dag - maður veit aldrei. Nú virkar netið bara hjá nágrannanum til dæmis....eins gott að hann er með þráðlaust net. Ef netið virkar þá fer rafmagnið af þannig að best að drífa þennan pistil út í algeiminn...ef svo vildi til að einhver nennti yfirhöfuð að lesa þetta. Nú veit ég alla vega hvernig fráhvarfseinkennin af netleysi eru...

En að allt öðru, nú hef ég afrekað að fara tvisvar í klippingu á Indlandi og Ella hefur líka klippt mig tvisvar á indverskri grundu með þokkalegum árangri eða bara fínum í samanburði við hárgreiðslustofurnar - það var líka frítt.
Í fyrra skiptið þegar ég fór á hárgreiðslustofu hér í bæ þá fékk ég meir að segja nudd á eftir - kom reyndar hálfvankaður úr þeirri meðferð. Um daginn skellti ég mér aftur í klippingu og nú á nýja glæsilega stofu - Ella hefur nefnilega gefist upp á að klippa mig.

Það er ekki mikið vesen að fara í klippingu hérna - ekkert að panta tíma. Ég skutlaði mér í rakarastólinn og rakarinn spurði einfaldlega hversu margar tommur hann ætti að klippa - eftir smá umhugsunarfrest ákvað ég að taka um eina og hálfa tommu (3.81cm). Hér er ekki verið að spá í nýjustu straumum og stefnum í hártísku eða verið að fletta glanstímaritum - þetta snýst eftir sem áður um hversu margar tommur skal klippa. Ég bað reyndar klipparann um nota skæri þegar hann fór að munda rakvélina svona til að spara tíma. Ekkert mál, hann sótti skærin sem eru svona svipuð skæri og ég á heima hjá mér, allt í besta.
Einni og hálfri tommu síðar fékk ég fína vatnsgreiðslu og smá Tinna-lúkk. Ég náði að væla út smá gel í hárið til þess að losa mig við Tinna-lúkkið...sko barasta fínt....ég veðjaði á rétta tommu lengd. Allt ferlið tók 14 mínútur - frá því ég labbaði inn og þar til ég labbaði út nýklipptur og það fyrir aðeins 390 krónur íslenskar. Toppið það!

Ég hef það á tilfinningunni (af fenginni reynslu) að rafmagnið sé fljótlega að fara yfirgefa mig þannig....bless og bæ.

Konni

Kormákur Dagur Björnsson

Við eiguðumst nýjan frænda í nótt. Hann heitir Kormákur Dagur Björnsson og fæddist í Luxembourg um hálf fimm að sínum tíma.

Við erum að rifna af stolti og þurftum því auðvitað að blogga um þennan merkisatburð. Mig langar helst að dansa og syngja í básnum mínum en það væri hálf vandræðalegt fyrir viðstadda.

Nú eru rétt rúlega 9 vikur þangað til við fáum að líta litlu nýju frændsystkyni okkar þau Guðný Rún dóttur Rósa bró og Kormák Dag Sigguson augum í fyrsta skiptið og ég bara get ekki beðið...

Ég neyðist til að fara til Kína til að stytta mér stundir þangað til. Ó auma líf... :)

Hæ hó jibbí jei það er hamingja á bæ.

17. júní í frystiklefa

Til hamingju kæru landsmenn með lýðveldisdaginn okkar og þið fenguð meir að segja ísbjörn að gjöf frá Grænlendingum - hvað ætlið þið að gefa Grænlendingum í staðinn? Kannski sjálfstæði frá Dönum eða ef til vill uppstoppaðan ísbjörn sem var að flýja kulda og vosbúð á klakaeyjunni.
17. júní stemningin er með minnsta móti í Hyderabad og því tóku feðgarnir sig til í morgun að lita á blað íslenska fánann í allri sinni dýrð og kyrja lýðveldissöngva....„ástkæra ættjörð“ og hið sígilda „hæ hó jibbí jeiiii það er kominn sautjándi júní“. Nú bíðum við feðgarnir spenntir að sjá hvort Ella komi fram í fjallkonubúningnum og segi nokkur velvalin orð í tilefni dagsins.
Mamatha barnfóstran okkar bakaði eplaköku fyrir okkur í gær til þess að legga sitt á vogarskálarnir á þessum hátíðisdegi, við sáum sóma okkar að gefa henni frí á lýðveldisdeginum. Surya bílstjórinn okkar fékk ekki frí þar sem dagskráin var þéttskipuð fyrir daginn. Hann hafði reyndar ekki hugmynd um mikilvægi dagsins þannig að ég tilkynnti honum gleðitíðindin með þjóðarstolti og ættjaðrarást: “Surya - did you know today is our independence day“ - Surya svarar með glotti: “okey, do you feel happy?“ Konni svarar: “yes, very happy today - lets got to parade“. Þar með lauk þeim samskiptum.
Dagskráin var sem fyrr segir þéttskipuð í tilefni dagsins og lönguákveðin og samþykkt til að uppfylla 17. júní stemninguna í Hyderabad. Við vorum á leið í SNOW WORLD....hvorki meira né minna og það í annað skiptið, fyrsta atrenna endaði án inngöngu í SNOW WORLD þar sem 10.000 Indverjar voru í biðröð en nú var nánast enginn enda bara þriðjudagur í þeirra augum.
SNOW WORLD eða Snjóheimar eins og það útleggst á lýðveldismálinu er stórt hús fullt af gervisnjó, skítakulda, snjóþotum og trítilóðum Indverjum að upplifa í fyrsta skipti hitastig undir 25 gráðum. Í stuttu máli var þetta eins og labba inn í stóra frystigeymslu í sláturhúsi og allir í ofstórum ljótum appelsínugulum og bláum úlpum. En stemningin var óviðjafnanleg, snjóþotuhringekja, snjóhús úr plasti, skítug rennibraut og allt saman innvafið með glæsilegu bláu veggfóðri á veggjum og hálf gulum gervisnjó . Mikael var nú ekki að rifna úr spenningi - vildi ekkert með þetta hafa og var nú nógu erfitt fyrir að klæða drenginn í sokka, stígvél, úlpu og vettlinga. Indverjarnir voru í essinu sínu, ég giska að það hafi verið svona - 10 gráður í geymslunni.
Eftir fjóra og hálfa mínútu fengum við nóg af þessum skemmtilega hallærislega indverska ævintýraheimi sem engu að síður var drepfyndin og ekki til þess að missa af. Hitastigið var aðeins of mikill raunveruleiki.
Til að jafna sig á misþrifalegum indverskum skemmtigörðum og indversku áreiti er ávallt besta meðalið að ná aftur innra jafnvægi með því að skella sér í mat á fimm stjörnu hóteli, í dag var sá dagur...þó að áreitið hefði verið með minnsta móti enda bara þriðjudagur.
...Næst koma myndir af herlegheitunum.

Konni og co.

Indversk 'au-pair' í boði

Mikael á litla vinkonu ská hinummegin við götuna sem heitir Nalini. Hún er ofsalega sæt lítil stelpa, tveggja ára rúmlega en töluvert minni en Mikael. Mamatha talaði alltaf um hana sem stelpan með litla andlitið. Nalini kemur nú stundum í heimsókn á dagin og þau Mikael leika í herberginu hans með fóstrunum sínum. Frekar sætt.

Á laugardagsmorguninn bankaði fóstran hennar Nalini upp á hjá mér með erindi. Systir hennar, 33 ára, ógift og líka fóstra vill gjarnan flytja með okkur heim til íslands og vera fóstran hans Mikaels. Ég veit ekki hvort þetta henti okkur en þetta er alls ekki vitlaus hugmynd, sérstaklega þegar hugsað er til vandræða við að fá leikskólaplass.

Ég held að þetta sé líka snilldarlausn fyrir fólk sem á 2-3 börn og foreldrarnir eru báðir útivinnandi. Fóstran er alltaf heima og tilbúin með eitthvað jummí handa börnunum þegar þau koma heim og Indverskar konur eru með alveg sérstaka þjónustulund. Svo ekki sé talað um að það sé hægt að hafa litlu grísina heima amk. þangað til þeir eru 2ja ára. Þið þirftuð að borga henni eitthvað, hún myndi ekki biðja um mikið en betra væri nú að borga henni lágmark 30-40 þúsund kall auk fæði, húsnæði (hún myndi búa hjá þér) og svo auðvitað flug frá og til Indlands. Hún er einfaldlega að leita sér að betra lífi og vill finna sér eiginmann utan Indlands.

Áhugasamir sendi okkur póst;)

Útskriftarveisla í Hvíslaradalnum

Þá er stóra stundin runnin upp, í dag útskrifast ég formlega og opinberlega sem stjórnmálafræðingur úr Háskóla Íslands....eins einkennilegt og það hljómar nú, en dagsatt engu að síður.
Þannig að nú er lag að slá til veislu í kvöld í Hvíslaradalnum...og þér er boðið - mæting upp úr 20 - strax á eftir regnpartýinu. Hlakka til sjá ykkur öll með nýju Hyderabadda-vinum okkar.

Stjórnmálafræðingurinn.

Skítakuldi

Það var skítakuldi í Hyderabad í morgun, ég komst að þessu þegar ég fór út. Það var ekki kaldur vindurinn sem læsti sér í skinn og bein, það fór ekki um mig hrollur en afhverju var þá skítakuldi? Jú, Surya var kominn í jakka. Við vorum samt að tala um 25°C í morgun sem nú er komin upp í 28°C. Skítkallt, brrrrr....

Monsoon EM spenna

EM í fótbolta er komið á fullt og spennan í hámarki....ég varla nenni að vaka yfir þessu, en ég er ekki búinn að gefast upp.
Á sama tíma er monsoon (regn) tímabilið að skella á, hitastigið hefur dottið í 32-34 gráður...burrrrr. Það ringdi hressilega seinni partinn í gær en þó aðeins í hálftíma og okkur fegðunum til mikillar undrunar fór rafmagnið af hverfinu.......átti reyndar von á þessu - það þarf ekki nema smá bleytu í fimm mínútur að þá fer rafmagnið af borginni. Eins gott að í okkar hverfi er vararafstöð til að útvega okkur rafmagn - en því miður þá virkar það seint og illa.
Sem sagt í gærkvöldi varð rafmagnslaust og svarta myrkur í húsinu - tók smá tíma að finna Mikael í þessu myrkri og borðuðum við hádegismatinn aftur í kvöldmat við huggulegt kertaljós. Þetta minnti mig á stóra-rafmagnsleysið sem varð í Reykjavík þegar ég var srika 13-14 ára. Ekkert óvenjulegt fyrir Ellu þar sem hún er víst vön því að upplifa almennt rafmagnsleysi frá æskuárum sínum á Akureyri.
Strax eftir kvöldmat kom rafmagnið aftur á og ég gat farið að undirbúa mig fyrir EM í fótbolta í sjónvarpinu. Um miðbik fyrri hálfleiks ákvað ég að poppa þar sem lífsmarkið í leiknum var frekar takmarkað (og bjórinn búinn). Viti menn poppið mitt var rétt byrjað smella....þegar auðvitað rafmagnið fór aftur. Nú var ég einn og yfirgefinn með hálfeldað popp og ekkert EM í fótbolta...leið eins og steinöld hefði bankað upp á og ég í mínum torfkofa að furða mig á heitum maísbaunum í pappírspoka.
Með þolinmæði minni taldi ég rétt að gefa vararafstöðinni smá séns á að komast í gagnið....beið bara í myrkrinu og maulaði hrátt popp. Huggaði mig við þá staðreynd að leikurinn hefði nú ekki verið beint augnakonfekt og enginn úrslitaleikur. Korteri síðar...bingó....rafmagnið kom aftur...eða hvað! Jú það kom rafmagn en bara á fiskabúrið...ekki meira spenna í boði frá rafstöðinni. Hálfeldaða poppið var búið og ekki spennandi að horfa á fiskabúrið til lengdar. Það var alla vega nóg rafmagn í þeirra heimi....vona bara að þeir hætti að éta hvern annan.

Konni

EM 2008 eða ameríska landsmótið í stafsetningu

Nú er klukkan hálf níu og aðeins klukkutími í að opnunarleikur Evrópukeppni landsliða í fótbolta hefjist - EM 2008.
Mæli ekki beint með því að reyna að horfa á þetta mót á asísku tímabelti....flestir leikjanna eru á dagskrá á miðnætti - örfáir leikir sýndir klukkan hálf tíu. En maður verður víst að fórna sér í þetta verkefni, ætli ég reyni ekki að fá Mamöthu barnfóstruna til að mæta snemma út júnímánuð þar sem maður er jú á fótboltanæturvaktinni þennan mánuðinn fyrir fjölskylduna.

Nú er sem sagt allt tilbúið, Mikael sofnaður, Ella að poppa og ESPN íþróttastöðin læst á fjarstýringunni...sem ég þurfti að kaupa auklega fyrir 40 Rs. eða 79 krónur íslenskar fyrir einn mánuð.
Nú rétt fyrir leik er verið að sýna á ESPN beint frá ameríska landsmótinu í stafsetningu...það verður nú að viðurkennast að sú keppni er æsispennandi og höllin troðfull. Eftir að ein 11 ára stelpa datt út úr keppni þá eru eftir tveir 12 ára strákar í úrslitum, annar strákurinn lítur út eins og flest allir venjulegir 12 ára strákar en hinn keppandinn lítur út eins og að hann hafi aldrei gert annað en að stafsetja orð, klæddur eins og sextugur prófessor og í þokkabót er hann með yfirvaraskegg....magnað og alveg dagsatt. Eftir að hafa horft á stafsetningakeppnina í nokkrar mínútur er nokkuð ljóst að keppendur eru ekki beint venujulegir krakkar - ég einfaldlega gæti ekki stafsett eitt orð af þessu orðababli sem er í boði, ég er reyndar viss um að enginn annar en þessir (ó)ofvitar gætu stafsett þessa vitleysu.
Þetta er nánsta eins og að vera fluga á vegg í einhverjum sértrúarsöfnuði - greyið krakkarnir hafa aldrei átt stafsetningalausa æsku. En þetta er æsispennandi engu að síður og krakkinn með yfirvaraskeggið virðist ætla að sigra keppnina, slíkt er stafsetningaöryggið hans. Andstæðingur hans ruggar sér ótt og títt fram og aftur á meðan hann bíður eftir sínu orðaskvabli.
Nú dregur til tíðinda...yfirvaraskeggjadrengurinn er að klikka á einum staf af 10 stöfum í orði - andstæðingur hans á nú leik á borði, ef hann stafsetur rétt þá er hann Stafsetningameistari Ameríku......það má heyra saumnál detta.....og hann stafsetur lýtalaust, hann vinnur í bráðabana - ættinni til mikillar gleði. Ætli hann fái stafasúpu í verðlaun?
Þetta var svipuð tilfinning eins og að horfa á vítaspyrnukeppni í úrslitaleik HM í fótbolta....þvílík spenna og ég sem veðjaði á yfirvaraskeggjadrenginn. Jæja nú er klukkan níu og aðeins hálftími í leik...vona bara að leikurinn verði jafnspennandi og stafsetningameistaramótið.

Konni

Verkfallsalda í Hyderabad

Mörg IT og BPO (Business Process Outsourcing) fyrirtæki hafa ákveðið að hafa frí í dag sökum áframhaldandi verkfalls bílstjóra. Mörg þessi fyrirtæki bjóða upp á ferðir í vinnuna og aðeins 700 af 1600 starfsmönnum Google skiluðu sér alla leið í gær. Sum fyrirtæki létu starfsmenn tékka sig inn á næsta hótel í gærkveldi svo þeir skiluðu sér í vinnuna í dag, önnur ákváðu að loka.

Bílstjórar og eigiendur auto-riksjaw (þríhjóla) eru í verkfalli í dag.

CPI (communist party of India) hvetur alla til verkfalls í dag til þess að mótmæla ört hækkandi verði á bensín, dísel og gasi.

'SBI officers' eru í verkfalli til að þrýsta á gamlar kröfur, hljómar eins og þeir hafi bara ákveðið að taka þátt í gleðinni. Afþví bara.

Það sem sagt hitnar enn í kolunum og við sitjum heima og kvörtum ekki á meðan ég get unnið og við höfum mat í ísskápnum.

Fyrirmyndarleigjendur í boði - með útsýni

Stórkostleg lítil fjölskylda óskar eftir leiguhúsnæði með haustinu, tökum að okkur garðhirðu, sameignarbókhald, viðhald á húsnæði og góðum anda. Höfum góða reynslu af meðhöndlun drykkjurúta, subbulúða og froska. Erum vel til fara, vel menntuð og almennileg í alla staði. Staðföstum greiðslum heitið; net- og hárgreiðslum. Erum með góð meðmæli, frá mömmu.

Við vorum að skoða fasteigna og leigumarkaðinn heima og þorum ekki heim. Beinast liggur við að skrá Konna áfram í skóla og sækja um á háskólagörðunum.

Annars er fasteginavefurinn góð skemmtun á svölu monsoonkvöldi. Lágreistir bárujárnskofar, varla teinréttir í miðbænum á þrjátíu milljónir. Og 14% verðbólga. Hvernig lifir landinn þetta af? Hvernig á ungt fólk (við flokkumst ennþá undir það) að koma undir sig skjóli við þessar aðstæður? Er ekki landflótti í aðsigi? Erum við að horfa á önnur móðuharðindi? Nema í þetta skiptið er móðan ekki sökum öskufalls heldur grátbólginna augna yfir stöðunni á bankareikningnum.

Ella

Verkfall

Það er verkfall hjá bílstjórum í Hyderabad í dag, en eigendur bíla og langferðabifreiða eru að mótmæla nýjum 12.5% skatti sem stjórnvöld ætla að leggja á 'Tour Operators' Sjá frétt.

Þetta þýðir það að við erum föst heima í dag og erum hálf lömuð eitthvað. Ég hringdi á leigubíl í morgun og var tjáð að ég gæti fengið bíl á eigin ábyrgð en sögur fóru af því að menn ætluðu að ráðast á verkfallsbrjóta hér og þar í borginni. Stuttu síðar hringdi bílaleigan mín og tjáði mér að á amk. tveimur stöðum í borginni væri múgæsingur þar sem ráðist var á leigubíla og fleiri, rúður brotnar og bílarnir skemmdir.

Það er sem sagt hiti í hyderaböddum í dag.

Mér datt í hug að fara með ricksjaw í vinnuna en miðað við að það tók okkur rúmlega klukkutíma að komast heim á bílnum í gær þá lagði ég ekki í það. Auk þess hljómaði ekkert spennandi að lenda í einhverjum látum á opnu þríhjóli.

Á morgun hafa ökumenn og eigendur þríhjólanna, eða auto-ricksjaws tilkynnt að þeir ætli í verkfall til að fá fram hækkun á lágmarksgjaldi. Þeir krefjast hækkun úr 9 í 17 rupies á kílómeter. Það verður því rólegt á götunum á morgun, þar sem það eru um 60.000 þríhjól í borginni. Þetta mun hins vegar valda vandræðum alls staðar í borginni þar sem þetta er aðal ferðamátinn, og er notaður af sama magni og lestarnar í evrópskum borgum.

Elín Elísabet talar frá Hyderabad

Heimferð hefst 23. Ágúst

Við erum komin með miða hálfa leiðina heim eða svo langt sem Amsterdam. Við stefnum á að skila okkur alla leið á klakann í lok Ágúst.

Það sem ég mun sakna frá Indlandi:
Að ganga um í pilsi og hlírabol alla daga
Birta frá 6 á morgnanna
Að horfa á umferðina
Litla fjölskyldan okkar, Mamatha, Surya og Lakshmi (og ekki má gleyma Sati Babú)
Maðurinn sem straujar.
Að geta haft Mikael heima
'Útlensku' vinirnir okkar
Dosa
Að geta keypt mango af götusalanum
Papaya
Húsið okkar
Að vera í asíu
Skraddarar
Að eyða sunnudeginum í sundlauginni á Novotel
Kingfisher

Það sem ég mun ekki sakna frá Indlandi:
Mosquito
43°C
Skítur (sem venst reyndar ótrúlega vel)
Henska
Myndaóðir Indverjar
Gamlar AC
Að vera með indverja í maganum
Indversk nettenging
Almenningssalerni
Indversk mjólk

Það sem ég hlakka til á íslandi
Að fara í haustlitaferð í Þórsmörk
Drekka íslenska mjölk
borða kjöt
Eyða tíma með fjölskyldunni
Hitta vini mína
Fara á barinn
Fara í hagkaup (já það er spennó)
Anda að mér ferska loftinu
Karate
Rölta Laugarveginn á laugardegi

Það sem ég hlakka ekki til á íslandi
10°C
Myrkur
Verðlagið
Að þekkja hvert götuhorn
Stress
Kaupa bíl
Finna hús



Annars á ég eftir að sakna Indlands, en allt hefur sinn enda og ný og spennandi verkefni taka við, eins og að kaupa úlpu á alla fjölskylduna.

Ella ísbjarnasérfræðingur