Ekki fyrir viðkvæma

Það er alltaf hressandi upplifun að fara á sjúkrahús í Hyderabad. Alveg róleg, það eru allir við hestaheilsu hér en eins og gengur og gerist á maður stundum erindi við lækni, og þá er að finna á sjúkrahúsúm hér en ekki heilsugæslustöðum eins og heima. Alla vega veit ég ekki hvort ég væri til í að heimsækja heilsugæslustöð hér ef hún væri til miðað við stöðuna á fínustu spítulum indlands.
Í gær heimsótti ég Wockhart spítalann í Abids, ég hafði áður komið á Lotus childrens hospital með Mikael og svo Apollo hospital í Film Nagar. Bandarísk kona sem hefur búið hér í yfir 20 ár vísaði mér á lækni þar og þessvegna var ferðin farin.
Læknirinn var ofurhress, fann ekkert mikið að mér en vildi framkvæma almennar skoðanir eins og blóðrannsókn og fá þvagprufu.

Ég lifði blóðtökuna af og þá kom að þvagsýninu, ég fékk leiðbeiningar um að fara með pissiglasið mitt á klósettið sem væri handan við hornið. Ég fann klósettið, opnaði hurðina og gerði smá vettvangsathugun áður en ég vogaði mér inn. Þetta er orðinn vani þegar maður neyðist til að nota almenningsklósett. Komið nú með mér í huganum, þetta verður skemmtilegt. Gólfið var allt rennandi blautt, af þvagi geri ég ráð fyrir miðað við þvagstækjuna sem tók á móti mér. Nú hefði komið sér vel að vera í pæjustígvélum upp að hnjám en þetta er indland, hitinn stendur í 43°C svo ég var í sandölum sem voru með um hálfan sentimeters háan botn. Klósettið var beint fyrir framan mig, opið, allt blautt og með tveimur lordum fljótandi í klósettinu. Mér datt í hug að sturta þeim niður og leit á þess til gert handfang sem var þakið bleytu = þvagi og hætti við.
Vinstra megin við klósettið var hilla með einu þvagsýni og einu kúkasýni, bæði blaut og hillan hálf morkin af þvagi. Nú skildi ég tilveru lordanna.
Mér tókst einhvernvegin að ná tilgangi ferðarinnar en vona svo sannarlega að ég þurfi ekki að framkvæma fyrrnefnda sýnatöku aftur.
Ég skildi þvagsýnið mitt eftir á hillunni, við hliðina á hinu þvagsýninu og kúkasýninu. Þetta voru einkennilegir félagar, skvísurnar tvær og lordinn. Hverjir skildu eiga hin sýnin tvö? Og hvað skildi ama að þeim? Ég var pínu stolt af minni dömu.

Ég kom við í apotekinu á spítalanum á leiðinni heim. Við lúguna var heil fjölskylda sem fannst þessi eina ókunnuga stelpa sennilega einmannaleg. Það er vaninn að stórfjölskyldan fari með ef einhver þarf til læknis. Einn vippar sér að mér og tilkynnir að ég eigi að taka strákinn litla með mér til míns lands. Fordómarnir komu strax upp í höfuðið á mér, hvað á ég bara að bjarga öllum hérna? Alltaf að hafa af manni pening? á bara að selja mér barnið núna? Það er meiri væntumþyggjan fyrir grey barninu! Ég sendi þessar hugsanir heim til föðurhúsanna og leit aftur á manninn og brosti. Hann sagði "He noughty, you take him to your country" og hló ;) Afinn í fjölskyldunni var hartveikur og var þarna með tvo karlmenn með sér til að reyna að átta sig á öllum pillunum sem hann fékk nota bene án nokkurra lýsinga á verkun og mögulegum fylgikvillum. Konan stóð tveim skrefum aftar með litla óþekka strákinn.